شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان سمنان
ساعت: 09:44 منتشر شده در مورخ: 1398/09/19 شناسه خبر: 1553667
مجلس دهم زیر ذره‌بین نقد؛

چه‌جور مجلسی می‌خواهیم؟/ وکیل‌الدوله‌های بالقوه را بشناسید

چه‌جور مجلسی می‌خواهیم؟/ وکیل‌الدوله‌های بالقوه را بشناسید
مجلس دهم مجال فراخی برای عملکرد بهتر در حوزه‌های نظارتی داشت و می‌توانست با زیر ذره‌بین گرفتن واگذاری‌های ناصحیح، بررسی عملکرد بانک‌ها و وضع مشوق‌های صادراتی، نشان بدهد که اولویت‌نشناس نیست!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرآت، وقتی دفتر عملکرد مجلس دهم را ورق می‌زنیم، نقاط تیره و روشن بسیاری می‌بینیم اما نمای کلی مجلس در ذهن بسیاری از مردم، چندان‌ روشن نیست. این تاریکی ناشی از چه عواملی است؟ چه باید کرد تا مجلس آتی، از این تیرگی‌ها بر کنار باشد؟ اگر گمان می‌کنید که این پرسش‌ها ارزش اندیشیدن دارند، با این متن همراه شوید.

وکیل‌الدوله‌های بالقوه را بشناسید

برخی از نمایندگان مجلس، خودشان عنوان می‌کنند که شماری از همکارانمان با حمایت دولت به مجلس دهم آمدند و این یک آسیب بزرگ است. بی‌گمان این دست نمایندگان توان مطالبه‌گری از جانب مردم را نخواهند داشت و هرچند که پرده‌پوشی کنند، دیر یا زود روشن خواهد شد که وکیل‌الدوله هستند و نه وکیل‌المله! به همین خاطر است که ما مردم باید وکیل‌الدوله‌های بالقوه را در انتخابات پیش‌رو بشناسیم و کرسی «مدرس» را از وجودشان دور نگه‌داریم.

وابستگی حزبی و دیگر هیچ!

از نگاه شما کدام‌یک از دو گزینه پیش‌رو غیرقابل تحمل‌تر است؟ وکیل‌الدوله‌ای که دست‌کم واجد دانش فنی است یا نماینده‌ای که صرفا به دلیل وابستگی‌های حزبی وارد مجلس شده، کم‌ترین تجربه‌ای در حوزه‌های اجرایی ندارد و از دانش روز بهره‌مند نیست؟ نگارنده دومین گزینه را غیرقابل تحمل‌تر می‌داند و می‌دانیم که کم نیستند نمایندگانی در مجلس دهم که مصداق این توصیف‌اند. این گزاره را نیز برخی از نمایندگان مجلس تأیید می‌کنند. مسئولیت‌پذیری این دست نمایندگان در برابر مردم چه نمره‌ای می‌گیرد؟

اولویت‌نشناسی و ضعف در قوای نظارتی

در حالی که در دوران مجلس دهم، کشور با معضلات اولویت‌داری همچون بحران آب و محیط‌زیست، گرانی و تورم، بیکاری جوانان، فقدان ساختارهای مناسب صادراتی، واردات بی‌رویه، معیوب بودن سیستم بانکی و ناکارآمدی آن و واگذاری‌های ناصحیح برخی واحدهای صنعتی به بخش خصوصی دست به گریبان بود، اولویت‌های مجلس اغلب نشان می‌داد که گویی نمایندگان مردم، نسبتی با مردم ندارند! مجلس دهم مجال فراخی برای عملکرد بهتر در حوزه‌های نظارتی داشت و می‌توانست با زیر ذره‌بین گرفتن واگذاری‌های ناصحیح، بررسی عملکرد بانک‌ها و وضع مشوق‌های صادراتی، نشان بدهد که اولویت‌نشناس نیست! اما خب! این اتفاق نیفتاد! آیا نمایندگانی به مجلس یازدهم راه می‌یابند که اولویت‌های واقعی مردم را می‌شناسند؟

به نام استقلال، به کام چه کسانی؟

تحلیل‌های بسیاری درباره علل ناکارآمدی شدید مجلس دهم وجود دارد اما در میان دلایلی که خود نمایندگان عنوان می‌کنند، «شمار زیاد مستقلین» را می‌توان دلیلی قابل تأمل یافت. چرا قابل تأمل؟ چون بسیاری از آنان که با پرچم «کاندیدای مستقل» به مجلس راه یافتند، عملا به زمین اصلاح‌طلبی درغلتیدند و گرایشاتشان در موضع‌گیری‌هایشان آشکار شد. اگر این اشکال وجود نداشت، چه بسا وزرایی که بر کرسی‌هایشان باقی نمی‌ماندند؛ چه بسا وزرایی از این وزارتخانه به آن وزارتخانه کوچ نمی‌کردند.

