شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان کردستان
ساعت: 14:02 منتشر شده در مورخ: 1397/06/20 شناسه خبر: 1407441
«چهار دیواری های مسکن مهر » اختیاری نیست!
مهمان ناخوانده ای به نام « آپارتمان » که چند سالی است اجباراً به علت نبود و گران بودن زمین ، بصرفه بودن کار گروهی ، مد شدن و... وارد شهرمان شده و خیلی سریع در دل شهر جا خوش کرده و انگار برای ابد ماندنی است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، صبح تابستان کوچه خلوت است و بی صدا. کنار سرمای کولر چشمانمان تازه گرم شده است که ناگهان صدای تلویزیون همسایه که اخبار را می شنود فضای خانه را پر می کند. سرت را می بری زیر بالش و تلاش می کنی به صدا عادت کنی که ثانیه ای بعد در آسانسور با صدای مهیبی بسته می شود.

 

با کسلی خواب نصف و نیمه قصد خرید می کنی در آسانسور که باز می شود بوی بد زباله مشامت را پر می کند. تلاش می کنی از پارکینگ که می گذری توجهی به پراید سیاهی که هر روز در محل پارک  خودرو شما توقف می کند بی توجه باشی و...

 

از این دست اتفاقات هر روز زیاد می توان دید. اینجا خبری از احترام به دایره خصوصی افراد نیست. اما از چه زمانی شهروندان ما تصمیم گرفتند از خانه های حیاط دارشان کوچ کنند و آپارتمان نشینی را تجربه کنند.

 

 


مهمان ناخوانده ای به نام “آپارتمان “که چند سالی است اجباراً بعلت نبود و گران بودن زمین ، بصرفه بودن کار گروهی ، مد شدن و... وارد شهرمان شده و خیلی سریع در دل شهر جا خوش کرده و انگار برای ابد ماندنی است.

 


آپارتمان مقوله جدیدی است، و فرهنگ استفاده از آپارتمان و فرصتها و چالشهای روبروی آن نیز جدید تر، لذا وجود خانواده هائی با جمعیت های متفاوت و فرهنگهای گوناگون، خواست ها، نیازها و علایق مختلف در یک مجتمع ، به طور طبیعی چالشهای مثبت و منفی مخصوص به خود را به همراه خواهد داشت.

 


مشکلات آپارتمان نشینی و رعایت نکردن حقوق همسایگان در مجتمع های مسکونی از جمله مواردی است در شهر سنندج افزایش تعداد آپارتمان‌ها بیش از پیش بویژه در دولت هشتم با طرح مسکن مهر مطرح شد.

 

 

سخن اکثر افرادی در این مکان ها سکونت دارند این است که ؛ این خاکروب ها هم که کنار ساختمان­های ما قراردارد، نه شهرداری نه هیچ ­جای دیگر جمع کردن آن­ را نپذیرفتند. به همراه سایر ساکنین پول گذاشتیم و اقدام کردیم.» دراین شهرک بهاران هیچ فضاسازی محیطی که یک جای خشک و بیابانی را مناسب زندگی آپارتمان نشینی و شهری کند انجام نشده است.

 

بعد از گذشت حدود 2 سال از سکونت افرادی که از خانه­ دار شدن خود به مهر دولت پیشین خوش­حال بوده ­اند، تنها بخش­های کوچکی از آن به تازگی آسفالت شده­. این­جا نه خبری از شعبه­ ی بانک و دستگاه عابربانکی و نه حتی سوپرمارکتی که ساکنان مهر مجبور نباشند برای تهیه­ ی مایحتاج اولیه ­ی زندگی خود به داخل شهر مراجعه کنند.

 


اما از همه ی اینها مهم تر گلایه های شهروندانی است که از همه نوع افراد در این آپارتمان ها وجود دارد و هنوز برای عده ای از آنها فرهنگ آپارتمان نشینی جا نیفتاده است .

 


مشکلات زندگی آپارتمانی از زمانی آغاز شد که خانواده ها همچنان پیرو زندگی سنتی خود در خانه های حیاط دار بودند به گونه ای که صحبت کردن با صدای بلند، رفت و آمد در هر زمان از شبانه روز، بلندی صدای تلویزیون، رادیو و ضبط صوت تا آن میزان که تمایل دارند و با این تفکر که چهار دیواری اختیاری است!

 


در حقیقت مردم ما اگرچه ازخانه های حیاط دار به آپارتمانهای چند طبقه کوچ کرده اند اما نتوانستند خود را با فرهنگ جدیدی از زندگی تطبیق دهند. برخی از آنها معتقدند چون پول خرید، رهن و یا اجاره ملک را داده اند می توانند هرگونه که بخواهند زندگی کنند. آنچه از شواهد امر برمی آید فرهنگ، نخستین شاخصه بوجود آمدن امکان مناسب برای آپارتمان نشینی است.

 

 

فرهنگ آپارتمان نشینی در کردستان آن چنان که باید و شاید جانیفتاده است

چنانچه مریم .م 27 ساله که ساکن یک آپارتمان 60 متری در مسکن مهر سنندج است درباره آپارتمان نشینی و مشکلات آن می گوید: متاسفانه به رغم گسترش آپارتمان نشینی در اکثر شهرهای کشور فرهنگ آپارتمان نشینی در کردستان آن چنان که باید و شاید جانیفتاده و هنوز مردم حق همسایه ها را به درستی ادا نمی کنند.

 

کاش یک خانه از آن خودمان داشته باشیم حتی یک خانه 40 متری اما مستقل

حامد .الف یک دانش آموز پشت کنکوری است. اونیز با شکایت و گله از همسایه های آپارتمان شان می گوید: ما هم مثل اکثر مردم سنندج آپارتمان نشین هستیم اما ای کاش نبودیم. ای کاش آن قدر توانایی مالی داشتیم که یک خانه از آن خودمان داشته باشیم حتی یک خانه 40 متری اما مستقل.

 

 

او ادامه می دهد: من امسال کنکور داشتم و تمام شرایط برای درس خواندنم مهیا بود ولی همسایه های محترم تمام زحمات مرا به باد دادند. در طبقه بالای ما یک خانواده 6 نفره زندگی می کنند که هرکدام ساز خود را می زنند. حالا با این اوضاع من چگونه می توانستم در کنکور رتبه دلخواه را بیاورم؟ چگونه باید درس می خواندم؟

 

تینا دیداری، کارشناس جامعه شناسی نیز دراین باره می گوید: غالب افرادی که به زندگی آپارتمان نشینی روی آورده اند از خانواه های هسته ای جدا شده و وارد فضای امروزی شده اند و متاسفانه فرهنگ لازم برای این فرم از زندگی را ندارند.

 

 

او ادامه می دهد: تراکم افراد در یک فضای کوچک همراه با امکانات اندک افراد را دچار مشکل و حاشیه می کند.

 


وی به آموزش فرهنگ آپارتمان نشینی اشاره می کند و می افزاید: درصورتی که فرهنگ سازی انجام شود شهروندان امنیت اجتماعی را بیشتر احساس می کنند.

 

انتهای پیام/

http://dana.ir/1407441
ارسال نظر
نظرات
سلام_صفحات_داخلی