شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان کردستان
ساعت: 14:08 منتشر شده در مورخ: 1397/07/04 شناسه خبر: 1412434
یادداشت؛
آیا کارخانه طلای سقز اقتصاد کردستان را طلایی می‌کند؟
وقتی که منابع توسعه کردستان از قبیل آب، خاک، معادن، منابع طبیعی، اکوتوریسم، نیروی انسانی جوان و فرهنگ کار ظرفیت تبدیل شدن به قطب اقتصادی ایران را دارد چگونه می‌توان قبول کرد که خودش با بیکاری و فقر روبرو باشد؟ چگونه باید قبول کرد که درآمد سرانه مردم این دیار 25درصد میانگین کشور باشد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، معدن از پتانسیل‌های اصلی توسعه کردستان است که تا کنون در حوزه اشتغال و مقابله با بیکاری استان مورد استفاده قرار نگرفته است اما این موضوع به معنای این نیست که معادن کردستان هنوز شناسایی نشده و ذخایر آن بلااستفاده مانده برای اثبات این ادعا می‌توان به برداشت معادن آهن و سنگ‌های تزئینی اشاره کرد که اولی کاملا به صورت خام از استان خارج و اکثر ذخیره دومی به نیز همین بلا مبتلاست.

 

عدم ایجاد کارخانجات فرآوری معادن در کردستان ظلمی مضاعف به توسعه و بیکاران استان است و گزاف نیست اگر بگوییم مواد خام تعداد زیادی از کارخانجات محصولات معدنی از این استان تامین می‌گردد و از این استعداد توسعه تنها دود و گرد و خاک ماشین‌های حمل و غصه ناشی از مشاهده تبعیض در توسعه به مردم این دیار می‌رسد و اشتغال، درآمد، بیمه و مالیات آن هم به سایر استان‌ها.

 

از یکسو می‌گویند با این همه منابع توسعه گناه است که لفظ عقب مانده و محروم را در مورد کردستان به کار برد از سوی دگر هم در سخنرانی‌هایشان می‌گویند کردستان رتبه اول بیکاری کشور را دارد، پایین ترین رقم درآمد سرانه ( 25درصد میانگین کشور) را به خود اختصاص داده است، در ردیف استان‌های دارای بالاترین تعداد افراد تحت پوشش کمیته امداد قرار دارد، آخرین استان صنعتی ایران می‌باشد و هر سال شاهد غرق شدن تعدادی از هموطنان کورد مهاجر در دریای مدیترانه و سیاه هستیم.

 

هر جناحی که در کردستان ابتکار عمل را به دست می‌گیرد قبل از هر اقدامی به سراغ ناموفقیت‌های جناح قبلی می‌رود و به اتقاد از شیوه مدیریت آنها می‌پردازد و قول می‌دهد که فصلی نوین از توسعه در استان بگشاید اما بعد از مدتی هیچ اثری از تغییرات کیفی و کمی در شکوفایی اقتصادی مشاهده نمی‌گردد که در مواردی با افت شاخص‌های توسعه یافتگی هم مواجه خواهد شد.

 

سوال مردم این است که گیر کار کجاست؟ چرا با وجود این همه منابع توسعه بازهم در ردیف استان‌های توسعه نیافته قرار داریم؟ آیا 40 سال تجربه اجرای مدل‌های ناموفق برای رسیدن به مدل موفق کافی نیست؟ به چه علت انتقادات تبدیل به عمل نمی‌گردد؟ این همه حقوق و مزایای دریافتی مدیران به چه مناسبتی پرداخت می‌گردد؟

 

وقتی که منابع توسعه کردستان از قبیل آب، خاک، معادن، منابع طبیعی، اکوتوریسم، نیروی انسانی جوان و فرهنگ کار ظرفیت تبدیل شدن به قطب اقتصادی ایران را دارد چگونه می‌توان قبول کرد که خودش با بیکاری و فقر روبرو باشد؟ چگونه باید قبول کرد که درآمد سرانه مردم این دیار 25درصد میانگین کشور باشد؟

 

مسئولان حوزه معدن استان می‌گویند 18 نوع ماده معدنی با 610 میلیون تن ذخیره در کردستان موجود است، 384 پروانه بهره برداری صادر شده، 5/2 درصد ذخیره معادن ایران متعلق به کردستان می‌باشد، سال 95 در حدود 2 هزار و 100 کیلوگرم طلا در استان تولید شده ، نزدیک به 2درصد سنگ‌های تزئینی کشور در کردستان قرار دارد، 5/2 درصد ظرفیت آهن در کردستان می‌باشد و مهم ترین معدن طلای دنیا یعنی معدن ساریگونی قروه است.

 

اما بدترین خبری که در کنار این اخبار گذاشته می‌شود این است که تعداد شاغلان این حوزه 1900 نفر می‌باشد در حالی که ظرفیت بسیار بالاتر از این ارقام است اما خام فروشی ناشی از سوء مدیریت، تعارفات مسموم جناح‌ها و باندها و بی تعهدی در قبال سرنوشت اقتصادی کردستان کمر این استعداد بزرگ را شکسته است و اگر وضعیت به همین منوال باشد بدون شک منابع معدنی استان و قابلیت‌های توسعه‌ای آن نصیب سایر استان‌ها خواهد شد.

