شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: فرهنگ و هنر
ساعت: 09:18 منتشر شده در مورخ: 1398/09/12 شناسه خبر: 1542980
منتقد سینما در گفتگو با دانا عنوان کرد:
خانه پدری، نگاهی تکسویه و جانب‌دارانه به سنت و مذهب دارد
جبار آذین منتقد سینما گفت: خانه پدری، نگاهی دگم، جانبدارانه و تکسویه به سنت، مدرنیته، مذهب، مذهبیون و غیرمذهبیون دارد؛ همین نوع نگاه، سبب نقص، یک جانبه نگری،تلخی و سیاهی فیلم اوشده است. خانه پدری یکطرفه به قاضی رفته است.

جبار آذین منتقد سینما در خصوص فیلم خانه پدری ساخته کیانوش عیاری در گفتگو با خبرنگار شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ گفت: از آنجا که بارها گفته و نوشته ام، با توقیف و تحریم آثار فرهنگی و هنری مخالفم و از نمایش آن ها همراه نقد و بحث استقبال می کنم، این مبحث را مکرر نمی کنم، چرا که اکران خانه پدری و دیگر فیلم هایی که پیشتر، عمدتا برمبنای سلیقه و نگاه محدود، ممنوع شده بودند، ثابت کرد که دل نگرانی ها و دلواپسی ها چندان مورد ندارد و از نمایش این نوع آثار، آب هم از آب تکان نمی خورد و سینما و فرهنگ و باورهای جامعه بهم نمی ریزد.

وی افزود: اکران خانه پدری، این روزها، بساط نقد، نظر، بحث و روشنگری موافقان و مخالفانش را گسترده است که این اقدامی مهم و فرهنگساز و دستاوردی ارزشمند درحوزه نقد و تعامل است. با این همه، خانه پدری را به رغم امتیازهای خوب ساختاری، نه به علت تلخ و سیاه بودن داستانش، که به دلیل نوع نگاه فیلمساز، محدودنمایی، عریانگری نالازم خشونت و کاستی های آن در پرداخت داستان و محتوا نمی پسندم و آن را از این زاویه، ناقص، تلخ و سیاه می دانم.

این منتقد سینما اظهار داشت: گرچه عیاری، گفته است، فیلم او براساس یک رخداد واقعی ساخته شده و نمادگرا و تمثیلی نیست، اما او به عنوان یک هنرمند حرفه ای کاربلد می توانست با نمایشی کردن لحظه و صحنه قتل و دفن "ملوک" از زهر و آزار فیلمش بکاهد. به عنوان نمونه، نشان دادن عزم قاتلان و آلت قتاله و بعد دفن مقتول، کافی و رسا بود، اما کارگردان با تصویرسازی تند و خشن جنایت پدر و برادر ملوک، افزون بر آزار روحی مخاطب، برای متاثرکردن او و ایجاد نفرت از قاتلان، در ارائه شخصیت های دگم، شرور، متحجر و سیاه قاتلان، افراط کرده است. بویژه که، جنایت در خانه سنتی پدری توسط پدری مذهبی و سنتی روی می دهد!

وی اذعان داشت: مخالفت عیاری و خانه پدری با دگم اندیشی، تحجر و تعصب نادرست و خرافه، قابل درک است، ولی او در فیلمش، عمدتا به نمایش غلو شده تحجر، عقب ماندگی، خود قاضی پنداری، مردسالاری، زن آزاری و سوءتفاهم و سوءبرداشت و ادامه عوارض و پیامدهای قتل و پنهان‌کاری می پردازد و از نمایش حتی یک انسان متدین و آزاده که متحجر نباشد و باورها و اعتقادهای متعالی دینی، به هر دلیل پرهیزکرده و امکان مقایسه و قضاوت و انتخاب را از مخاطب سلب نموده است.

این کارشناس سینما در ادامه افزود: همین نقص، باعث شده تا تماشاگر صرفا شاهد بدی سنت ها به جای نقد و تحلیل سنت های منسوخ و خرافات و تصاویر وحشیگری و بدوی فکری و رفتاری پدر و برادر مقتول، به روایت و سلیقه فیلمساز باشد.

جبار آذین در پایان گفت: عیاری خوب می داند که مبارزه با خرافات و دگم اندیشی و مراسم و سنت های نامناسب در بستر مناسبات اجتماعی گذر از سنت به مدرنیته، باید با رعایت احترام به فرهنگ، ادبیات و باورهای مردم، نگرش کامل و علمی و تصویرسازی مناسب و کافی هر دو سوی سنت و مدرنیته و تحلیل ویژگی ها و مولفه های آنها و نمودارهایشان در قالب گفتار و رفتار آدم ها همراه باشد تا آنچه ارائه شده، یک جانبه، سلیقه ای و غیر واقعی تلقی نشود، ولی این موارد در خانه پدری وجود ندارد. خانه پدری، نگاهی دگم، جانبدارانه و تک سویه به سنت، مدرنیته، مذهب، مذهبیون و غیرمذهبیون دارد. داستان تلخ خانه پدری، در قواره غیرنمادین، دربالا و پایین شهر و میان سنت گراها و مدرن گراها بویژه بدون اعتقادها می تواند به وقوع پیوندد و عیاری، آن دو دیگر را نادیده گرفته و باورها و سلیقه هایش را درخانه پدری سنتی که او آن را دوست ندارد، به تصویرکشیده است. همین نوع نگاه، سبب نقص، یک جانبه نگری،تلخی و سیاهی فیلم اوشده است. خانه پدری یکطرفه به قاضی رفته است.

انتهای پیام/

https://dana.ir/1542980
ارسال نظر
نظرات