شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان کردستان
ساعت: 15:45 منتشر شده در مورخ: 1397/06/18 شناسه خبر: 1406769
تکدی گری، داستانی که پایانی ندارد/ گداها هر روز پیشرفته تر از دیروز
امروزه گدایی کردن شیوه ای نوین تری را بر خود گرفته و کاری چهره به چهره شده است به طوریکه فردی با ظاهر کاملا مرتب روبروی تو می ایستد و ادعا می کند که پول دارو و یا پول کرایه ماشین را ندارد و مجبور است که از شما، شماره تلفنی را هم بخواهد تا بتواند حیله ی خود را برای فریب دادن مردم محقق کنند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، کافی است به کف پیاده روهای شهر سنندج نیم نگاهی بیندازیم ، زنان و کودکانی را می بینیم که چهره ای سیاه دارند و لباسی مندرس بر تن کرده اند و در گوشه ای از خیابان همراه مادری چادر بر سر مشغول تکدی گری هستند.

 


اما به اصطلاح بالاتر آنها امروزه گدایی کردن شیوه ای نوین تری را بر خود گرفته و کاری چهره به چهره شده است به طوریکه فردی با ظاهر کاملا مرتب روبروی تو می ایستد و ادعا می کند که پول دارو و یا پول کرایه ماشین را ندارد و مجبور است که از شما، شماره تلفنی را هم بخواهد  تا بتواند حیله ی خود را برای فریب دادن مردم محقق کنند.

 


پس تکدیگری با شیوه های قدیمی نیز دیگر جواب نمی دهد. امروزه دیگر گدایان شهر ما مسافران شیک پوش یک سفر خیالی هستند که بنا به هزار و یک دلیل در راه مانده اند و می خواهند با کمک شما به مقصد برسند. آنها دیگر ظاهر رقتبار و سر و وضع کثیف و آشفته ای ندارند که برای گرفتن سکه ای بی ارزش التماس کنند، بلکه موقر و بی صدا گوشه ای می ایستند و بدون این که با کلمات ترحم انگیز حس انسان دوستی شما را قلقلک دهند، فقط با نگاه، شما را به کمک دعوت می کنند.

 


اگر دست به جیب شوید و اسکناسی بدهید به جای دعاهای رنگارنگ، بسیار رسمی از شما تشکر می کنند.

 

 

متکدیان با شیوه های گوناگون و با سوء استفاده از احساسات و عواطف انسانی، سعی در کسب منافع شخصی دارند که در نهایت باذلت و خواری و نمایش اعضای از کارافتاده، معلول، زخمی، بدشکل و گاهاً با ارائه نسخه های جعلی و… در گوشه و کنار شهرها و حتی روستاهای کشور پدیدار می شوند .

 

 

مدیر مرکز جمع‌آوری و ساماندهی متکدیان شهرداری سنندج اظهار داشت: شهرداری در راستای کاهش آسیب‌های اجتماعی موظف است که نسبت به جمع‌آوری و ساماندهی افراد متکدی و بی‌سرپناه در سطح شهر اقدام کند.

 

 

صلاح‌الدین وکیلی افزود: شهرداری سنندج از سال 88 به‌صورت مستمر و شبانه‌روزی نسبت به اجرای طرح و جمع‌آوری متکدیان در سطح شهر اقدام و در این راستا اکیپی متشکل از یک دستگاه مینی‌بوس و 6 پرسنل فعالیت دارند.

 

 

وی گفت: متکدیان جمع‌آوری شده برای بررسی وضعیت معیشتی به مرکز ساماندهی متکدیان در خیابان 17 شهریور منتقل و در آنجا اطلاعات و مشخصات آنان ثبت می‌شود.

 

 

مدیر مرکز جمع‌آوری و ساماندهی متکدیان شهرداری سنندج تصریح کرد: متکدیان متخلف که از نظر مالی مرفه بوده و برای مردم ایجاد مزاحمت می‌کنند، طبق ماده 712 و 713 به مراجع قضایی تحویل و براساس قوانین و ضوابط، برخورد لازم با آنان صورت می‌گیرد.

 

 

 وی با اشاره به ورود افراد غیر بومی متکدی از استان‌های دیگر به کردستان و شهر سنندج، عنوان کرد: از هر چهار نفر متکدی سطح شهر یک نفر غیر بومی بوده و این افراد با اخذ تعهد به شهرستان محل سکونت انتقال داده می‌شوند.

 

 

 وکیلی افزود: عمده کودکان متکدی، خانواده بدسرپرست دارند که آنان را وادار به تکدی‌گری می‌کنند، این کودکان بار اول با اخذ تعهد تحویل خانواده و در صورت تکرار و وجود مزاحمت از طریق مراجع قضایی به بهزیستی معرفی می‌شوند.

 

 

وی اظهار کرد: متأسفانه از سال 90 تا 91 شاهد ورود باندهای متکدی از کشورهای افغانستان، عراق و پاکستان به شهر بوده‌ایم و با جمع‌آوری و حکم اخراج از استان توسط دادستان، جهت خروج از کشور به مرزهای باشماق، تایباد و میرجاوه انتقال داده شدند و خوشبختانه از سال 92 به بعد هیچ‌گونه باند متکدی خارجی در سنندج نداشته‌ایم.

 

 

 مدیر مرکز جمع‌آوری و ساماندهی متکدیان شهرداری سنندج مشکل اصلی در سطح شهر را ساماندهی متکدیان معتاد خواند و خاطر نشان کرد: از آنجا که افراد معتاد برای تهیه پول مواد، مجبور به تکدی‌گری بوده توسط اکیپ جمع‌آوری و تعدادی از آنان برای ترک تحویل کمپ و تعدادی نیز تحویل مراجع قضایی داده می‌شوند اما با این وجود باز هم شاهد تکدی‌گری این افراد در سطح شهر هستیم.

 

 

ناتوانان واقعی گم شده‌اند
چه کسی می‌داند، شاید یک روز در میان سوز آدم‌کش زمستان یا گرمای عطش‌انگیز تابستان، کودکی، پیری یا جوانی بدون کیف پول و یا حتی سکه‌ای در دست گرسنه و یا تشنه میان هجوم ماشین‌ها و آدم‌ها گم شده باشد و شاید واقعا بیماری برای نداشتن پول و بنزین هیچ‌گاه پایش به مریض‌خانه نرسد و شاید نسخه‌ای هرگز به دلایل مالی پیچیده نشود. چه کسی می‌داند. وقتی جمله درخواست روی زبان چنین آدم‌هایی سنگینی می‌کند و هیچ وقت ادا نمی‌شود...

 


چه کسی می‌داند؟ آیا باز هم بعد از این همه نقش بازی کردن، باز هم صدای ناتوانان واقعی به گوش کسی می‌رسد یا نه.

 

 

انتهای پیام/

http://dana.ir/1406769
ارسال نظر
نظرات
سلام_صفحات_داخلی