به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حجتالاسلام والمسلمین مرتضی اسماعیلپور، استاد حوزه علمیه، شامگاه دهم مرداد ماه مصادف با شب چهارم محرم در حسینیه جان نثاران حضرت مهدی(عج) ضمن عرض تسلیت به مناسبت ایام سوگواری سید و سالار شهیدان دو جهان در زمینه بزرگداشت نهضت تاریخساز عاشورا، کلام خود را با حدیثی از امام صادق (ع) آغاز کرد: «نفسالمهموم لظلمنا تسبیح و همّه بنا عبادة و کتمان سرّنا جهاد فی سبیل الله یعنی نفس کشیدن انسان سوگوار در برابر ظلم ما تسبیح است و غمگین بودن در برابر ستمی که به ما خاندان اهلبیت وارد شده است عبادت است و رازداری در برابر اسرار ما اهلبیت جهاد در راه خدا است.»
,
وی ادامه داد: امام صادق(ع) در ادامه حدیث فرمودند: سزاوار است که این سخن با طلا نگاشته شود و ما شیعیان در ایام محرم برای مظلومیت امام حسین(ع) و اصحاب آن حضرت نه تنها غمگین و ناراحت هستیم بلکه اشک میریزیم و بر سر و سینه میزنیم و در روایات در اهمیت گریستن بر مصائب امام حسین(ع) پاداش فراوانی وارد شده است؛ از جمله پیامبر اکرم(ص) خطاب به حضرت زهرا(س) فرمودند: هر چشمی روز قیامت گریان است مگر چشمی که بر مصیبتهای امام حسین(ع) گریان باشد آن چشم روز قیامت خندان است و خداوند به آن بشارت داده که از نعمتهای جاوید خداوند برخوردار است.
حجتالاسلام اسماعیلپور گفت: از امام حسین (ع) روایت است که فرمودند:« أنا قتیل العبره لا یذکرنی مومنا الا بکی علی؛ من کشته شدهی اشک چشمها هستم؛ هر کسی به یاد من افتد میگرید.» و در حدیثی دیگر حضرت اباعبدالله فرمودند: هر کسی برای من قطرهای اشک ببارد جایگاه او را خداوند بهشت قرار میدهد.
استاد خطیب اصفهانی در ادامه سخن خود به کلامی از آیتالله بهجت(ره) اشاره کرد و افزود: «تصور میکنم فضیلت بکاء بر سیدالشهداء بالاتر از نماز شب باشد؛ نماز شب عمل قلبی صرف نیست ولی حزن و بکاء عملی قلبی است به حدی که بکاء و اشک چشم از علایم قبولی نماز وتر است.
این کارشناس مسائل مذهبی با تاکید بر اینکه فلسفه عزاداری و گریستن بر امام حسین(ع) در سازندگی روحی و فردی هر مسلمان تأثیرگذار است اظهار کرد: سیل اشکها جسم و جان انسان را شستشو میدهد و از آلودگیها پاک میسازد و زمینه را برای بهشتی شدن انسان مهیا میسازد و اثر دیگر آن ایجاد نفرت و عداوت نسبت به کسانی است که این جنایت بزرگ را در ساحل فرات ایجاد کردند و زادهی زهرا را مظلومانه به شهادت رساندند .
,
,
,
,
,
,
حجتالاسلام والمسلمین مرتضی اسماعیلپور، سخن خود را با ابیاتی از اقبال لاهوری که در ادامه میآید به پایان رساند:
بر زمین کربلا بارید و رفت
لاله در ویرانه ها کارید و رفت
موج خون او چمن ایجاد کرد
ملت خوابیده را بیدار کرد
تیغ لا چون از میان بیرون کشید از رگ ارباب باطل خون کشید
نقش إلا الله بر صحرا نوشت سطر عنوان نجات ما نوشت
رمز قرآن از حسین آموختیم
ز آتش او شعلهها افروختیم
تار ما از زخمه اش لرزان هنوز
تازه از تکبیر او ایمان هنوز
ای صبا ای پیک دور افتادگان اشک ما را بر مزار او رساند
صلیالله علیک یا اباعبدالله
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه