شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان آذربایجان غربی
ساعت: 20:58 منتشر شده در مورخ: 1399/03/22 شناسه خبر: 1617239
یادداشت؛

چرا غرب وحشی است؟

چرا غرب وحشی است؟
کلید واژه “غرب وحشی” انتخاب هوشمندانه ای است که نسل های حال و آینده را به تفکر درباره جهان غرب و هر آنچه در آن می گذرد وا می دارد.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از  اروم نیوز، کلید واژه غرب وحشی، ذهن تحلیلگر مخاطب را به جستجو در ژرفای تمدن و فرهنگ غرب می برد که امروز داعیه دار حقوق بشر،مبارزه با تروریسم،حافظان کرامت انسانی و قبله آمال و آرزوهای مردم به اصطلاح جهان سوم می باشد که غرق پروپاگاندای (شانتاژتبلیغاتی ) رسانه ای نظام سلطه گرفتار آمده اند و تمام خوبی های پیشرفت وسعادت انسان را در آن سوی جهان جستجو می کنند.

مشرق زمین را مهد بدی ها، عقب ماندگی ها و ناقضان حقوق بشر می دانند لذا در فضای آلوده فکری که ساخته دست رسانه ها و هیولاهای سینمایی و دهها کمپانی خبر که بیش از ۹۸ درصد آن در اختیار صهیونیزم جهانی است و جهان را آن گونه روایت می کنند که می خواهند نه آنگونه که حقیقت دارد و اختیار اندیشیدن را از بشیریت سلب نموده اند و آنها تعیین می کنند که دیگران چگونه و به چه بیندیشند.

لذا در فضای مسموم عملیات روانی نظام سلطه سخنان مقام معظم رهبری در ابتدای سال ۱۳۹۹ به مناسبت نیمه شعبان به بازآفرینی تاریخی غرب وحشی می پردازد: یکی از سناتورهای غربی همین چند روز گفته بود که غرب وحشی زنده شده؛ این حرف آنها است.

ما وقتی‌که میگوییم در غرب یک روح وحشیگری وجود دارد که با ظاهر آراسته و ادکلن‌زده و کراوات‌بسته‌اش منافاتی ندارد، بعضی‌ها تعجّب می‌کنند و انکار می‌کنند، این را حالا خودشان میگویند؛ میگویند این نماد زنده شدن غرب وحشی است.

چرا غرب وحشی است؟ و چرا ایشان در برهه ی تاریخی این کلید واژه را بازآفرینی نمود؟ چگونه می توان باورنمود آنچه که رسانه ها (سینما،تلویزیون،روزنامه ها،سایت های خبری،شبکه های مجازی و ..) برای ما ساخته اند نیست؟ و باید پرسید چرا مردمان ما و نسل های پیشین خشونت و ضدیت با حقوق بشر را فقط در جهان شرق جستجو می کنند؟ و هزاران سوال بی پاسخ که در این مقال نمی گنجد.

لذا نگارنده در صدد است تا به گوشه ناچیزی از توحش و ضدیت با انسانیت در غرب و خود بزرگ بینی و تحقیر دیگران در این فرهنگ بپردازد، که در این سرعت انتقال بسیار اطلاعات و خلق روزانه هزاران محتوا ما را از تفکر درباره تاریخ یکصدسال اخیر باز می دارد.

رسانه ها ما را به اندیشیدن درباره هرآنچه که او دوست می دارد و می خواهد وادار می کند. اما چرا غرب وحشی، نویسنده کتاب ۱۰ روز با داعش به نقل از لوئی دو بودریکور ، نویسنده و مستعمره نشین فرانسوی درباره جنگ الجزیره می نویسد: یکی از وحشیگیری های بیشمار فرانسه را در الجزایر چنین توصیف کرده است، جایی سربازی،محض تفریح ،سینه زنی را می برید و جایی دیگر سربازی پاهای بچه ای را می گرفت و مغزش را به دیوار می زد. ویکتور هوگو فرانسوی دیگر صحنه ای را توصیف می کند که در آن سربازان بچه ها را به طرف هم پرت می کردند و سرباز مقابل آن ها را با نوک سرنیزه می گرفت، برای گوشت نمک سود ” ۱۰۰ سو” پول می دادند.

