شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان کردستان
ساعت: 10:53 منتشر شده در مورخ: 1399/03/25 شناسه خبر: 1617835

سوگ غریبانه و خاموش بیماران کرونا

سوگ غریبانه و خاموش بیماران کرونا
شیوع کرونا شیوه‌های سوگواری برای درگذشتگان را هم تغییر داد و امروز خانواده‌هایی داریم که با داغ عزیزان‌شان روبه‌رو هستند اما بدون برگزاری مراسم سوگواری سختی دو چندان این داغ و غم بزرگ روزهای از دست دادن عزیزان را به تنهایی به دوش می‌کشند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، از آغاز شیوع ویروس کرونا در کشور بارها و بارها شاهد مرگ مظلومانه و غریبانه کسانی بودیم که با مبتلا شدن به این ویروس آنها را از دست داده ایم.

برگزاری مراسم سوگواری برای عزیزان از دست ‌رفته، از سنت‌هایی است که کارکردهای روانی، اجتماعی و خانوادگی متعددی دارد اما این روزها به دلیل شیوع کرونا، خانواده‌های داغدیده از برگزاری این مراسم محروم شده‌اند لذا آرام یافتن داغ‌دیدگان نیازمند همدردی بیشتر افراد جامعه است.

خانواده‌هایی که به دلیل مخاطرات و ناقل بودن این ویروس کشنده، به اجبار در تنهایی در فراق عزیز درگذشته خود به سوگ نشسته‌اند و به طور حتم جای خالی نزدیکان برای تسلی دادن به خانواده داغدار و همراهی با آنان برای رها شدن از غم و تحمل این داغ بزرگ بسیار محسوس است.

هنوز رفتن مادرم را باور ندارم

مینا دختری است که مادرش بر اثر ابتلا به کرونا فوت شد، او از بیماری قلبی و ریوی مادرش گفت و اینکه سال‌ها بود تنگی نفس آزارش می‌داد، اما هرگز فکر نمی‌کرده که مادرش بر اثر کرونا فوت کند و هنوز نتوانسته رفتن او را باور کند. مادرش دو هفته تمام در آی سی یو بیمارستان با کرونا جنگید گاهی بعضی روزها کمی روبه بهبودی می‌رفت اما دوباره حال او وخیم می‌شد و بالاخره بعد از دو هفته شمع وجودش خاموش شد و سایه بی‌مادری بر سر آنها افتاد.

او می‌گوید: در مراسم خاکسپاری خودمان و تنها حدود ۱۰ نفر از اقوام نزدیک مانند خاله، عمه و عموها شرکت کردند که همگی دور ایستاده بودند، انگار اقوام دورتر یا همسایه‌ها هم تمایلی به شرکت نداشتند، هر چند آنها را درک می‌کنیم خیلی از اقوام تلفنی تسلیت گفتند اما حال و حوصله‌ای هم برای جواب دادن به همه تماس‌ها نداشتیم. خانه‌مان در سکوت و غم فرو رفته هنوز نمی‌توانم باور کنم که مادرم دیگر نیست انگار من، پدرم و برادرانم مبهوت مانده‌ایم و دیگر رمقی برای ادامه زندگی نداریم.

هرگز اینچنین مرگی را در مورد پدرم باور نمی کردم

زهره سلامی نزدیک به یک هفته است که پدرشان را بر اثر مبتلا شدن به ویروس کرونا از دست داده اند.

وی میگوید: در تمام عمرم انقدر غمگین نبودم و هرگز اینچنین مرگی را در مورد پدرم باور نمیکردم چرا که پدرم هیچ مراسمی نداشت و من نتوانستم با خانواده‌ام سوگواری کنم و آنها را در آغوش بکشم و درک اینکه مرگ  پدرم بدون مراسم ترحیم و تدفین بوده  برایم سخت و فراموش نشدنی است.

بسیاری از کسانی که این روزها عزیزانشان را بر اثر ابتلا به کرونا از دست می‌دهند، در چنین شرایطی‌ قرار میگیرند آنان نمی‌توانند مراسم خاکسپاری برگزار کنند و حتی نمی‌توانند در آغوش کسی گریه کنند،  این اتفاق تا مدت‌ها آنان را درگیر می‌کند و باعث می‌شود روند سوگواری در آنان با چالش‌های زیادی مواجه شود.

