شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: اقتصادی
ساعت: 13:28 منتشر شده در مورخ: 1393/10/08 شناسه خبر: 181421
رئیس اسبق بیمه مرکزی در گفت‌وگوی‌ تفصیلی با دانا:
ثمرات تحریم‌‌ها برای شرکت های بیمه‌ای/ برای پرداخت خسارت ها یک ریال هم از دولت نگرفتیم/تحریم های بیمه ای؛ ناجوانمردانه‌ترین اقدام آمریکایی ها بعد از انقلاب
رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران، اظهار داشت: درحال حاضر ما صاحب تکنولوژی هستیم و دنیا ما را به عنوان چهاردهمین P&I دنیا که بیمه نامه های بزرگ را صادر می کند پذیرفته است. امروزه حدود 2، 3 سال است که بیمه نامه های صادره ایرانی در همه بنادر و همه فرودگاه های دنیا معتبر شناخته می شود.

سیدمحمد کریمی، رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران در گفت و گوی مشروح با خبرنگار اقتصادی شبکه اطلاع رسانی راه دانا در خصوص موضوعات مختلف از جمله شکستن تحریم‌های بیمه ای و پیوستن ایران به معدود کشورهای صادرکننده بیمه های کلان در دوران تحریم و همچنین استفاده نکردن از متخصصین و متجربین در دولت فعلی اظهاراتی را بیان کرد.

کریمی رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران اظهار داشت: درواقع معنی تحت اللفظی بیمه «بیما، بیم و ترس» می شود و مترادف با این واژه‌هاست و در لاتین نیز به معنی ریسک است؛ همچنین ما به ریسک شکست و خطر نیز می گوییم و به طور کلی بیمه گریز از خطر است. بیمه در حقیقت پشتوانه، اعتماد و اطمینانی برای ما است که اگر خسارت یا شکستی بر ما وارد شد، یک کسی جبران می‌کند.

 

** سابقه بیمه در کشور ما به 100 سال می‌رسد

وی در خصوص تاریخچه بیمه در دنیا و ایران نیز گفت: تاریخچه بیمه به 2000 سال قبل از میلاد مسیح برمی‌گردد، در آن دوران بیشتر در کشورهای اروپایی و مخصوصاً ایتالیا، وقتی که ملوانان به دریا می رفتند (اروپاییان از قدیم الایام خیلی از دریا در امر حمل و نقل و جابجایی استفاده می کردند) دوستانشان در قهوه خانه های ساحل به انتظار یا بدرقه شان می رفتند اما در اکثر اوقات تعدادی از همکارانشان در دریا یا دچار دزدان دریایی می شدند و یا طوفان ها آنها را از بین می برد. اینها کم کم به این فکر افتادند که این اتفاق ممکن است برای همه ملوانان اتفاق بیفتد و دیر یا زود دامن همه را خواهد گرفت؛ به همین جهت یک صندوقی را در همان قهوه‌خانه‌ها درست کردند و هر کس که می خواست برود دریا یک پولی را داخل آن می انداخت. این پول ها جمع می‌شد و اگر خسارتی وارد می‌شد این پول به آن شخص آسیب دیده پرداخت می‌شد. بنابراین اروپایی‌ها اگر که پیشرفت کردند ناشی از تفکر درخصوص این مسائل است. بنابراین بیمه در 2000 سال قبل از میلاد مسیح بوجود آمد و کم‌کم ضابطه مند شد و به شکل امروزی اش درآمد.

 رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران افزود: ما در اسلام هم بحث تعاون و بحث صله رحم را داریم و اینها همه توجهاتی است که به پشتوانی و یاوری انسان ها به هم تأکید کرده است. این مقولات ضابطه‌مند شد و بیمه بوجود آمد و می توان گفت که سابقه بیمه در کشور ما تقریبا 100 سال است.

 

** انواع بیمه

 کریمی در خصوص اقسام بیمه نیز بیان داشت: یک بخش بیمه‌های متداول و خرد است که شامل بیمه های خودرو، خانه و از این قبیل می‌شود و یک بخش دیگر بیمه‌ها نیز به کارهای کلان مربوط می‌شود. در خصوص بحث مورد نظر شما که راجع به بیمه‌های کلان کشور ماست باید بیشتر صحبت کرد. بیمه های کلان شامل بیمه کشتی ها، هواپیما ها، نیروگاه ها، پتروشیمی ها، پالایشگاه ها و .... است. اما این گونه بیمه ها چیزی نیست که از یک شرکت بیمه ای کوچک ساخته باشد و حتی یک شرکت بیمه ای بزرگ هم قادر نیست. به طور مثال براساس مصوبه دولت، اگر یک شرکت بیمه ای جدید بخواهد تأسیس شود، باید 250 میلیارد تومان سرمایه داشته باشد که حدود 100 میلیون دلار می‌شود؛ این درحالی است که پوشش بیمه‌ای یک کشتی یک میلیارد دلار می‌شود. ما چند کشتی در کشورمان داریم و چقدر کشتی‌های خارجی به کشور ما می‌آیند که بیمه می خواهند؟! بنابراین یک شرکت ولو قدرتمند نمی‌تواند به تنهایی حتی یک کشتی را بیمه کند یا در نمونه دیگر بعضی از هواپیماهای ما 1میلیارد و 400 میلیون دلار پوشش بیمه ای دارند و این یعنی یک هواپیمای ایرباس قبل از اینکه بخواهد از فرودگاه تهران بلند شود باید یک شرکت بیمه ای 1 میلیارد و 400 میلیون دلار بیمه نامه صادر کند در غیر اینصورت اجازه پرواز به او نمی دهند. ممکن است این قضیه در سفرهای داخلی ما هماهنگ شده باشد اما در هیچ کجای دنیا اجازه فرود به هواپیمای بدون بیمه داده نمی شود. بنابراین آیا یک شرکت قادر است که نه تنها یک هواپیما بلکه لااقل 10 هواپیما را بیمه کند؟

 

**بیمه های خوداتکایی؛ راه حل دنیا برای تقبل بیمه های کلان

وی  درخصوص راه حل دنیا برای هزینه های گزاف بیمه های کلان نیز افزود: دنیا درخصوص این مسئله فکر کرد و به استفاده از سیستم های اتکایی بیمه ای به معنی به همدیگر تکیه دادن، رسید.

 رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران با ذکر مثالی در خصوص بیمه اتکایی ادامه داد: شما به شمال سفر کرده اید و می خواهید در جنگل بمانید، بدین منظور تعدادی چوب جمع می کنید و یک آلاچیق درست می کنید و زیر این آلاچیق می شود مأوا. یعنی باران و طوفان و حیوانات موذی دیگر نمی توانند گزندی برسانند. این چوب ها به همدیگر تکیه داده اند و خانه درست کرده اند؛ بیمه ها نیز به هم تکیه می کنند و ریسک های بزرگ را پوشش می دهند. به طور مثال من به عنوان یک شرکت بیمه ای، بیمه نامه کشتی های کشتی رانی جمهوری اسلامی را صادر می کنم و می شوم لیدر صادر کننده. بعد باید این را واگذار کنم. به این ترتیب که مثلا 100 واحد از کشتی رانی جمهوری اسلامی را باید پوشش بیمه ای دهیم و من از این 100 واحد، 2 واحد بیشتر ظرفیت ندارم، پس به اندازه ظرفیت خودم نگه می دارم (البته این ظرفیت هم یک فرمولی دارد و آن هم این است که سرمایه اولیه به علاوه ذخایر (11 نوع ذخیره در شرکت های بیمه ای گرفته می شود که توان شرکت های بیمه ای افزایش پیدا کند.)) و 98 واحد باقی مانده را باید واگذار کنم و مثلا یک فردی یک شرکت بسیار بزرگ و بین المللی دارد و می گوید که 5 واحد را به من بدهید و همین طور یک فرد دیگر می گوید که من هم 4 واحد را توان دارم و من هم که واگذارنده ام باید بدانم که آیا اینها ظرفیت این کار را دارند یانه؟ پس ببینید در دنیا با این وضعیت واگذاری ها صورت می گیرد. شما به ما واگذار می کنید و ما هم به دیگران واگذار می کنیم. یک طوری هم هست که مثلا من اگر این 4 واحد را به یک فرد دیگر واگذار کردم این فرد ممکن است که 2 واحد را به شخص ثالثی واگذار کند، 1واحد را باز برگرداند به خود من واگذار کند و من باز از این یک واحد نیمی اش را به شما واگذار کنم. بنابراین واگذاری ها یک حالت تارعنکبوتی دارد و از طریق فرمول های بسیار پیچیده ای در علوم ریاضی و آمار بدست می آید که ما به آن محاسبات actuary می گوییم و ما تا چند سال پیش محاسبه گر این علم را نداشتیم و از پاکستان محاسبه گرانی را می آوردیم، محاسبه می کردند و برمی گشتند ولی درحال حاضر الحمدلله خودمان خودکفا شده ایم.

 

**شرکت های بیمه تا قبل از تحریم ها اصلا با نحوه بیمه کشتی، هواپیما، پالایشگاه، نیروگاه و پتروشیمی آگاه نبودند

کریمی درخصوص میزان آشنایی و آمادگی شرکت های بیمه ای ایرانی در دوران تحریم اظهار داشت: هیچ کدام از شرکت های بیمه ای ما تا قبل از این تحریم های بیمه ای به قول خودشان فلج کننده اصلا با نحوه بیمه کشتی، هواپیما، پالایشگاه، نیروگاه و پتروشیمی آگاه نبودند و فقط با یک سری چیزهای خرد نظیر آتش سوزی منازل، کارخانجات و یک سری مباحث داخلی سروکار داشتند و درحقیقت اینها اصلا قادر نبودند، علمش را نداشتند و محاسبه اش را نمی دانستند. اگر هم اینها را بدست می آوردند، نمی توانستند که یک مرتبه یک شرکتی را که 20 میلیون دلار 50 میلیون دلار یا 1 میلیارد دلار سرمایه دارد را بیمه کنند؛ زیرا نمی توانستند در صورت آسیب دیدن، خسارت‌شان را پرداخت کنند. به طور مثال اگر چنانچه من قادر هستم که 50 کیلو وزنه را بلند کنم آیا این منطقی است که تصمیم بگیرم یک وزنه 5 تنی را بلند کنم؟ خیر؛ در حقیقت این اصلا امکان ندارد. درواقع بیمه های ما در دوران تحریم این گونه داشتند عمل می کردند.

 

** تحریم های بیمه ای؛ ناجوانمردانه‌ترین اقدام آمریکایی ها بعد از انقلاب

 وی  درخصوص تحریم بیمه ای ایران توسط آمریکا نیز گفت: در برج 6 سال 1390 به یکباره با برنامه ریزی هایی که کارشناسان آمریکایی صورت داده بودند، یک طرحی را به اوباما دادند که ایران را تحریم بیمه ای کنند؛ چیزی که تا به آن روز شاید به فکرشان نرسیده بود و یا فکر می کردند که چون بیمه یک منطق بین المللی دارد، واردش نشوند. تحریم بیمه ای ناجوانمردانه ترین کاری بود که آمریکایی ها بعد از انقلاب با ما کردند. این کار آنها با هیچ چیز جور در نمی آمد.

 رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران با بیان مثالی اضافه کرد: به عنوان مثال حتی اگر یک هواپیماربا، هواپیمایی را می دزدد و می رود در یک فرودگاهی و به برج مراقبت می گوید که به من اجازه فرود بدهید، آنها اول می پرسند که بیمه معتبر داری؟ اگر بیمه معتبر داری؛ من به تو اجازه فرود می دهم اما اگر بیمه نداری و به فرودگاه من آمدی و به چند هواپیما آسیب زدی، خسارت آنها را چه کسی می خواهد بدهد؟ بنابراین هیچ کاری در زمینه های کلان دنیا اتفاق نمی افتد الا اینکه پوشش بیمه ای داشته باشد. هیچ کشتی‌ از اسکله ای که در آن پهلو گرفته است، جدا نمی شود الا اینکه بیمه داشته باشد. کشتی ها باید حداقل 10 روز قبل از پهلوگیری در بنادر، بیمه نامه خود را اعلام کنند تا اجازه پهلوگیری به آنها داده شود و یا اینکه نگهبانان تنگه ها، مجوز عبور را برای یک کشتی صادر کنند.

 

** جزئیات اثر تحریم بیمه ای ایران 

کریمی تاکید کرد: همان طور که گفتم یک مرتبه آمریکایی ها تصمیم گرفتند و به دنیا اعلام کردند که اولا بیمه نامه هایی را که شرکت های بین المللی برای منابع اقتصادی ایران صادر کردند همه از درجه اعتبار ساقط است. این مسئله به شدت غیرمنطقی بود چراکه لااقل این بود که ما چون بیمه کرده ایم و پولش را پرداخته ایم باید می توانستیم تا پایان مدت بیمه نامه از اعتبار آن استفاده کنیم ولی آنها اعلام کردند که دیگر اعتبار ندارد. دوم اینکه هیچ شرکت بیمه ای حق صادر کردن هیچ بیمه نامه ای را برای منابع اقتصادی کلان ایران ندارد. یعنی پتروشیمی های ما، هواپیماهای ما و کشتی های ما دیگر بیمه نمی شدند. از همه مهم تر هم اینکه هر شناوری به حوزه سرزمین های آبی ایران وارد شود بیمه نامه اش از درجه اعتبار ساقط می شود و اگر در آن آب ها آسیبی ببیند هیچ شرکتی حق پرداخت خسارت به آن شناور را ندارد؛ حتی آنقدر سخت گرفته اند که اگر بار کشتی هم برای ایران نباشد اما در حوزه سرزمینی آبهای ایران تصادف یا تصادم کرده باشد، شرکت های بیمه ای حق پرداخت خسارت به آن کشتی را ندارند.

 

** هیچ کشتی و نفت کش خارجی دیگر به سراغ آب های ایران نیامد

وی اذعان داشت: اولین پیامد این تحریم برای شرکت ملی نفت کش ما بود. شرکت ملی نفت کش به یکباره تمام بیمه نامه هایش از بین رفت؛ به این معنی که دیگر نفت ما صادر نمی شد و دیگر هیچ کشتی‌ای به مقصد ایران هیچ فرآورده نفتی را نمی آورد و این یعنی فاجعه و این یعنی کشور تعطیل.

 رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران افزود: ما در گذشته ناراحت این بودیم که با دلار گران کالا خریده‌ایم یا با دلار گران بیمه کرده‌ایم یا با دلار گران کشتی اجاره کرده‌ایم. حتی در زمان جنگ هم که دشمن کشتی ها را می زد، می شد به هر صورت با پول کاری کرد که صنعت کشتی رانی تعطیل نشود و کشتی های خارجی در سواحل ما پهلو بگیرند؛ اما آیا می شد این موضوع را نیز با پول حل کرد؟ خیر؛ هیچ کشتی و نفت کش خارجی، دیگر به سراغ آب های ایران نیامد؛ هیچ کشتی و نفت کش خودمان نیز دیگر به خودش اجازه نمی داد تکان بخورد و اصلا کشورها این شناورها را راه نمی دادند. اینکه کشتی های خودی بخواهند داخل مرزهای ایران حرکت کنند و بازگردند سر جای خود که اتفاق مهمی نیست. کشتی و نفت کش ما به هر کشوری اعم از دوست و دشمن بخواهد برود، اول بیمه اش را می خواهند.

وی  خاطر نشان شد: ما یک اصطلاحی داریم در کشتی رانی تحت عنوان «فرار کشتی از اسکله». وقتی که یک کشتی مهار شده در کنار اسکله، طنابش بر اثر طوفانی شدن دریا و یا اتفاقات دیگر پاره شود، موج دریا این حجم سنگین را بی مهبا به این طرف و آن طرف می زند و بزرگترین خسارت ها نیز در زمان فرار کشتی ها بوجود می آید. پس اگر یک نفت کش بیمه نداشته باشد و فرار کند، خسارت های اینچنینی بوجود می آید و بنابراین هیچ کشور و بندرگاهی به این دلایل اجازه پهلوگیری نمی دهد. این یعنی تعطیل کردن کشور و بستن درب صادرات و واردات مان.

 

**جزئیات جلسه با مدیر عامل شرکت ملی نفت‌کش‌ ایران

کریمی درخصوص جلسه اش با مدیرعامل شرکت ملی نفت کش ایران نیز گفت: در یک چنین اوضاعی، مدیرعامل شرکت نفت کش جناب آقای مهندس سوری (که باید از ایشان به نیکی یاد کرد) آمد با من ملاقاتی کرد و ماجرا را برای من تعریف کرد و گفت امروز نفت کش ها و شناورهای ما متوقف شده اند و ما باید فکری کنیم. (ما در این شرایط واقعا مستأصل شده بودیم که چه کار می خواهیم بکنیم. من دیدم که انگار این بنده خدا همان طور که روی مبل نشسته است گویا سکته کرد؛ من از روی نگرانی دست زدم روی زانویش که آقای مهندس حالت خوب است؟ و انگار ایشان واقعا داشت هذیان می گفت و ما واقعا به بن بست کامل رسیده بودیم.) من به آقای مهندس گفتم که مگر ما مردیم؟! ما بسیجی هستیم؛ ولی ایشان به من پرخاش کرد که آقای کریمی می فهمی چه می گویی؟ تو می دانی تحریم یعنی چه؟ تو می دانی بیمه یعنی چه؟ تو می دانی حل کردن این موضوع یعنی چه؟ من همکارم را صدا زدم و در جریان قضیه قرارشان دام  و به ایشان گفتم که ما باید مشکل شرکت ملی نفت کش را حل کنیم (اما واقعا ما تا آن روز حتی یک مورد هم بیمه نامه بزرگ صادر نکرده بودیم)؛ در همان زمان برخی همکاران به من اشاره می کردند که بگو نمی توانیم؛ اما من رو به آقای مهندس سوری گفتم که ما حتما این موضوع را برای شما حل می کنیم و بفرمایید که الان چه کار باید انجام دهیم؟ ایشان گفتند که شما باید همین الان یک نامه بنویسید و ترجمه کنید و در آن حتما عنوان کنید "NON GOVERNMENT" (یعنی دولتی نیست) این نامه در واقع تأییدیه ایست که بیمه مرکزی قادر است پوشش بیمه ای همه نفت کش های جمهوری اسلامی ایران را قبول کند. ما سریع این را تهیه کردیم و ایشان گفت من این را باید برای همه بنادر دنیا ایمیل کنم. بعد از آن قرار شد یک جلسات و نشست های کارشناسانه برگزار کنیم تا این مسأله را بررسی و حل کنیم؛ همکاران فنی شرکت به من می گفتند "فلانی" اصلا ما بلد نیستیم!! تو چه می گویی؟ (در حقیقت داستان همان وزنه های 50 کیلویی و 500 کیلویی بود.) آنها مدام می گفتند که این ریسک را چه کسی می خواهد قبول کند؟ اگر دنیا متوجه شود که ما بیمه نامه هایی صادر کرده ایم که اعتبار ندارد قطعا صنعت بیمه کشور دچار مشکل خواهد شد!! من در جواب گفتم که با توکل بر خدا این کار باید انجام شود و بعد یک تیمی را تشکیل دادیم به سرپرستی خود بنده همراه با چهره های خبره و باتجربه حاضر در بیمه مرکزی و همچنین بااستفاده از متخصصین سازمان کشتی رانی، سازمان ملی نفت کش و فرودگاه ها.

 رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران ادامه داد: در جلسات، مباحث تحریم و خسارت های ناشی از آن و پیش‌بینی‌مان از آینده را مطرح کردیم. پس از آن بلافاصله مجوز ستاد تدابیر ویژه تحریم را گرفتیم و سپس بیمه مرکزی به یک شرکتی به نام شرکت بیمه ای متقابل کیش در منطقه آزاد کیش مجوز داد و در حقیقت همان منطق اتکایی را داخل خودمان پی گرفتیم. پس از آن شرکت های بیمه ای را دعوت کردیم و به اندازه ظرفیت شان ما به آنها دادیم و در داخل خود بیمه مرکزی هم چند تا حساب درست کردیم، یکی برای خود بیمه مرکزی، یکی حساب ویژه تدابیر تحریم و یکی هم حساب اتکایی خودمان. این حساب ها را به این منظور ایجاد کردیم که اگر یک کسی از دنیای خارج از ایران یا بین الولد، وضعیت ما را بررسی کند، ما کاملا قوانین و مقررات بیمه ای را رعایت کرده باشیم و از دید دیگران قابل قبول باشد. البته این اتفاق در شرایطی رخ داد که ظرفیت شرکت های بیمه ای ما اصلا جواب گوی این کارها نبود و اگر همه آنها را جمع می کردیم حتی توانایی بیمه یک کشتی را هم نداشتند.

کریمی اظهار داشت: به این ترتیب شرکت هایی را که اصلا فکر نمی کردند حتی بخش کوچکی از واگذاری ریسک های بزرگ را داشته باشند را جمع کردیم و ظرفیت هایشان را افزایش دادیم و به آنها گفتیم که اگر خسارتی به شما وارد شد ما پشتیبانی می کنیم و با کمک بانک مرکزی و خزانه دولت توانستیم جایگزین آن سیستم اتکایی در دنیا باشیم. و این یک فرصتی بود که از تحریم ها و تهدید ها نصیبمان شد.

پیش روی گام به گام برای شکستن تحریم

رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران تصریح کرد: ما باید تصمیم می گرفتیم که با چه فرمولی باید این کار انجام می شد. من گفتم که بیمه نامه های سالهای گذشته را اعم از نفع یا ضرر دربیاورید و براساس همان ها اجرا کنید. این کار صورت گرفت و با فرستادن همکاران به خارج از کشور و یا دعوت اساتید ادامه داشت. درواقع خیلی روی نحوه محاسبات کار کردیم تا اینکه نحوه محاسبه این بیمه نامه ها را آموختیم و actuar پرورش دادیم و خودمان مسلط شدیم و به طور مرتب خسارت ها را اعم از جزئی (غرق شدن مسافران یا ملوانان) و کلی (در یک مورد یکی از کشتی های ما در یکی از سواحل چین دچار فرار شد و در مسیرش به یکی، دو کشتی دیگر آسیب رساند و یک پرورش میگو را از بین برد و به طور کلی 10، 12 میلیون دلار خسارت وارد کرد)، داخلی و خارجی با مسئولیت مستقیم و اصرار خودم سریع پرداخت می کردیم. این کار را به این دلیل انجام می دادیم که نسبت به بیمه نامه هایی که ما صادر می کنیم اعتماد بشود و لذا ما با این شیوه توانستیم خرد خرد و با هم افزایی همدیگر یک کاری را که واقعا بن بست کامل بود را حل و فصل کنیم و همچنین دنیا بپذیرد که ایرانی ها توانستند مشکل تحریم شان را حل کنند.

 

**یک روز هم اجازه ندادیم که کشورمان بدون بیمه باشد

وی افزود: ما یک روز هم اجازه ندادیم که کشورمان بدون بیمه باشد و نفت کش ها، کشتی ها و هواپیماهای ما همیشه بیمه بودند و در حال حاضر نیز هواپیماهای ما به بسیاری از نقاط دنیا پرواز می کنند و همچنین هواپیماهای بسیار زیادی از اقسا نقاط دنیا به کشور ما می آیند و این هواپیماها نیز بیمه هایشان با ما است و همین طور شناورهای بسیاری هم بدون هیچ مشکلی به ایران می آیند.

