شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان کردستان
ساعت: 13:07 منتشر شده در مورخ: 1397/06/10 شناسه خبر: 1404030
جوانان کُردستانی که از بیکاری رنج می‎برند / مدرک تحصیل‎هایی که فقط به درد قاب دیوار می خورد
چه شب هایی را که برای بدست آوردن نمره تا صبح بیدار بود و چه زجرهایی را که به امید نمره گرفتن ها نمی کشید تا بلکم آینده ی روشنی را برای خود رقم بزند ...

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، درد با جانش عجین شده است اما دردی که درد نیست آزار روح است و از رنج کشیدن هایی که در طول این چندین سال کشیده است زجر می برد ، چه شب هایی را که برای بدست آوردن نمره تا صبح بیدار بود و چه زجرهایی را به امید نمره گرفتن ها نمی کشید تا بلکم آینده ی روشنی را برای خود رقم بزند اما نمی دانست آخر این تحصیلاتش را باید با گوشه نشینی سپری کند و مدرکش را به قول خودش طاق بزند و هر روز نظاره گر باشد که چرا آینده اش این چنین رقم خورد.

 


آری سخن از یکی از فارغ التحصیلان بهترین دانشگاه های کشور است که به امید کار راهی استانش شد اما هر کجایی را و هر اداره و سازمانی را قدم می گذاشت به بن بست می خورد و آخر به منزل برمی گردد و به مدرکش نگاه می کند و درد نخوابیدن ها و درد کشیدن هایش را با نگاه به مدرکش دو چندان می کند.

 


 بشنوید درد دل‌های فارغ التحصیلان بیکار را؛


دانش‌آموخته‌ رشته زمین شناسی است در مقطع کارشناسی ارشد. می‌گوید پس از 19 سال درس خواندن بیکارم! وقتی به یاد روزها و شب‌هایی می‌افتم که برای قبول شدن در کنکور درس می‌خواندم و تمام خوشی‌ها و تفریحات را بر خود حرام کرده بودم، دلم می‌سوزد! دلم می‌سوزد که بهترین سال‌های جوانی‌ام را در استرس نمره، درس و پایان نامه گذراندم و در آخر هیچ دستاوردی برایم نداشت جز یک مدرک!

 


وی ادامه می‌دهد: امروزه درس و تحصیلات برای جامعه بی‌ارزش شده است و اغلب افراد مدرک را فقط ابزاری می‌دانند برای فخر فروختن به این و آن!
از او می‌پرسم، واقعا دنبال کار هم بوده‌ای که می‌گوید: به خیلی‌ها سپرده‌ام. اما گویا فقط باید پارتی داشته باشی! برای تدریس در دانشگاه هم فعلا فرم پر کرده‌ام اگرچه پول خوبی نمی‌دهند اما از بیکاری بهتر است. که می‌گویم پول خوبی نمی‌دهند یعنی چقدر؟می‌گوید: اگر خیلی لطف کنند ماهی 200 هزار تومان که البته بستگی به تعداد ساعاتی که باید تدریس کنی هم دارد. اما به هر حال فرق چندانی نمی‌کند.

 


فقط به درد قاب کردن روی دیوار می خورد


فرناز یکی دیگر از فارغ التحصیلان رشته شیمی از دانشگاه کردستان بود که در آرایشگاه و پیش مادرش کار می کند، او می گوید: من لیسانس شیمی کاربردی گرفتم و بعد از فارغ التحصیل شدن در چندین بیمارستان در قسمت آزمایشگاه رزومه ای نوشتم. اما فایده نداشت. من دو سال دنبال کار گشتم و در نهایت که نتوانستم در جایی مرتبط با رشته ام استخدام شوم در کنار مادرم که آرایشگاه دارد مشغول به کار شدم. درست است که شغل آزاد درآمد خوبی دارد اما احساس می کنم که درس خواندن و مدرک تحصیلی ام هیچ فایده ای برایم نداشته و فقط به درد قاب کردن روی دیوار می خورد.

 


در روزگار ما کار حکایتش چون گنجی شده است که نصیب هر کسی نمی‌شود و جالب است بدانید نرخ بیکاری کشور هم اکنون بر مبنای یک ساعت کار در هفته بررسی می‌شود که در واقع این نوع اشتغال به کار با بیکاری برابر است.

 


در واقع عدم تناسب بین دروس ارائه شده در دانشگاه‌ها و نیازهای بازار کار از یک سو و نبود تجربه و مهارت کافی در دانش‌آموختگان دانشگاه ها از سوی دیگر از عوامل موثر در افزایش بحران بیکاری است.

 


و همه این مسائل رامی‌دانند، اما راهی نمی‌اندیشند! عجیب است!


آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی نماینده ولی فقیه در کردستان گفت: در حال حاضر فارغ التحصیلان بیکار زیادی در کشور وجود دارند که منتظر شغل بوده و هیچگونه مهارت و تخصصی در زمینه خاصی ندارند.

 

 

وی افزود: در گذشته به تربیت نیروهای ماهر و متخصص توجه نمی شد و نگاه به تحصیل در دانشگاه صرفا مدرک گرایی بود که همین امر منجر به افزایش آمار بیکاری در کشور شده است.

 

 

نماینده ولی فقیه در کردستان تاکید کرد: اگر در دانشگاه های ما رشته های مهارتی آموزش و نیروهای فارغ التحصیل متخصص تربیت می شدند بسیاری از مشکلات موجود کشور، امروز وجود نداشت.

 


سید مهدی فرشادان نماینده مردم سنندج، دیواندره و کامیاران نیز با اشاره به محرومیت استان کردستان ازجمله بیکاری و اشتغال که مهم ترین مشکل آن است، افزود: عدم وجود کارگاه ها و کارخانه ها در این استان یکی از دلایل ایجاد بیکاری است که نیاز است از طریق تقویت زیرساخت های اشتغال و حمایت از کارآفرینان در این زمینه اقدام شود.

 

 

باید فکری اندیشید برای معضل بیکاری و در غیر این صورت جامعه به تباهی خواهد رفت و ضربات سنگین فرهنگی و اخلاقی ایجاد خواهد شد. و خوب پی می‌بریم دغدغه‌های زندگی تمامی ندارد. درس، کار، ازدواج، بی‌پولی و .... وای به حال جوان‌های کُردستان!

 


انتهای پیام/

http://dana.ir/1404030
ارسال نظر
نظرات
سلام_صفحات_داخلی