 

وقتی که معادن غنی آهن استان به تشکیلات صندوق بازنشستگان صنعت فولاد کشور واگذار می‌شود تا از این طریق بتواند از بحران مالی خارج شود و این نهاد ذخایر آن را به صورت خام استخراج نموده و از استان خارج می‌کند، یا کارخانه فولاد زاگرس تعطیل می‌گردد و یا زمانی که به حرف و حدیث‌های مربوط به بروز تخلف در واگذاری معدن طلای ساریگونی به سرمایه‌گذار خارجی گوش می‌دهیم چگونه می‌توان به وعده مسئولان اعتماد کرد؟ زیرا اگر ما این همه ذخیره معدنی آهن داریم که می‌تواند یک نهاد ورشکسته را از ورشکستگی نجات دهد چگونه تنها کارخانه تولید آهن منطقه تعطیل می‌گردد؟ وقتی که این مرکز فرآوری احیاء نمی‌گردد چگونه باور کنیم که طرح ایجاد زنجیره فولاد کردستان شعار سیاسی انتخاباتی نیست؟

 

زمانی که بعد از سال‌ها کارخانه طلای ساریگونی قروه به بهره برداری رسید و خبر واگذاری معدن طلای سقز به شرکت سرمایه گذاری شستا ( متعلق به سازمان تامین اجتماعی ) منتشر شد جوی از خوشحالی در استان به ویژه در میان جوانان بیکار به راه افتاد اما باز هم مراجعه به گذشته و به یاد آوردن اخبار خوشایند اما بی نتیجه برای اقتصاد استان طعم این شیرینی را تلخ نمود و باز هم این فکر به اذهان رسید که شاید سرنوشت این معادن هم به درد شرکت صبا نور و کارخانه فولاد زاگرس مبتلا شوند.

 

برای مردم کردستان مهم نیست که چه نهاد یا شخصی سرمایه‌گذار است بلکه این امر مهم است که چقدر به توسعه و اشتغال استان خدمت می‌کند.

 

این واقعیت را باید قبول کرد که فعالیت شرکت صبانور هیچ فایده‌ای برای اقتصاد استان ندارد زیرا نه تمایل به ایجاد صنعت فرآوری داشته، نه توانست برای بیکاران شغل ایجاد کند و نه تا کنون در راستای پرداخت کامل چند درصد سهم استان از درآمدهایش اقدام نموده است تنها کارکرد این شرکت استخراج سریع ذخیره و کسب درآمد برای خود بوده است.

 

امید است که مسئولان دولتی، نمایندگان مجلس و رسانه‌های استان دیگر اجازه به تکرار این تجربه ناخوشایند ندهند تا بیش از این شاهد هدر رفت این پتانسیل عظیم توسعه نباشیم.

 

واگذاری معادن طلای سقز به شرکت شستا و بیان اخبار مربوط به تولید و اشتغال از این طریق برای بیکاران کردستانی هم سبب امیدواری شده و هم موجب نگرانی از سرنوشت مشابه سایر واگذاری‌ها که خبرنگار ما برای پیگیری این موضوع اقدام به انجام مصاحبه‌ای با مدیرعامل شرکت بهره برداری از این معدن نمود که اینک پیش روی شماست.

 

محمود قادرمرزی با اشاره به روند واگذاری این معادن به شرکت شستا گفت: در سال 96 مزایده معدن یکی از پتانسیل‌های اصلی توسعه کردستان است زیرا از تنوع و تعدد بالایی برخوردار بوده و هر نقطه از استان دارای یک یا چند کانی فلزی غنی می‌باشد که اگر فعال شود می‌تواند علاوه بر ایجاد شتاب در رونق اقتصادی و اشتغال در کردستان تکیه‌گاهی بزرگ برای اقتصاد ملی بوده و مقاومت اقتصاد ملی در برابر شرایط سخت و توطئه‌های خارجی مثل تحریم افزایش دهد.

 

واگذاری 3 معدن قلقله،کرویان و قبق لوجه با 8/14 میلیون تن ماده معدنی اعلام شد که 12 شرکت از جمله 1 شرکت چینی در این مزایده شرکت کردند که در نهایت شرکت شستا برنده این مزایده شد و شرکتی را تحت این عنوان با مرکزیت سنندج ایجاد نمود.

 

وی افزود: تا کنون 16 میلیارد تومان هزینه جاده سازی، اکتشاف و کرگیری شده و تا زمان رسیدن به بهره برداری کامل پیش بینی می‌شود 40 میلیارد تومان دیگر باید هزینه گردد.

 

قادرمرزی تصریح کرد: ظرفیت اشتغال این کارخانه 350 نفر است و اگر روند کار به این صورت ادامه یابد تا پایان سال 98 به بهره برداری خواهد رسید.این شرکت در حال حاضر مشغول باطله برداری و دپو کردن مواد معدنی می‌باشد .

 

وی با اشاره به نحوه جذب نیرو توسط این واحد تولیدی اظهار کرد: رویکرد شرکت شستا کمک به توسعه کردستان بوده و هدف عمده از سرمایه‌گذاری در استان ایجاد اشتغال برای بیکاران این منطقه است بر این اساس تمام نیروهای مورد نیاز از استان تامین می‌گردد مگر در مواردی که نیروی درخواستی در استان وجود نداشته باشد.

 

انتهای پیام/

http://dana.ir/1412434
ارسال نظر
نظرات
سلام_صفحات_داخلی