کریمی خاطرنشان شد: من در پایان سال 1390 که کره، ژاپن، چین و هند اعلام کرده بودند که ما کشتی های مان را دیگر به بنادر ایران برای صادرات نفت نمی فرستیم (در حالی که اینها دوستان ما بودند و از ما خیلی منفعت کسب کرده بودند.) یک مصاحبه ای کردم مبنی بر اینکه ما نه تنها مشکل شناورهای خودمان را حل کردیم بلکه در سطح پذیرش ریسک های بین المللی، به شناورهایی هم که خارجی اند و به حوزه سرزمینی آبهای ایران می آیند هم پوشش بیمه ای می دهیم. این مصاحبه خیلی خیلی در دنیا صدا کرد و سفیر ژاپن و کره مدتها به دنبال این بودند که بفهمند ما چگونه این مسأله را حل کردیم و با چه منبعی این کار عظیم را انجام دادیم چرا که این ادعا در دنیا خیلی مهم است آن هم چه کسی؟ رئیس کل بیمه مرکزی ایران! آنها خوب می شناسند بیمه مرکزی جمهوری اسلامی یعنی چه؟ و شرکت های بیمه ای ما را کاملا می شناختند که حد و اندازه شان چیست.

 رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران ادامه داد: خدارا شکر امروز ما صاحب یک تکنولوژی هستیم که نه تنها تحریم ها را دور زدیم بلکه آنها را شکست دادیم. همین اتفاق سبب شد تا آمریکا شخص بنده و اعضای هیئت عاملمان در بیمه مرکزی را تحریم کند و در واقع من جزء این 90 نفر تحریم شده ها هستم. درحقیقت آنها زمانی که اعلام کردند ما تحریم های فلج کننده را اعمال می کنیم، هدفشان بیمه ها بود و واقعا هم اگر برای هر کشوری این تحریم ها اتفاق بیفتد براساس آنچه که من برای شما تشریح کردم باید زانو بزند و کشور مورد تحریم در واقع باید تعطیل شود و دست بلند کند که من شکست خوردم.

 

** برای پرداخت خسارت ها در زمان تحریم یک ریال هم از دولت پول نگرفتیم

 کریمی درپاسخ به این سؤالی در رابطه با چگونگی پرداخت خسارت ها توسط بیمه مرکزی و میزان سوددهی این بیمه ها برای شرکت های بیمه ای گفت: ما برای پرداخت خسارت ها حتی یک ریال و یا یک دلار هم از دولت کمک نگرفتیم و از خزانه دولت پولی دریافت نکردیم بلکه خودمان، خودمان را  اداره کردیم و توان ظرفیت سازی در حد بین الملل را در درون کشور ایجاد کردیم و در نهایت به شرکت های بیمه ای به اندازه ظرفیتی که برایشان ایجاد کرده بودیم سود هم دادیم.

 

** ایران جزء چهاردهمین صادر کننده بیمه نامه های بزرگ است

 رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران تصریح کرد: درحال حاضر ما صاحب تکنولوژی هستیم و دنیا ما را به عنوان چهاردهمین P&I دنیا که بیمه نامه های بزرگ را صادر می کند پذیرفته است. امروزه حدود 2، 3 سال است که بیمه نامه های صادره ایرانی در همه بنادر و همه فرودگاه های دنیا معتبر شناخته می شود و انشاالله بعد از اینکه ما مسائلمان حل و فصل بشود و این تحریم ها برداشته شود، صاحب یک تکنولوژی هستیم که کشورهایی نظیر انگلستان (شرکت لویدز لندن)، فرانسه (ناسکو)، آلمان (مونیخری) و سوئیس (سوئیسری) در آن یکه تازی می کردند.

وی افزود: یک مدیرعامل پالایشگاه افتخار می‌کند به اینکه تحت پوشش بیمه ای یکی از این شرکت های قدرتمند خارجی است. اما در حال حاضر ایران و این کنسرسیومی که ما تشکیل دادیم یک چنین جایگاهی در دنیا دارد. ما حتی به مراتب می توانیم بیمه نامه های ارزان تر از این کشورها صادر کنیم.

کریمی  اظهار داشت: انشاالله قطعا بعد از تحریم، این کاری که ما در صنعت بیمه تمرین و تجربه کردیم، به درد کشور خواهد خورد.

رئیس اسبق بیمه مرکزی درخصوص لزوم تعامل با شرکت های بزرگ بیمه ای گفت: منطق حرفه ای این است که ما با دنیا، تعامل و مراوده داشته باشیم و با ناسکو، مونیخری و سوئیسری در ارتباط و تعامل باشیم؛ تا مثلا اگر خدایی نکرده اتفاقی افتاد ریسک این اتفاق تقسیم شود. به طور مثال اگر خدایی ناکرده یکی از نفت کش های ما غرق شد و دریا آلوده گشت، اگر تمام درآمد یک کشور را برای رفع این مشکل اختصاص بدهند باز هم نمی تواند این آلودگی دریا را جبران کند. به طور مثال در یکی از سواحل آمریکا یک آلودگی دریایی اتفاق افتاد و اوباما خودش برای رسیدگی و جبران خسارات به آنجا رفت و این گونه مسائل خیلی مهم و فوق تصور است و مردم ما اصلا اطلاع ندارند.

