شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان سمنان
ساعت: 16:21 منتشر شده در مورخ: 1399/02/16 شناسه خبر: 1606333
از گردشگری الکترونیک تا گردشگری تاریخی؛

آیا برای رونق گردشگری در دوران پساکرونا برنامه ویژه‌ای تدارک دیده‌ایم؟/ جای خالی ایران در فهرست مقاصد گردشگری اروپائیان

آیا برای رونق گردشگری در دوران پساکرونا برنامه ویژه‌ای تدارک دیده‌ایم؟/ جای خالی ایران در فهرست مقاصد گردشگری اروپائیان
در شرایط بی‌ثباتی درآمدهای نفتی، توجه به گردشگری می‌تواند عامل مهمی برای افزایش درآمدهای ارزی و اشتغال‌زایی باشد.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرآت، ایران پس از اندونزی، سودان و لیبی، هجدهمین کشور بزرگ دنیا از نظر مساحت است. کشورمان از دریای خزر در شمال تا خلیج همیشه فارس در جنوب امتداد یافته است. ایران همچنین یکی از کشورهای بزرگ در حوزه صادرات نفت است و در حوزه منابع طبیعی نیز بسیار غنی است. ایران از نظر ذخایر گاز طبیعی پس از روسیه، در رتبه دوم جهان و بالاتر از قطر قرار دارد.

این در حالی است که بخش قابل توجهی از ظرفیت استحصال گاز طبیعی به دلیل تحریم‌های بین‌المللی و تأخیر در توسعه میادین، دست‌کم تا سال 2013 مورد استفاده قرار نگرفته بود. جالب است بدانید حدود 60 درصد از ذخایر گاز طبیعی ایران نیز دور از سواحل واقع شده است. ایران از نظر ذخایر نفت خام نیز رتبه چهارم جهان را از آن خود کرده است.

با این حساب ایران در زمره بزرگ‌ترین تولیدکنندگان نفت در جهان قرار دارد. تمامی امور مربوط به اکتشاف و استخراج نفت در ایران توسط شرکت ملی نفت ایران مدیریت می‌شود. استخراج نفت در ایران در بین سال‌های 2012 تا 2017، حدود 30.4 افزایش داشته است اما میزان صادرات نفت به واسطه تحریم‌ها در یکی دو سال اخیر، به شدت کاهش یافته است.

با چنین مقدمه‌ای، بدیهی است که فعالیت‌های اقتصادی و درآمدهای دولتی در ایران تا اندازه فراوانی به درآمدهای نفتی بستگی دارد و به همین دلیل بی‌ثبات است. با وجود جمعیت 82.8 میلیون‌نفری و وجود نیروی کار گسترده در ایران، بار اقتصاد کشورمان بیشتر بر بخش‌های هیدروکربن(نفت و گاز)، کشاورزی و خدمات نهاده می‌شود و دولت در تولید و خدمات مالی همچنان نقش بسیار پررنگی دارد.

ایران، بیست‌ویکمین کشور جهان از نظر شمار نیروی کار

در یک نمونه درباره کشاورزی، مطابق گزارش 2017، FAO سرانه آب تجدیدپذیر در ایران 1600 مترمکعب تخمین زده شده است که پایین‌تر از آستانه تنش آبی(1700 مترمکعب مطابق دیدگاه سازمان ملل) است؛ امری که می‌تواند حوزه کشاورزی را با مخاطراتی روبرو کند. نکته دیگر آن که ایران با داشتن 30.5 میلیون نیروی کار، در جایگاه بیست و یکم جهان از این نظر قرار دارد و پس از آن مصر، کره‌جنوبی و ایتالیا قرار دارند که فاصله میزان نیروی کار در مورد آخر با ایران، بیش از 4.5 میلیون‌نفر است؛ این یک ظرفیت قابل توجه است.

