شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان همدان
ساعت: 13:08 منتشر شده در مورخ: 1397/01/21 شناسه خبر: 1339992
از قوانین حقوقی فضای مجازی چه می دانید؟
ظهور فضای مجازی و جریان مسائل مختلف در آن، تردیدهای حقوقی بسیاری مطرح کرده که گاهی ادبیات حقوق سنتی با آن‌ها بیگانه است. در این راستا سئوال اساسی این است که چگونه باید این تردیدها را رفع کرد تا با واردکردن کمترین خلل به مبانی مستحکم حقوقی سنتی بتوان رفع حاجت حقوقی در فضای مجازی کرد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نافع،طبق قانون مجازات اسلامی و قانون جرایم رایانه‌ای، تهدید کردن، ایجاد هراس برای اخاذی های مالی و یا سو استفاده های غیر اخلاقی در موبایل و یا شبکه‌های اجتماعی تلگرام، وایبر، واتساپ و … قابل پیگیری حقوقی و قابل بررسی است.

 

باتوجه به اینکه قانون تمام جنبه‌های جرایم را مدنظر دارد، بنابراین جرم‌های فضای مجازی را به دسته‌های مختلف تقسیم‌بندی کرده است تا از این طریق بتوان مجازات را براساس آنها تعیین کند

 

در همین راستا ضمن طرح سوالاتی،گفتگویی ترتیب دادیم با "رضوان باقرزاده " کارشناس مسائل حقوقی و استاد دانشگاه بوعلی همدان که در ادامه به آن اشاره شده است.

 

آیا انتشار شایعات در فضای مجازی عنوانی مجرمانه دارد؟

رضوان باقرزاده کارشناس مسائل  حقوقی و استاد دانشگاه بوعلی همدان:فصل پنجم قانون جرایم رایانه ای به موضوع هتک حیثیت ونشر اکاذیب اختصاص یافته است.

 

به موجب ماده 18قانون جرایم رایانه ای مصوب1389،هر کس به قصد اضرار به غیریا تشویش اذهان عمومی یا مقامات رسمی به وسیله سیستم رایانه یا مخابراتی اکاذیبی را منتشر نمایدیا در دسترس دیگران قرار دهدیا با همان مقاصد اعمالی را برخلاف حقیقت،راسا یا به عنوان نقل قول، به شخص حقیقی یا حقوقی یا مقام های رسمی به طور صریح یا تلویحی نسبت دهد،اعم ازاینکه از طریق یاد شده به نحوی از انحاءضرر مادی یا معنوی به دیگری وارد شود یا نشود،افزون براعاده حیثیت به حبس  از نود ویک روز تادوسال یا جزای نقدی از پنج تا چهل میلیون ریال یاهردو مجازات محکوم خواهد شد.

 

انتشار عکس،فیلم یا صوت فرد دیگردر فضای مجازی در چه شرایطی جرم محسوب می شود؟

کارشناس حقوقی:این موضوع به طور مشخص به بحث حریم خصوصی افراد پیوند می خورد که چالش های صیانت ازآن درفضای مجازی انکارناپذیر است.

 

دریک تعریف نسبتا قابل قبول،حریم خصوصی رامی توان به حق کنترل افراد نسبت به دسترسی دیگران به اطلاعات راجع به آنها تعریف کرد. زمانی که شخصی بدون رضایت فرد دیگری به اطلاعات وی که اعم از اطلاعات شخصی،حرفه ای،اقتصادی واز این قبیل موارد است،دسترسی پیدا می کند،حریم خصوصی را نقض کرده است.البته باید توجه داشت که آنچه در این جایگاه حائز اهمیت است اجازه فرد است ونه صرفا اطلاع فرد!

 

مطابق ماده 17قانون جرایم رایانه ای«هر کس به وسلیه سیستم های رایانه ای یا مخابراتی  صوت یا تصویریا فیلم خصوصی یا خانوادگی یا اسرار دیگری را بدون رضایت او منتشر کندیا دردسترس دیگران قرار دهد،به نحوی که منجر به ضرر یا عرفاموجب هتک حیثیت او شود به حبس از نودویک روزتادوسال یاجزای نقدی ازپنج تاچهل میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد».

 

آیا متن پیامهای الکترونیکی می تواند نزد مراجع قضایی برای افرادبه منزله ادله ی حقوقی قرار گیرد؟

رضوان باقرزاده:در باب ادله الکترونیکی اثباتدعوا بایداشاره داشت که دلیل الکترونیکی درمفهوم عام به هر نوع اطلاعاتی تعریف شدهکه در قالب دیجیتال،ایجادیاذخیره شده است؛خواه از رایانه برای انجام کاری استفاده شده یا اینکه به طور خودکار عمل کرده باشد.