 

**موفق‌ترین راه حل ها را برای شکستن تحریم ها در بیمه داشتیم 

وی اظهار داشت: در کل ما موفق‌ترین راه حل ها را برای شکستن تحریم ها در بیمه داشتیم و البته دعا می کنم که هر چه زودتر این مسأله تحریم ها حل و فصل شود و ما بتوانیم روابط‌مان را گسترش دهیم و شرکت های بیمه ای خارجی نیز ما را به عنوان یک کشوری که در این خصوص تجربه داریم راه بدهند و کنار نزنند. البته الان هم اگر همین طور جلو برویم کنار نخواهیم ماند.

کریمی در پاسخ به این سؤال که آیا ایران بعد از پایان تحریم ها قادر خواهد بود با شرکت های بزرگ بیمه ای رقابت کند نیز تصریح کرد: این بستگی به این دارد که متولیان کشور ما به شرکت های کلان تحت پوشش بیمه داخل تأکید کنند که همکاری شان را قطع نکنند و تحت پوشش بیمه های خارجی نروند و شرایطی را فراهم کنند تا همین بیمه‌های داخلی ایران که زمان تحریم پالایشگاه ها، هواپیماها و کشتی ها را اداره کردند، پس از تحریم نیز به کارشان ادامه دهند و این یک تکلیف شود.

 رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران افزود: شرکت های کلان نیز باید به مدیرعامل شرکت بیمه مرکزی بگویند، که شما بیمه نامه برای ما صادر کنید به شرط آنکه برای من لیست بیاوری که ریسک من را به این شرکت های معتبر واگذار می کنیم. این اتفاق حتی برای وزیران اقتصاد، نفت، صنعت و معدن و... نیز بسیار خوب است و یک بازی برد برد خواهد بود.

وی درخصوص پیگیری کارهای انجام شده در گذشته توسط مسئولین فعلی بیمه مرکزی نیز گفت: ما می بایست این اعتمادسازی را برای دنیای بین الملل داشته باشیم البته یک کارهایی هم انجام شد. همچنین می توانستیم در بیمه های داخلی و بیمه های زندگی هم کارهایی بکنیم و خیلی مؤثرتر باشیم اما این واقعا خیلی حیف است که به آن کارهای انجام گرفته دیگر پرداخته نشود و من نیز احتمالا بعد از مدتی به دلیل دور بودن از شرایط کار، اطلاعاتم قدیمی می شود و یا از یاد می برم.

 

** خانه نشینی افراد متعهد و متخصص مصیبت است/ عدم آگاهی مسئولان دولتی از عملکرد ما

رئیس اسبق بیمه مرکزی یادآور شد: من تمام تلاشم را می کردم تا نه خودم، نه مدیران شرکت های بیمه ای و نه همکاران ستادی هیچ گزکی را دست دشمن ندهیم؛ که فردا بیایند یک گیر دیگری را برای ما بوجود بیاورند.

وی افزود: ما معتقد بودیم که این کار را به عنوان یک سرباز بسیجی برای این کشور انجام داده ایم و بایست این کار را ادامه بدهیم. در این خصوص مردم که هیچ، حتی مقامات ما هم خبر ندارند و فقط من دو سه گزارش برای دفتر مقام معظم رهبری تهیه و ارسال کردم و اصلا کسی خبر نداشت که ما چه کردیم.  

کریمی درخصوص سایر اقدامات مهمی که در دوران ریاستش صورت گرفته نیز اظهار داشت: ما زمانی که در بیمه بودیم، در خصوص بیمه های زندگی کارهایی را کردیم که بحث آن بسیار مفصل است و فقط باید یک جلسه خاص بیمه های زندگی باشد؛ که برای وجود خود انسان بود. همچنین در آن دوران رویکردی اتخاذ شد و ما چندبرابر افزایش پرتفوی بیمه ای داشتیم و نیز دو سال متوالی از لحاظ رشد حق بیمه نامه تولیدی در دنیا اول شدیم. اما از یک چنین آدم یا آدم هایی می خواهند که خانه بنشینند و این مصیبت است.

 

** انتقاد از عملکرد دولت در قبال استفاده از تجربیات افراد کارآزموده

 رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران ادامه داد: حرف من این است، تغییرات حق دولت هاست و من اصلا روی این اعتراضی ندارم؛ اما دولت نمی خواهد از من به عنوان رئیس کل بیمه مرکزی استفاده کند، این هیچ ایرادی ندارد اما به عنوان مشاور، به عنوان کسی که در این راه آزمون و خطا کرده و تجربه کسب کرده‌ ام، نباید از من و امثال من استفاده شود!؟ ما در هیچ کتاب و مجله ای نرفتیم اینها را بخوانیم؛ بلکه با آزمون و خطا این کار را یاد گرفته و انجام دادیم.

