شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان کرمانشاه
ساعت: 13:47 منتشر شده در مورخ: 1399/02/26 شناسه خبر: 1609555

به یاد «سردار رانیه»

به یاد «سردار رانیه»
شهید صادق میرزایی فرمانده شجاع و جوان و زخم دار تمامی جبهه‌ها است که ۲۶ سال پیش در چنین روزی در کمین دموکرات‌های کردستان عراق به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبکه اطلاع رسانی مرصاد ، «بابا جان ۲۷ سال از رفتنت می‌گذرد، اما یاد و خاطرت هر روز بیشتر برایم زنده می‌شود. راستی باباجان راست می‌گویند شهدا ناظر اعمال ما هستند؟

پس بدون شک از بالا همه  را می‌بینی؟ بر اعمالمان نظاره می‌کنی؟ پس چرا چیزی نمی‌گویی و کاری نمی‌کنی؟

می‌دانم که می‌بینی همه را می‌بینی ...

می‌بینی که چطور از اسم شهدا سوءاستفاده‌هایی می‌شود ...

بابا دلم گرفته؛ رفقایت یکی یکی  پیش تو می‌آیند؛ راستی از دیگر رفقایت چه خبر همه را می‌بینی؟

اینجا رفیقانت خیلی کم هستند، رفقایی که واقعا دلشان برات تنگ شده. یکی‌شان حاج میرزا سلگی بود که او هم آسمانی شد...»

امروز سالروز عروج شهید صادق میرزایی است که بین رفقا و همرزمانش به سردار رانیه معروف بود؛ فرمانده شجاع و جوان و زخم دار تمامی جبهه‌ها که ۲۶ سال پیش در چنین روزی در کمین دموکرات‌های کردستان عراق به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

حاج صادق میرزایی از شهدای شاخص استان کرمانشاه است و در واقع نمونه جوانان مومن انقلابی بود؛ زمان شهادت ۲۳ سال بیشتر نداشت در حالی که حدود ۱۰ سال سابقه رشادت و ایثارگری و حضور در عملیات‌های دفاع مقدس داشت و با پایان جنگ شبانه‌روز در حال دفاع از این مرز و بوم  بود و سرانجام نیز در حال انجام عملیات‌های برون مرزی به عنوان فرمانده محور به خیل یاران شهیدش پیوست.

رفیقش کاظم کیانی در دلنوشته ای رفتار این شهید بزرگوار را اینگونه توصیف می‌کند.

«کم حرف می زد، اگر هم حرفی می‌زد و یا سخنی می گفت باارزش بود؛ سر به زیر بود و نگاهش به زمین و چشمانش زمین را تمرین می‌کرد یعنی درچشمانش عکس نامحرم ظاهر نمی‌شد؛ در بیشتر مواقع لباسهایش نشانه ای از رزم و جنگ بود، در مراسمات مذهبی و دعاها خیلی گریه می‌کرد؛ علاقه شدید به گوش دادن نوارهای مذهبی از قبیل مداحی و سخنرانی داشت، به فرماندهان سپاه عشق می ورزید وعلاقه ای وافر داشت، نمازهایش عموما طولانی بود و در نماز خیلی تواضع داشت.

خیلی آرام صحبت می‌کرد و خیلی نجیبانه و کسی نشنید صدای بلند شهید میرزایی عزیز را...

دستخط او خیلی قشنگ بود و زیبا،  به زیارت امام رضا (ع) و حضرت معصومه (س) اهمیت می‌داد و در طول سال و در اوقات فراغت چندین بار مشرف می‌شد.

گمنامی را بیشتر دوست داشت و به کارهای رزمی خیلی علاقمند بود و از کارهای ستادی واداری دوری می‌کرد؛ چه خوب است دوستان و رفقای این شهید غریب و نجیب هم مانند او باشیم در آخر ای شهید عزیز و ای شهیدی که در زیر آسمان کردستانات آسمانی شدی از شما تمنای شفاعت داریم .

یادش گرامی باد صادق عزیز...

انتهای پیام/

 

https://www.dana.ir/1609555
ارسال نظر
نظرات