شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: فرهنگ و هنر
ساعت: 20:53 منتشر شده در مورخ: 1397/11/14 شناسه خبر: 1455554
زهرمار فیلمی است معلق میان گیشه و تفکرات انتقادی سازندگانش و از این بابت زهر مار به شدت آسیب پذیر شده و به قول مثل معروف «نه دنیا را دارد و نه آخرت را» واقعا برای این فیلم صدق می کند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛حشمت تهرانی، چهره ای مذهبی که خود را برای انتخابات شورای شهر آماده می کند در مواجهه با رهی همکلاسی و هم محله ای سی سال قبلش ناخواسته وارد ماجرایی عجیب می شود. این خلاصه ای از ماجرای زهرمار به روایت رضویان است.

نخستین فیلم جواد رضویان بازیگر و کمدین مطرح و شناخته شده سینما و تلویزیون (بدون احتساب فیلم اکران نشده کمی شیرین، بسی فرهاد) تلاش می کند تا در یک درام اجتماعی که رگه هایی از طنز نیز در آن دیده می شود نقدی معترضانه به وضعیت کنونی جامعه پیرامونی خود داشته باشد. 
وضعیتی که سیاه و آشفته است و اکثر قریب به اتفاق افراد جامعه ای که رضویان به تصویر کشیده و داستانی که پیمان عباسی نوشته همگی در تباهی غرق شده اند. آدم های داستان «زهر مار» یا بزهکارند یا انحراف اخلاقی دارند، دزد یا معتاد هستند. یا به دنبال ماهی گرفتن از آب گل آلودند و یا خیلی خشکه مقدس هستند، و از آن سوی بام سقوط کرده و در یک کلام از نگاه فیلمنامه نویس و کارگردان بجز حشمت تهرانی ( که نقشش را سیامک انصاری خیلی بدایفا کرده) سایر آدم های قصه و اجتماع دچار نقایص متعددی هستند و اصلا آدم درست و حسابی در میان پرسوناژهای قصه دیده نمی شود. 
اینکه چگونه پیمان عباسی و جواد رضویان به درکی تا این حد هولناک و در تضاد با کلیت جامعه رسیده و آن را به تصویر کشیده اند کاملا جای تامل دارد.
فیلمنامه آدم ها و حتی لحن قصه گویی و روایت کاملا از ساختارهای فیلم فارسی تبعیت می کند منتها با رعایت همه ضوابط و شئونات و خط قرمزها. یعنی در اینجا هم با همان کلیشه های رایج و معروف فیلم فارسی مواجه هستیم که داستان زن یا دختری بی سرپرست ، بی پناه و تنها را روایت می کند که مشکلات زیادی دارد و اسیر دست آدم بدها شده و جوان اول فیلم که از نگاه رضویان این جوان اول در سینمای پس از انقلاب ویژگی هایی نه مثل مرحوم فردین یا بهروز وثوقی یا دیگران بلکه می بایست مشخصاتی همچون سیامک انصاری داشته باشد که یک تنه همه مشکلات را حل کند و در پایان نیز تنها و زخمی بسان قهرمانان فیلم فارسی در یک شب تاریک بارانی در تاریکی محو شود. 
اشتباه رضویان اما این است که حتی اگر فیلمنامه نویس و کارگردان هم بخواهند یک فیلم فارسی بعد از انقلاب بسازند ناچارند که از برخی قواعد و چارچوب های اصلی تبعیت کرده و تنها به خط اصلی قصه در وام گیری از مولفه های فیلم فارسی بسنده نکنند.
از این جمله انتخاب هنرپیشه ای که ویژگی های اصلی جوان اول فیلم را داشته باشد یا اگر نمی تواند بسان فیلم فارسی های قدیم در اواسط فیلم با ربط و بی ربط از صحنه کافه و رقص استفاده کند نمی بایست هم یک کلیپ نچسب و سیاه را به هر ضرب و زوری به فیلم بچسابند. 
از این زاویه هم اگر به کلیت کار نگاه کنیم در می یابیم که تیم سازنده زهرمار در پیروی از فیلم فارسی نیز مسیر اشتباهی را طی کرده اند.
 
** زهرمار معلق میان گیشه و تفکرات انتقادی سازندگانش
اساسا معتقدم زهرمار فیلمی است معلق میان گیشه و تفکرات انتقادی سازندگانش و از این بابت زهر مار به شدت آسیب پذیر شده و مثل معروف نه دنیا را دارد و نه آخرت را واقعا برای این فیلم صدق می کند. 
بدون تردید زهرمار نه در گیشه و نه نزد منتقدان موفق به درخشش نخواهد شد و اساسا سوال این است که چرا هنرمندی مثل جواد رضویان که جایگاه و ارزش مشخصی نزد عامه مردم دارد می بایست کارگردانی سینما را تجربه کند آنهم با اثر نازل و فاقد ارزشی همچون زهر مار که نه تنها چیزی به ارزش های رضویان نمی افزاید که به جد معتقدم حتی از اعتبار و منزلت او نیز نزد طرفدارانش می کاهد. دلیل این سخن نیز خالی بودن فیلم از هر گونه ویژگی خاصی است که بتوان لااقل به عنواتن نقطه قوت اثر از آن یاد کرد. شاید تنها در این بین بتوانیم از بازی خوب شبنم مقدمی یاد کنیم تا حدی زیادی بار کاستی های فیلم را به دوش کشیده که البته او نیز اسیر فیلمنامه مغشوش و ساختار و لحن الکن فیلم شده و تک لحظاتی از بازی خوب خود را در اندک موقعیتهایی که برایش فراهم می شود ارائه داده است.
در مجموع به نظر می رسد که چنانچه رضویان می خواهد به صورت جدی تر به فیلمسازی ادامه دهد ابتدا باید زهرمار را نادیده بگیریم تا ببینیم بعد از آن چه پیش می آید.
 
انتهای پیام/ 
http://dana.ir/1455554
ارسال نظر
نظرات
اپارک داخلی