شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: اجتماعی
ساعت: 10:05 منتشر شده در مورخ: 1399/02/02 شناسه خبر: 1601562
یادداشت/

«شاد» کرونا زده و دانش آموزان چشم انتظار

«شاد» کرونا زده و دانش آموزان چشم انتظار
حدود دوماه از ورود کرونا به کشور گذشته و این ویروس منحوس سایه شوم خود را بر سر دانش آموزان و دانشجویان همچنان گسترانیده است، بر همین اساس آموزش به عنوان دغدغه اصلی این روزهای کرونایی، فصل مشترک بسیاری از خانواده‌های ایرانی شده است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حدود دوماه از ورود کرونا به کشور گذشته و این ویروس منحوس سایه شوم خود را بر سر دانش آموزان و دانشجویان همچنان گسترانیده است، بر همین اساس آموزش به عنوان دغدغه اصلی این روزهای کرونایی، فصل مشترک بسیاری از خانواده‌های ایرانی شده است.

خانواده های ایرانی هنوز چند و چون چگونگی برخورداری فرزندانشان از آموزش مناسب را در هاله ای از ابهام می بینند. سیستم آموزشی کشور به منظور جلوگیری از عقب ماندن دانش آموزان از آموزش، پس از دوماه شبکه آموزشی «شاد» را رونمایی کرد و این شبکه به صورت رسمی از روز گذشته برای تمام مقاطع تحصیلی کار خود را آغاز نمود اما آیا این نرم افزار که برای آن پشتوانه وب نیز در نظر گرفته شده می تواند پاسخگوی نیاز دانش آموزان باشد؟

سوال اولی که در زمینه این تدبیر آموزشی پیش می آید این است که آیا تمامی دانش آموزان امکان دسترسی به این سیستم آموزشی را دارند؟

یقینا پاسخ به این سوال یک خیر بزرگ است چرا که با توجه به شرایط اقتصادی موجود و قیمت گذاری های بی سر و سامان در بازار موبایل کشور، بسیاری از افراد امکان دسترسی به تلفن همراه هوشمند را ندارند و همین موضوع مانع از برخورداری بخشی از دانش آموزان از نظام «شاد»ی می شوند که برایشان برنامه ریزی شده است.

مسئولین برای این موضوع نیز تدبیری اتخاذ کردند که اگر دانش آموزی امکان دسترسی به تلفن همراه هوشمند را نداشت از طریق وب، به شبکه «شاد» بپیوندد اما نکته اینجاست که در خوش بینانه ترین حالت کسی که امکان دسترسی به موبایل هوشمند را ندارد چگونه میتواند از کامپیوتر شخصی برخوردار باشد و یا حتی با الفبای  اولیه کار کردن با آن آشنایی داشته باشد.

شاید مسئولین در این زمینه استفاده از ظرفیت کافی نت ها و مراکز اینترتی را پیشنهاد دهند اما باز سوالی در این زمینه مطرح می شود که اگر قرار به حضور دانش آموزان در منزل و ایجاد حفاظ امنیتی برای آنان به منظور جلوگیری از شیوع ویروس کرونا تدبیر شده بود حال چگونه باید دانش آموزان را راهی کافی نت هایی کرد که بسیاری از آنها در این روزها یا چراغشان خاموش است و یا ضریب پیشگیری از شیوع بیماری در آن ها بسیار کم است.

از سوی دیگر بسیاری از خانواده ها با توجه به موقعیت اقتصادی حاکم بر جامعه و رکود فعالیت های اقتصادی خصوصا در بخش های خصوصی و بازار با مشکل تامین منابع مالی برای گذران زندگی و امرار معاش رو به رو هستند و همین موضوع باعث می شود تا تامین هزینه اینترنت برای شرکت دانش آموزان در کلاس های آموزشی «شاد» به مشکلی جدید برای این دست از خانواده ها مبدل شود.

یقینا در اجرای هر طرح معایبی وجود دارد که شبکه «شاد» از آن مستثنی نیست لذا برخی از ایراداتی که در پیش روی آن قد برافراشته است به اختصار بیان شد اما ای کاش قبل از آنکه دیو کرونا سایه سنگین خود را بر سرجامعه بگستراند نظام مدیریت بحران پیش از این راهکارهایی را در این زمینه برنامه ریزی می کرد تا با همکاری بین بخشی میان وزارتخانه ها و سازمان های مرتبط با آموزش، در شرایط حاد و بحرانی به اینگونه دچار چه کنم چه کنم نمی شدیم.

به هر صورت نظام آموزشی کرونا زده کشور هم اکنون  تشنه راهکار است و دانش آموزان به دنبال راهی مطمئن برای برخورداری از آموزش؛ برهمین اساس پیشنهاد می شود با همکاری مدارس و معلمین ضمن شناسایی آن دسته از دانش آموزانی که از توان مالی لازم جهت شرکت در شبکه «شاد» برخوردار نیستند کلاس هایی حضوری با در نظر گرفتن شرایط و ضوابط فاصله گذاری اجتماعی برگزار شود تا ضمن محافظت از این دست از دانش آموزان در برابر کرونا مانع از عقب افتادگی آموزشی آنها شد.

هرچند که هم اکنون آموزش دانش آموزان با دوماه چالش رو به رو شده اما این ماراتون و مانور مدیریتی با تمام کم و کاست های خود می تواند تجربه ای گرانسنگ برای روزهایی بسیار سخت تر باشد تا اینگونه کمر نظام آموزش زیر بار فشار بحران خم نشود و «دانش آموزان» جا مانده آموزش لقب نگیرند.

انتهای پیام/خ

https://www.dana.ir/1601562
ارسال نظر
نظرات