لزوم حمایت عاطفی و روانی از خانواده متوفیان 

مهناز شفیعی روانشناس در این باره در گفتگو با خبرنگار کردتودی اظهار داشت: کووید ۱۹ تاکنون افراد زیادی را در جهان گرفتار کرده است وحتی اگر شما به طور مستقیم تحت تاثیر کووید۱۹ قرار نگرفتید، شکی نیست که این موضوع بر سلامت روان بسیاری از ما تاثیر خواهد گذاشت.

وی در ادامه با اشاره به اینکه مراقبت از سلامت روان در طول پاندمی کروناویروس از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است افزود: در بحران پاندمی کرونا وقتی در شرایط سوگواری قرار می‌گیریم، از اضطراب خود بیماری گرفته تا نگرانی‌ها در مورد انزوای اجتماعی، وضعیت روحی و عاطفی ما را از قبل درگیر و خسته تر  خواهد کرد و حالا اضافه‌شدن داغ یک عزیز سبب تشدید استرس و بی‌ثباتی  خواهد شد.

شفیعی گفت:اما در این روزها عدم برگزاری مراسم به سوگ ناتمام برای بازماندگان می‌انجامد و اختلال سوگ را پدید می‌آورد. بنابراین شیوع این اختلال می‌تواند در این دوران افزایش چشم‌گیر داشته باشد و آثار سویی را بر جای گذارد.

این روانشناس در ادامه به حمایت، همبستگی و همدلی که در مراسم سوگواری از اطرافیان می تواند وجود داشته باشد اشاره کرد و عنوان نمود :این امر  آنقدر ضروری و تاثیر گذار خواهد بود  که به ما در عبور از مرحله اولیه سوگ یعنی گذار از انکار کمک می‌کند و همین امر باعث می شود تا ما  بپذیریم که عزیزمان را از دست داده ایم.

وی تصریح کرد: ما باید بتوانیم در این روزها  ارتباطات اجتماعی غیر فیزیکی را با سایر افراد جامعه حفظ کنیم و شرایطی با سازگاری بالا را به وجود آوریم. ما باید به شرایط خوب ایجاد شده در فضای مجازی توجه داشته باشیم و ارتباطات کلامی را با کسانی که در این مورد عزیزانشان را از دست داده اند قطع نکنیم.

بهترین راهکار تسلی دادن به بازماندگان جانباختگان

این روانپزشک با اشاره به اینکه، در این روزها که به دلایل صحیح بهداشتی، دستورات لازم الاجرای محدودیت در تجمعات و برگزاری مجالس ختم و تشییع صادر شده است، رعایت اقدامات فوق، به معنی نفی سوگواری و گریه و همدلی در مورد بازماندگان نیست.

 شفیعی با تاکید بر اینکه، احتمـال انتقـال از افـراد حاضـر در تجمعـات وجود دارد، گفت: باید از قـرار گرفتن در تجمعات مربوطـه و ایجاد تراکـم خـودداری کرد و بهترین راه تسلی بازماندگان به منظور حفظ سلامت نزدیکان به طور حتم به شکل غیرحضوری است.

وی با اشاره به پیشرفت و توسعه انواع و اقسام تکنولوژی های ارتباط تصویری و فراگیر شدن آن در جامعه، به اطرافیان خانواده های داغدار که عزیزان خود را به دلیل شیوع ویروس کرونا از دست داده اند، پیشنهاد کرد: تا بازگشت وضعیت به شرایط عادی، از تلفن و اینگونه وسایل ارتباطی برای تسلی دل بازماندگان متوفی استفاده کنند و تسلی بخش آنها باشند.

این روانشناس گفت: به طور حتم مردم و خانواده متوفیان، شـرایط ویـژه حاضر را درک می‌کنند و حاضر نیسـتند سـلامت کسـی بـرای تسـلیت گویی به آنان در خطر افتد.

انتهای پیام/

https://www.dana.ir/1617835
ارسال نظر
نظرات