شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان البرز
ساعت: 19:02 منتشر شده در مورخ: 1398/06/17 شناسه خبر: 1519736
آیا در قرآن کریم سخنی از امام زمان (عج) به میان آمده است؟
در این مطلب به آیاتی از قرآن که راجع به امام زمان (عج) آمده است، اشاره می کنیم.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "تیتریکآیات زیادی در قرآن راجع به امام زمان (عج) آمده است به عنوان نمونه:

خداوند در قرآن می فرماید: "فَکَأَیِّن مِّن قَرْیَةٍ أَهْلَکْنَاهَا وَ هِىَ ظَالِمَةٌ فَهِىَ خَاوِیَةٌ عَلىَ‏ عُرُوشِهَا وَ بِئرْ مُّعَطَّلَةٍ وَ قَصْرٍ مَّشِید[1]": پس چه بسیار شهر و دیارى که ما اهلش را در آن حال که به ظلم و ستم مشغول بودند به خاک هلاک نشاندیم و اینک آن شهرها از بنیاد ویران است و چه چاه و قناتهاى آب که معطل ماندند و چه قصرهاى عالى بى‏صاحب گشت. در این آیه، مصداق "بئر معطلهچاه آبی که بی استفاده رها شده است، حضرت مهدی است.[2]

در آیه ی 30 سوره ی ملک آمده است: "قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُکُمْ غَوْراً فَمَنْ یَأْتِیکُمْ بِماءٍ مَعِین": اى رسول! بگو آیا می دانید اگر آب شما صبحگاهى به زمین فرو رود جز خدا کیست که باز آب براى شما پدید آورد. در ذیل این آیه، عمار یاسر می گوید: در رکاب پیغمبر اکرم (ص) به جهاد رفته بودم. امیر المؤمنین جمعى از کفار را نابود ساخت. پس از آن خدمت پیامبر اکرم (ع) رفتم و به ایشان گفتم: ای رسول خدا، امیر المؤمنین آنچنان که شایسته بود در راه خدا جهاد کردند. سپس پیامبر فرمودند: ای عمار! علی از من و من از على هستم، او وارث علم و قاضى دین من است، به وعده من وفا می کند، على بعد از من خلیفه خدا است . جنگ با او جنگ با من است، دشمنى با او دشمنى با من و دشمنى با من دشمنى با خدا است، تسلیم او تسلیم من و تسلیم من تسلیم با خدا است . ائمه معصومین (ع) از نسل على است و مهدىِ این امت از فرزندان على است. عرض کردم فدایت گردم مهدى کیست؟ فرمودند: ای عمار! خداوند با من عهد فرموده که از نسل فرزندم حسین، نه امام را قرار دهد که نهمی آنها از نظر مردم غایب می شود چنانکه خداوند می فرماید "قُلْ أَ رَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُکُمْ غَوْراً فَمَنْ یَأْتِیکُمْ بِماءٍ مَعِینٍ" و غیبت او طولانى است .[3] پس "ماء معین" که به معنای آب گواراست وجود حضرت مهدی است.

در آیه ی 200 سوره ی آل عمران آمده است: "یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ": اى اهل ایمان بردبار باشید و به صبر و استقامت یکدیگر را سفارش کنید و با امامان مراوده نمائید و با ایشان پیوسته باشید و از خدا بترسید تا رستگار شوید. امام باقر (ع) در توضیح این آیه فرمودند: بر اداء واجبات و بر اذیت دشمنان صبر کنید و با امامی که منتظر ظهورش هستید پیوند داشته باشید.[4]

خداوند در آیه ی 5 سوره ی قصص می فرمایند: "وَ نُریدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثینَ": و ما مى‏خواهیم بر کسانى که در روى زمین به ضعف کشیده شده‏اند، منّت بنهیم و ایشان را پیشوایان و وارثان بر روی زمین قرار دهیم. امام باقر (ع) در توضیح این آیه فرمودند: این آیه، مخصوص حضرت حجت (ع) است، همان کسی که در اخر الزمان ظاهر می شود و کفار و ستمکاران را که مانند فرعون و هامان هستند از بین می برد. او مالک شرق و غرب جهان می شود و عدالت را فراگیر می سازد.[5]

