شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان خراسان رضوی
ساعت: 11:22 منتشر شده در مورخ: 1397/01/26 شناسه خبر: 1341817
یادداشت؛
اصلاح جامعه در دو راهی اصلاح فرهنگ عمومی یا اصلاح سیاست مداران
فرهنگ سیاسی یعنی گفتمان سیاسی مردم. دغدغه‌ها و اولویت‌های سیاسی جامعه و حساسیت‌ها و واکنش‌هایی که جامعه به اتفاقات سیاسی نشان می‌دهد و فرهنگ و رفتار مردم به شدت تحت تاثیر سیاست‌ورزان و مسئولین است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از صبح توس؛ زمانى که ولیدبن‌عبدالملک خلیفه شد، چون خیلى اهل جمع کردن ثروت و جواهرات و اشیاء قیمتى بود، مردم کوچه و بازار وقتى به همدیگر می‌رسیدند، مکالماتشان از این قبیل بود: آقا! فلان لباس را آوردند، شما خریدید؟ آقا! فلان نگین را فلان کس آورده، شما خریدید؟ یعنى مردم همه‌اش راجع به خریدوفروش وسایل و اشیاء زینتى و امثال این‌ها حرف می‌زدند!

 

بعد از ولید، سلیمان‌بن‌عبدالملک خلیفه شد. او اهل ساختمان‌سازى بود و به کاخ‌سازى و ساختمان‌سازى خیلى عشق می‌ورزید. مورخ می‌گوید مردم حتّى وقتى براى نماز به مسجد می‌آمدند، یکى می‌گفت: آقا! شما کار ساختمانىِ منزلتان را تمام کردید؟ دیگرى می‌گفت: آقا! شما فلان خانه یا زمین را خریدید؟ دیگرى می‌گفت: آقا! شما آن دو اتاق را اضافه کردید؟ حرف‌هایشان همه از این قبیل بود!

 

بعد از این دو نفر، عمربن‌عبدالعزیز آمد. او اهل عبادت بود. مورخ می‌گوید مردمِ کوچه و بازار وقتى به هم می‌رسیدند، یکى می‌گفت: آقا! راستى شما دیروز دعاى ماه رجب را خواندید؟ دیگرى می گفت: آن دو رکعت نماز را خواندید؟!

 

پرده اول

دهه اول انقلاب است به واسطه موجی که بر اثر انقلاب ایجاد شده‌است فضای انقلابی و تق تقی خدمت به محرومین و مستضعفین در بین مسئولین نظام بسیار پررنگ است. زندگی غالب مسئولین در حد متوسط مردم یا حتی پایین‌تر است. به طوری که رئیس جمهور کشور همانند محروم‌ترین اقشار مردم زندگی می‌کند. (شهید رجایی). جهاد سازندگی، نهضت سواد آموزی، بسیج مستضعفین، دغدغه‌های فرهنگی و دینی همه و همه تکمیل کننده پازل تفکرات انقلابی سیاسیون در این دوره است.

 

البته چیزی که ما از آن سخن می‌گوییم فضای غالب مسئولین نظام است. این دهه همراه می‌شود با هشت سال دفاع مقدس و بی‌نظیر در برابر رژیم بعث عراق و تمام قدرت‌های جهانی متحد وی. شاید بیشترین بروز مدیریت انقلابی را ما در جنگ شاهد باشیم. جایی که شایسته‌سالاری از مهمترین ارکان آن است. به طوری که حتی یک جوان ۲۰ ساله می‌تواند فرمانده گردان باشد و نه فقط در جنگ که حتی جوان شایسته‌ای مثل شهید مهدی باکری شهردار ارومیه می‌شود.

در چنین شرایطی بود که فداکاری‌ها و از خودگذشتگی‌های بی‌مثال مردم را می‌دیدیم. تلاش‌های جهادی برای سازندگی کشور، قناعت و صداقت بیشتری که جامعه آن روزها داشت.

 

 

پرده دوم

در ابتدای دهه دوم انقلاب تغییر رفتار مسئولین و مدیران نظام شروع می‌شود. آن هم با کلید واژه ی «مانور تجمل» که در آن سخنرانی معروف گفته شد. اشرافی گری که مردم در بهمن ۵۷ با دستان خودشان به گور سپرده بودند دوباره در حال احیا شدن بود. و حقا که اشرافی‌گری قتلگاه انقلاب است. سیاستی که از بالا شروع شده بود و کم کم به تمام لایه های پایین‌تر رسوخ پیدا کرد.