 کریمی در پاسخ به این سؤال که آیا دولت برای بوجود آمدن مجدد شرایط سخت تحریمی قصد دارد از افراد بی تجربه استفاده کند گفت: بله احتمالا همین طور است؛ باید یک شخص بی تجربه بیاید و روز از نو و روزی از نو! این چیزها مشکل دارد ولی اگر ما بخواهیم این مسائل را مطرح کنیم، تصور می کنند که دنبال پست هستیم.

وی ادامه داد: اگر خدایی ناکرده برای یک کشور دیگر یا برای کشور خودمان بعد از مدتی که شرایط کاملا عادی بود، مجددا این تحریم ها اتفاق افتاد (مشکل جمهوری اسلامی تا زمانی که اسرائیل وجود دارد، تمام نشدنی است)؛ مدیران باید بدانند که مدیران قبلی آنها چه کارهایی انجام داده اند تا راه را گم نکنند. آیا در شرایط فعلی کسی دنبال این هست که این موضوعات مکتوب و این تجربیات ثبت شود؟ این برای مملکت ما خیلی هزینه دارد که مثلا یک هفته بنده همراه با چند نفر دیگر از امثال شما را بفرستند یک جایی (مشهد، شمال، کیش و ...) تا این سی سال تجربه من را تخلیه کنند؟ چرا که ممکن است خدای متعال مقدر کند و جانم را بگیرد.

 رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران تصریح کرد: من اگر جای دولت، آقای رئیس جمهور و یا وزیر اقتصاد بودم می گفتم آقای کریمی ما شما را به عنوان رئیس کل بیمه مرکزی نمی خواهیم و آقای ریبندی را می خواهیم به جای شما قرار دهیم؛ اما شما هم باید در یک اتاق یا دفتری که مهیا می کنیم، مشاوره بدهی.

وی افزود: ما موظف بودیم که شرایط بعد از تحریم را ترسیم کنیم نه اینکه تا من درخواست بازنشستگی بدهم؛ آنها فوری موافقت کنند.

کریمی یادآور شد: سی سال است که من تجربه کسب کرده ام. من 22 ساله بودم که با حکم وزیر کشور بخشدار شدم. من سال ها بخشدار بودم، فرماندار بودم، معاون استاندار بودم، استاندار بودم، شرکت های بزرگ ملی را اداره کردم، وزیر تعاون بودم، رئیس کل بیمه مرکزی بودم و دو بار از دولت رأی اعتماد گرفتم. آیا باید راحت به یک چنین آدمی گفت که برو خانه!

 

** متأسفانه در ابتدای دولت ها همه می‌خواهند نیروها را عوض کنند

کریمی درخصوص تغییرات گسترده ناشی از تغییر دولت ها نیز بیان داشت: متأسفانه در ابتدای دولت ها همه می‌خواهند نیروها را عوض کنند، درحالی که این گونه نباید باشد و این تخصص پیداکردن ها هزینه های زیادی داشته است.

 رئیس اسبق بیمه مرکزی ایران افزود: یکی از ایراداتی که موجب می شود ما به تعالی نرسیم این است که تا آدم ها کار یاد می گیرند، دولت ها تغییر می کنند و همه آدم ها را بیرون می ریزند. من و امثال من می توانند در بخش های خصوصی با دریافتی های بسیار سنگین کار کنند؛ اما من همان موقع گفتم که حاضرم با همان حقوق ناچیز کار کنم. چون دلم برای کشورم می سوزد.

وی ادامه داد: من در ارائه هایی که داشتم با اینکه از نظریات استفاده می کردم؛ اما برای همه آنها استدلال داشتم و می گفتم که این نظر خودم است. این خیلی مهم و با ارزش است که انسان یک ادعایی کند و پای حرف خودش امضا بزند. اما در حال حاضر قریب به 6 ماه است که در خانه نشستم و یا کارهای دانشگاهی ام را انجام می دهم و یا به کارهای شخصی ام می رسم.

** تجربه در مواقع بحران نقش کلیدی‌تری نسبت به مدرک تحصیلی دارد

 کریمی خاطرنشان کرد: من فردی هستم که شرایط بحرانی را تجربه کرده ام و از دوران جنگ تا به امروز تجاربی را اندوخته ام. این تجربه ها چیزی نیست که به راحتی به دست بیاید. اینگونه نیست که یک فارغ التحصیل دکترا یا فوق لیسانس را استاندار بگذارند و از پس کارها برآید. در حقیقت تجربه بسیار نقش کلیدی دارد. من واقعا نمی خواستم وارد این مباحث شوم و خودم را سرباز کوچکی بیش نمی دانم.

 

انتهای پیام/س

http://dana.ir/181421
ارسال نظر
نظرات
بنر جام جهانی کانال_دانا_داخلی سلام_صفحات_داخلی