سایه ناکارآمدی دولت بر سر مجلس؟

کم‌کاری‌های مجلس را البته به هیچ روی نمی‌توان توجیه کرد اما باید پذیرفت که بخشی از نگاه‌های منفی نسبت به مجلس، ناشی از بی‌کفایتی دولتی‌هاست! ممکن است این دو موضوع در ظاهر بی‌ارتباط با هم به نظر برسند اما حقیقت آن است عملکرد فاجعه‌بار دولت، تا حدی بر عملکرد سایر قوا نیز سایه انداخته است. البته مجلس در بسیاری از مواضع، شریک فجایع دولتی بوده است و این موضوعی است که مردم آن را از یاد نخواهند برد.

نمایندگانی در تراز پارلمان جمهوری اسلامی/ چه‌جور مجلسی می‌خواهیم؟

بیایید فهرست بنویسیم! ما چه نمایندگانی می‌خواهیم؟ و چه مجلسی؟ ببینید فهرستی که در ادامه می‌آید با فهرست ذهنی شما چقدر انطباق دارد؟

ما مجلسی می‌خواهیم که کارآمد باشد و نسبت به مردم متعهد باشد.

نمایندگانش تجربه لازم برای پذیرفتن مسئولیت خطیر نمایندگی را داشته باشند.

نمایندگانش تخصص لازم برای فعالیت در مجلس را داشته باشند.

نمایندگانش تسلیم زیاده‌خواهی‌های خارجی نشوند.

نمایندگانش اهل باج دادن به داخلی‌ها و لابی‌گری نباشند.

نمایندگانش خستگی‌نا‌پذیر باشند و دوران نمایندگی را دوران آسایش خود نپندارند.

نمایندگانش اهل فساد و زد و بند نباشند.

مردم برای نمایندگانش در اولویت نخست باشند.

نمایندگانش آن‌قدر صلاحیت علمی داشته باشند که بتوانند عملکرد وزرا را نقد و بررسی کنند.

نمایندگانش نه ضددولت باشند و نه وکیل‌الدوله!

نمایندگانش در تصمیم‌گیری‌ها قبیله‌ای و حزبی و جناحی و محلی عمل نکنند.

نمایندگانش شأن نظارت و تقنین یک نماینده مجلس را در اولویت بدانند.

نمایندگانش، به قوانین کشور احترام بگذارند و ولایت‌مدار باشند.

نمایندگانش، فقط نماینده باشند، شهردار نباشند!

نمایندگانش خویشاوندسالاری را بر منافع مردم و حتی آبروی خود ترجیح ندهند!

و نمایندگانش شجاع باشند و مصلحت‌های ساختگی را بر منافع مردم ترجیح ندهند.

چه کسانی بر 290 صندلی سبزرنگ مجلس خواهند نشست؟

گمان نمی‌کنم کسی مخالف این نکته باشد که اگر مجلس ضعیف باشد، دولت ضعیف خواهد شد و اگر دولت ضعیف باشد، حل چالش‌های کشور ناممکن است. با این حساب، ما مردم باید مراقب باشیم که با رأی‌مان به چه کسانی اجازه می‌دهیم که روی 290 صندلی سبزرنگ مجلس بنشینند. من یک مجلس پیشران و پیشرو می‌خواهم؛ شما چطور؟ اگر هم‌نظریم، گام اول را بردارید: ما به نمایندگان متخصصِ متعهدِ کارآمدِ انقلابی رأی می‌دهیم؛ نمایندگانی که دلشان برای مردم بتپد، نه جناح‌های سیاسی!

انتهای پیام/

https://www.dana.ir/1553667
ارسال نظر
نظرات