 

قرار بود مانور تجمل در حد مانور و آن هم در سطح مدیران دولت باشد اما کم کم این مانور به بخشی اصلی از زندگی واقعی خیلی از مسئولین تبدیل شد. اختلاف طبقاتی که قرار بود برداشته‌شود برمی‌گردد و مستضعفین که تا چند روز پیش همه به دنبال احقاق حق آنان بودند با تغییر نام به «قشر آسیب‌پذیر» رو به فراموشی رفتند.

 

 حالا سرانجامی که بعد از حدود سه دهه شاهد آن هستیم و بنگرید به حقوق‌های نجومی، املاک نجومی، وزرای هزارمیلیاردی، اختلاس‌های هزارمیلیاردی، کاخ‌نشینی و مانور تجمل و اشرافی‌گری، پرادو سواری فلان امام جمعه، زمین‌خواری‌ها و کوه‌خواری‌ها و... و از طرفی بستن دهان منتقدان و دادگاهی کردن عدالتخواهان چه بلایی قرار است بر سر فرهنگ عمومی جامعه داشته باشد.

البته باز هم می‌گوییم که نباید نگاه صفر و یکی داشت و در کنار تمام این مشکلات خیلی از مسئولین هستند که واقعا نیت خدمت به مردم را دارند. اما این موارد چیزهایی است که حتی موارد محدود آن هم صدمات جبران ناپذیری به جامعه می‌زند.

 

 

راه چاره چیست؟

دیدیم که فرهنگ و رفتار مردم به شدت تحت تاثیر سیاست‌ورزان و مسئولین است. آیا می‌توان همین طور مسئولین را اصلاح کرد و افراد درست را در مسئولیت‌ها قرارداد؟! یا ابتدا باید از اصلاح فرهنگ مردم شروع کرد؟! چون مسئولین هم کسی غیر از مردم نیستند. در جواب باید گفت که نمی‌توان افراد درست را همین طور ساده در مسئولیت‌ها قرارداد. چون کسانی که در قدرت هستند خود چنین اجازه‌ای نمی‌دهند و انتخاب مردم هم احتمال خطای زیادی دارد. و نه می‌توان بدون در نظر گرفتن تأثیر سیاسیون و ابزار قدرت به اصلاح فرهنگ و رفتار جامعه پرداخت.

 

در عمل چیزی که بر روی رفتار جامعه و حاکمان آن تأثیر می گذارد «فرهنگ سیاسی» حاکم بر جامعه است. فرهنگ سیاسی یعنی گفتمان سیاسی مردم. دغدغه‌ها و اولویت‌های سیاسی جامعه و حساسیت‌ها و واکنش‌هایی که جامعه به اتفاقات سیاسی نشان می‌دهد. اگر در دهه دوم انقلاب اشرافی‌گری به لایه‌های مسئولین نظام رسوخ پیدا می‌کند به این علت است که قبل از آن توانستند فرهنگ سیاسی مردم را با ابزارهایی مثل رسانه و روزنامه و فیلم و سریال و... تغییر دهند. اگر در یک دوره‌ای فیلم‌ها و سریال‌هایی که تجمل و اشرافی‌گری بخشی جدانشدنی از آن ها است رایج می‌شود، نباید از کنار آن ساده گذشت.

 

در این بستر است که «مانور تجمل» فرهنگ سیاسی جامعه می‌شود. اگر فرهنگ سیاسی جامعه درست شد مردم می‌دانند چه چیزی را و چگونه و با چه اولویت‌هایی از مسئولین مطالبه کنند. فرهنگ سیاسی مردم است که برای مسئولین تصمیم‌ساز می‌شود. بصیرت، تحلیل سیاسی، ولایت‌مداری و آداب آن و .... همگی فرهنگ سیاسی مؤمنان را تشکیل می‌دهد. اگر در راه اصلاح فرهنگ سیاسی مردم قدم برداریم می‌توانیم به اصلاح رفتار سیاسیون و در نتیجه اصلاح فرهنگ و دین مردم امید داشته باشیم.

 

انتهای پیام/

http://dana.ir/1341817
ارسال نظر
نظرات
بنر جام جهانی کانال_دانا_داخلی سلام_صفحات_داخلی