این اعمال وحشیانه ی سادیستی همچنان ادامه دارد و تغییر نکرده است، ما هرگز به آنها توجه نکرده ایم یا در روان خود آن ها را پس زده ایم اما جهان اسلام این اعمال را فراموش نکرده است، وضع در بگرام ،شکنجه گاه آمریکایی ها در نزدیکی کابل ،بنا به اظهارات فرماندهان نظامی آمریکابه مراتب وحشیانه تر از زندان گوانتانامو بود.زندانیان طالبان را با سگ های تربیت شده ی جنگی آن قدر مورد تجاوز جنسی(!)قرار می دادند تا همه چیز را اعتراف کنند.من شهادت یکی از نیروهای امنیتی غربی را منتشر کرده ام ،کسی برآشفته نشد و اعتراضی نکرد.اگر سربازان آمریکایی با سگ مورد تجاوز جنسی قرار می گرفتند، چه وضعی پیش می آمد؟

پیش قراولان حقوق بشر

غرب نیز بعد از سال ۲۰۰۳ در عراق با همین بی رحمی عمل کردند.دختران عراقی جوانی به نام منال را در فرودگاه بغداد مجبور کردند تا شاهد تجاوز جنسی به یکی از جوانان مبارز جنبش مقاومت در عراق توسط یک از سرباز های آمریکایی باشد. وی این خفت و خواری خود را صد ها بار در جهان فریاد زد و کار به دادگاه کشید:اما هیچ کس توجهی نکرد .او که یک دختر آمریکایی نبود که خرد و خوار شده باشد.

کتاب ریشه ها در مورد برده داری وحشتناک در غرب علی الخصوص آمریکا به روشنی ابعاد زندگی ۱۰۰سال پیش را ترسیم می کند که چگونه انسانی سیاه پوست از کمترین حقوق انسانی بی بهره بودند،چگونه همانند حیوان بوسیله آهن گداخته داغ می شوند تا مالکان سفید پوست آنها بردگان خود را گم نکنند.

برای لحظاتی به این فکر کنیم که ما جای یکی از بردگان بی گناه بودیم،در سرزمینی که متعلق به ماست به ناگاه روستایمان توسط برده فروشان محاصره شده و هر آنکه مقاومت یا فرار می کرد یا پیر و از کار افتاده بود کشته می شود و سایرین اعم از کودک ،زن و مرد به زنجیر شده و یا در قفس های آهنین با قوت اندک بوسیله کشتی بعد از داغ شدن به آمریکا مهد تمدن جهت برده گی برده می شویم،در میان چه انسان هایی که از تشنگی و گرسنگی تلف می شوند بعد از جدا سازی از خانواده ها چه کودکانی در مقابل چشمان گریان و نگران مادرانشان به کام مرگ فرو می رفتند و کشته می شوند و …

همین آمریکا ، مدعی حقوق بشر سالانه هزاران انسان بی گناه را به جرم سیاه پوست بودن در خیابان های نیویورک مورد هدف بی رحمانه گلوله قرار می دهد یا در مقابل چشمان فرو خفته انسانی با فشار زانو بر گردن یک سیاه پوست دستگیر شده توسط پلیس به کام مرگ می فرستند و تو گوی انسانیت این صحنه های وحشتناک را بعنوان یک حادثه روزمره می نگرند و بی تفاوت از کنار آن رد می شوند چرا؟ چون هیچ رسانه ای ما را به اندیشیدن در مورد مرگ سیاه پوستان به تفکر وا نمیدارد و احساسات ما را برنمی انگیزد.

روز بعد از کشتن یک سیاه پوست بی گناه عده ای دیگر از مردمان همان سرزمین به پلیس شیکاگو دسته گل تقدیم کردند، هیچ وجدان بیداری آن را تقبیح نخواهد کرد. در مقابل اگر گربه ای در سرزمین ما به صورت اتفاقی کشته شود تمام سرزمین های بین المللی و حقوق بشری ما را محکوم خواهند کرد به ضدیت با انسانیت و رعایت نکردن حقوق بشر مدنظر غرب ، حال در پایان باز به واژه کلید غرب وحشی بر می گردم که انتخاب هوشمندانه آن نسل های حال و آینده را به تفکر درباره جهان غرب و هر آنچه در آن می گذرد وا می دارد.

حسن ترانه کارشناس ارشد مسائل استراتژیک

انتهای پیام/

https://www.dana.ir/1617239
ارسال نظر
نظرات