 مطابق گزارش سازمان جهانی گردشگری(WTO) ایران پنجمین کشور جهان از نظر جاذبه‌های طبیعی است و در رده دهم کشورهای جهان به لحاظ دارا بودن جاذبه‌های باستانی و تاریخی قرار دارد. فهرست بلندبالایی از میراث فرهنگی ملموس و ناملموس ایرانیان در یونسکو به ثبت رسیده است. صنعت گردشگری که این روزها به واسطه کرونا در اغماست و البته روزی دوباره رونق خواهد گرفت، امروزه با مباحث و زیرموضوعات گوناگونی از جمله گردشگری الکترونیک، گردشگری سازگار با محیط‌زیست، گردشگری سلامت، گردشگری مذهبی، گردشگری ورزشی، گردشگری روستایی، گردشگری فرهنگی و گردشگری تاریخی روبروست.

توجه به گردشگری؛ عامل اشتغال‌زایی و افزایش درآمدهای ارزی

به موازات رشد جمعیت جوان، افزایش نرخ بیکاری، نیاز به افزایش درآمدهای ارزی و سرمایه‌گذاری خارجی، بی‌ثباتی درآمدهای نفتی، وجود نیروی کار گسترده در ایران و برخی محدودیت‌ها نظیر خشکسالی‌ها و تنش‌های آبی، توجه هرچه بیشتر به گردشگری می‌تواند عامل مهمی برای اشتغال‌زایی، افزایش درآمدهای ارزی و معرفی تمدن و فرهنگ ایران به جهان باشد.

با این وجود، مطابق گزارش فایننشال تریبون که در زمستان سال 98 منتشر شد، شمار گردشگران خارجی بازدیدکننده از ایران در سال 2017، نسبت به سال میلادی ماقبل، 1.5 درصد کاهش یافته بود. گزارش WTTC در سال 2019 نشان می‌دهد که بیشترین میزان گردشگران خارجی، مربوط به کشور عراق است. برابر برآوردها، 24 درصد از مجموع گردشگران خارجی واردشده به ایران در این سال را عراقی‌ها تشکیل می‌دادند، 17 درصد از گردشگران نیز از جمهوری آذربایجان، 8 درصد از ترکیه، 4 درصد از پاکستان، 2 درصد از بحرین و مابقی از دیگر کشورها بودند.

با وجود جاذبه‌های فراوان، ایران هنوز نتوانسته است، گردشگران را به طور گسترده از اروپا جذب کند و در فهرست پیشنهادات سازمان‌های معتبر جهان برای سفر قرار بگیرد. چنان‌که اشاره شد، ایران دهمین کشور از نظر جاذبه‌های تاریخی و پنجمین کشور از نظر جاذبه‌های طبیعی است اما در سال 2019 در فهرست ده‌گانه WEF جایی نداشت؛ فهرستی که ژاپن تنها کشور آسیایی موجود در آن بود.

اما بگذارید این داده‌ها را با چند پرسش به پایان ببریم. آیا مجلس بعدی خواهد کوشید تا وابستگی بودجه ایران را به نفت را کاهش و سهم درآمدهای مرتبط با گردشگری را با همه الزامات آن افزایش دهد؟ آیا کوشش‌ها برای جلوگیری از خام‌فروشی نفت نظام‌مندتر می‌شود و ثروت‌ها در این حوزه صرف تأمین زیرساخت‌های توسعه گردشگری خواهد شد؟

رایزنان فرهنگی و سفرا چه سهمی در رونق گردشگری ایران داشته‌اند؟

آیا دولت‌ها برای سوق دادن نیروی کار عظیم ایران به حوزه گردشگری برنامه‌ریزی خواهند کرد؟ آیا برای رونق گردشگری در دوران پساکرونا، برنامه ویژه‌ای تدارک دیده‌ایم؟ با توجه به سهم بیشتر برخی کشورها از گردشگری ایران، آیا برنامه گردشگری ویژه‌ای برای این کشورها تدوین شده است؟ و سفارتخانه‌ها و رایزنی‌های ایران در سراسر جهان چه سهمی در معرفی ایران به مردم جهان و جذب گردشگر و رونق گردشگری داشته‌اند؟

اندیشیدن به این پرسش‌ها در آشفته‌بازار نفت، خالی از لطف نیست.

انتهای پیام/

https://www.dana.ir/1606333
ارسال نظر
نظرات