 

صدای ضبط شده،محتوای ایمیل،نوشته ها یا عکس هاوفیلم های یک تارنما،اقراریا ادعای مطرح شده در یک اتاق فضای مجازی گفتگو،محتوای پیامک ارسالی از تلفن همراه شخص،اطلاعات درج شده در یک رایانه شخصی یاعمومی،تصاویروفیلم های ضبط شده توسط یک دوربین مداربسته وصدهامورد دیگر،از جمله ادله الکترونیکی هستند.

 

موادی از قانون تجارت الترونیکی به ارزش اثباتی سند الکترونیکی (از جمله نک. مواد11-15) وموادی ازقانون جرایم رایانه ای(از جمله نک. مواد49و50)به موضوع اصالت این ادله اختصاص یافته اند.

 

آیاهک ایمیل یا حساب کاربری افراد می تواند توجیه مناسبی برای تحصیل ادله توسط فرد مجرم باشد؟

کارشناس مسائل حقوقی و استاد دانشگاه:طبیعتا غایت مقررات حقوقی نیل به عدالت است.اما بایدتوجه داشت که برای دستیابی به این هدف ارزشمند نمی توان اصول اخلاقی وحقوقی را نادیده گرفت.از همین رو قانونگذار دسترسی غیرمجاز را در ماده نخست قانون جرایم رایانه ای،فارغ از هدف مرتکب،جرم انگاری نموده است.مطابق این ماده «هر کس به طور غیر مجاز به داده ها یاسامانه های رایانه ای یا مخابراتی که به وسیله تدابیر امنیتی حفاظت شده است دسترسی یابد،به حبس ازنود ویک روز تا یک سال یا جزای نقدی از پنج تا بیست میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد».

 

آیا بی اطلاعی از جرایم فضای مجازی می تواندبرای مرتکبین این نوع جرایم رافع مسئولیت باشد؟

کارشناس حقوقی:«جهل به قانون رافع مسئولیت نیست»از جمله اصول حقوقی تثبیت شده در نظام های متعددومتنوع حقوقی این اصل است که حتی برخی صاحب نظران قائل به نوعی تقدس کلاسیک برای آن هستند.علی القاعده جهل به قانون یا جهل به حکم،نه تنها در مورد جرایم فضای مجازی بلکه در ارتباط با سایر جرایم نیزعذر پذیرفته ای نیست. انتشار قانون مدون درروزنامه رسمی هم راهکاری است برای اطلاع تابعان یا مخاطبان آن قانون ودر همین راستا،پس از گذر 15روز از انتشارقانون درروزنامه رسمی،همه مخاطبان آن قانون،آگاه بدان فرض می شوند.

 

چه نوع مطالب ومحتوایی در فضای مجازی عنوانه مجرمانه دارند؟

کارشناس حقوقی:اساسا ترغیب،تهدید،تطمیع یا تحریک به ارتکاب جرم ذیل معاونت در جرم قرار داردکه البته شرط وحدت قصدویاتقدم واقتران زمانی بین رفتارمعاون ومرتکب جرم نیزدرآن مطرح است.ماده126قانون مجازات اسلامی به این موضوع پرداخته است.علاوه بر این،به طور مشخص در برخی جرایم به دلایلی نظیر تاثیربسیار سوء برخی ناهنجاری های اجتماعی بر نظم عمومی،ممکن است شاهد چاره اندیشی های خاص قانون گذارنیز باشیم که از آن جمله در حقوق فضای مجازی  می توان به ماده15قانون جرایم رایانه ای اشاره نمود.

 

مطابق ماده 15قانون جرایم رایانه ای،تحریک یا ترغیب یا تهدید یا تطمیع و یا فریب افراد به منظور دستیابی آنها به محتویات مستهجن یا تسهیل شیوه دستیابی آنها به این محتویات یا آموزش این شیوه ها از طریق سامانه های رایانه ای یا مخابراتی یا حامل های داده،جرم اعلام شده وبرای آن مجازات حبس وجزای نقدی تعیین گردیده است.همچنین در ادامه همین ماده،تحریک یا ترغیب یا تهدید یادعوت یا تسهیل یا آموزش ارتکاب«اعمال منافی عفت،استعمال مواد مخدریا روان گردان یا خودکشی یا انحرافات جنسی یا اعمال خشونت آمیز»به افرادنیز جرم اعلام شده وبرای آن مجازات«حبس از نود ویک روز تایک سال یا جزای نقدی از پنج تا بیست میلیون ریال یاهر دو مجازات تعیین گردیده است».

 

انتهای پیام/

 

http://dana.ir/1339992
ارسال نظر
نظرات
کانال_دانا_داخلی سلام_صفحات_داخلی
Page Generated in 0/0370 sec