آیه ی 55 سوره ی نور: "وآَعَدَ اللَّهُ الَّذینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دینَهُمُ الَّذِی ارْتَضى‏ لَهُمْ وَ لَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً یَعْبُدُونَنی‏ لا یُشْرِکُونَ بی‏ شَیْئاً وَ مَنْ کَفَرَ بَعْدَ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُون": خداوند به کسانى از شما که ایمان آورده‏اند و اعمال شایسته انجام داده‏اند، وعده داده است که حتما آنان را در این سرزمین جانشین گرداند، چنان که کسانى را که قبل از آنان بوده‏اند جانشین گرداند و دینشان را که بر ایشان پسندیده است، قطعا براى ایشان فرمانروا گرداند و به راستى بعد از بیمشان به ایشان ایمنى بخشد، [تا] مرا عبادت کنند و چیزى را با من شریک نگردانند و هر کس که بعد از آن کفر ورزد، آنان خود فاسقانند.

امام سجاد (ع) این آیه را تلاوت و در توضیح آن فرمودند: قسم بخدا ایشان شیعیان ما هستند که به مردی از ما ایمان دارند. او مهدى این امت است، همان کسی که رسول خدا (ص) راجع به ایشان فرمودند: اگر از عمر دنیا تنها یک روز باقی مانده باشد، خداوند آن روز را چنان طولانی می کند تا از عترت من مردی هم نام و هم کنیه ی من بیایید .[6]

آیه ی 3 سوره ی بقره: "الَّذینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَ یُقیمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُون": کسانى که به غیب ایمان مى‏آورند و نماز را برپا مى‏دارند و از آن چه ایشان را روزى داده‏ایم، انفاق مى‏کنند.

امام صادق (ع) در توضیح "یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ" فرمودند: ایمان به غیب، اعتقاد و اقرار به قیام قائم ماست. خوشا به حال کسانى که در غیبت آن حضرت صبر می کنند و خوشا به حال آنهائى که بر محبت آن امام و ذریه پیغمبر و على صبر نموده و باقى می باشند.[7]

آیه ی 62 سوره ی نمل: "اَمَّنْ یُجیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلیلاً ما تَذَکَّرُونَ": آیا چه کسى دعاى مضطرّ را مستجاب مى‏کند و از او رفع رنج و غم مى‏نماید و شما را جانشینان روى زمین قرار مى‏دهد؟ آیا خداى دیگرى جز خداوند هست؟ ولى شما کمتر به خود مى‏آیید. امام صادق (ع) در توضیح این آیه فرمودند: این آیه در باره حضرت حجت قائم آل محمد (ص) نازل شده است. زمانی می رسد که ایشان در مقام حضرت ابراهیم در مسجد الحرام دو رکعت نماز می خواند و دعا می کند. خداوند دعای ایشان را اجابت می کند و امر به ظهور می ده.. او همان مضطری است که دعایش قرین اجابت خواهد شد.[8]

 

منابع:

[1] آیه ی 45 سوره حج

[2] علی ابن ابراهیم قمی به نقل از امام صادق علیه السلام، تفسیر قمی، ج2، ص 85؛ تفسیر برهان، ج3، ص 96.

[3] تفسیر جامع، ج7، ص 211.

[4] تفسیر جامع، ج1، ص 521.

[5] تفسیر جامع، ج5، ص 151.

[6] تفسیر اثنا عشری، ج‏9، ص: 277، تفسیر نور، ج8، ص 204.

[7] تفسیر جامع، ج1، ص 106.

[8] تفسیر جامع، ج5، ص 131.

 

انتهای پیام/

 

http://dana.ir/1519736
ارسال نظر
نظرات