printlogo


کد خبر: 1595483تاریخ: 1399/01/12 21:41
حکومت و قدرت سیاسی
یادداشت؛
حکومت و قدرت سیاسی
شیعه می داند تا زمانی که قدرت سیاسی نداشته باشد نمی تواند حکومت را به صاحب اصلی آن تحویل دهد و چرا باید قدرت سیاسی را در حالیکه شایسته آن هستیم به اجنبی یا عامل آن یا فرد ناصالح تحویل دهیم و توسری خور باشیم.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گلستان ما؛ رهبر معظم انقلاب در دیدار نوروزی امسال که در روز سوم فروردین همزمان با عید مبارک مبعث از تلویزیون پخش شد به یک نکته بسیار کلیدی اشاره کردند.

ایشان تشکیل حکومت اسلامی را ضروری و زمینه‌ساز تحقق حقایق بعثت خواندند و افزودند: اگر قدرت سیاسی شکل نگیرد قلدرها، مستکبران، مخالفان آزادی و عدالت و دیگر دشمنان بشر، و نیز برخی ویژگی‌ها نظیر تنبلی اجازه نمی‌دهد مفاهیم و ارزشها و احکام محقق شود و انسان در مسیر نجات و پیشرفت حرکت کند، به همین علت بود که پیامبر خاتم در اولین فرصت ممکن و در هجرت به مدینه، تشکیل حکومت داد.

همین چند خط تمام مسیر مومنان خدا را از ازل تا ابد مشخص کرده و راه را به آزادی خواهان و عدالت طلبان نشان می دهد.

مختار ثقفی بعد از شنیدن شکست قیام مسلم در حالیکه توانسته بود قبائل را با خود همراه کند اما از ادامه قیام صرف نظر کرد و گفت : من نتیجه ای برای این ادامه قیام نمی بینم ، چون او دنبال قدرت سیاسی بود تا حکومتی تشکیل دهد که بوی علی (ع) را بدهد و انتقام خون شهدای کربلا را بگیرد لذا اینقدر صبر کرد تا شرایط برای تشکیل حکومت اسلامی فراهم شود که شد.

قدرت سیاسی چیست؟

قدرت سیاسی همان چیزی است که همه دنبال آن هستند چه فردی و چه گروهی اما قدرت سیاسی باید دست چه کسی باشد ؟ اساسا یک حکومت باید تابع چه مدلی باشد ؛ سلطنتی یا جمهوری.

در مدل سلطنتی یک فرد زمام امور مردم و یک مملکت را بر عهده می گیرد مثل شاه پهلوی اما چرا باید این فرد بر مردم حکومت کند ، مگر او نظر کرده خدا روی زمین است یا خونش از سایر مردم رنگین تر است !

۱۲ فروردین سالروز تاسیس جمهوری اسلامی بهانه ای شد تا این مطلب را بنویسم ، اساسا در فقه سیاسی اسلام قدرت در شیعیان متعلق به «امامت» و اهل سنت نیز به «خلافت» عقیده دارند.

بر طبق نظر شیعیان حکومت و قدرت سیاسی متعلق به پیامبر(ص) و بعد از آن در اختیار امامان بوده و در غیاب امام مهدی موعود(ع) نایب وی یعنی ولی فقیه جامع الشرایط منتخب خبرگان مردم عهده دار قدرت سیاسی می شود.

اما در این کشور ۲۵۰۰ سال طاغوت قدرت سیاسی را از صاحب اصلی آن غصب کرده بود و تفکر امامت از داشتن قدرت سیاسی نه تنها محروم بود بلکه نمادهای آن سالها در زندان و شکنجه به سر برده یا مفقود و شهید می شدند .

تا اینکه امام خمینی با کمک مردم ایران در سال ۵۷ انقلاب اسلامی را شکل داد و در ۱۲ فروردین سال ۵۸ مردم ایران در رفراندوم سراسری شرکت و ۹۸ درصد مردم به مدل حکومتی «جمهوری اسلامی» رای دادند.

در واقع شیعه فهمید تا زمانی که قدرت سیاسی نداشته باشد نمی تواند حکومت را به صاحب اصلی آن تحویل دهد ، ضمن اینکه چرا باید قدرت سیاسی را در حالیکه شایسته آن هستیم به اجنبی یا عامل آن یا فرد ناصالح تحویل دهیم و توسری خور باشیم.

چرا وقتی خود شیعه می تواند راه سعادت مردم را هموار و به مظلومان و ستمدیدگان رسیدگی کند ، برنامه ریزی سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی کند ، صاحب قدرت سیاسی و ساختارهای حکومتی و اداری نباشد.

جدای از عملکرد جمهوری اسلامی در چهل و یک سال گذشته که مجالی برای بررسی آن در این مقال نیست ، اما در سطح کلان تر در واقع این فرصت طلایی را امام خمینی (ره) در اختیار ما گذاشت وگرنه ۲۵۰۰ سال زیر ظلم ستم بودیم و چه بسا که غفلت کنیم شاید به همان دوران خشونت و ظلم و ستم برگردیم.

یادداشت: جواد عموزاد کارشناس ارشد علوم سیاسی

انتهای پیام/

 


لینک مطلب: https://www.dana.ir/News/1595483.html