شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان آذربایجان شرقی
ساعت: 09:40 منتشر شده در مورخ: 1399/05/20 شناسه خبر: 1635367
تجلیل محمدرضا زائری از کتاب نویسنده تبریزی؛

"به اضافه مردم"راهکارهای فرهنگی بدون کلیشه و شعار

"به اضافه مردم"راهکارهای فرهنگی بدون کلیشه و شعار
محمدرضا زائری در مطلبی از کتاب «ب اضافه مردم» نوشته روح الله رشیدی تجلیل کرده و آن را ایده‌ای برای بازگشت رونق به کارهای فرهنگی دانسته است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج؛ مدتی است ار انتشار کتاب «به اضافه مردم» نوشته روح الله رشیدی فعال فرهنگی تبریز که به تبیین و ارائه راه کارهای فرهنگی میپردازد، گذشته است. این کتاب در مدت کوتاهی با استقبال بسیاری از فعالین فرهنگی مواجه شده است. محمد رضا زائری، روحانی و فعال فرهنگی در پست اینستاگرامی خود با اشاره به این کتاب نوشته است:

«هر چه پیشتر رفتم، تعجبم از عقلانیت در محتوای کتاب و سر و شکل آراسته اش بیشتر شد، زیرا بر خلاف انتظارم نه خبری از شعارهای کلی و تعارفات رسمی بود و نه تکرار بحث های کلی و عمومی که برای خواننده قابل پیش بینی هستند.

نویسنده در همان آغاز به صراحت از خوانندگان خود می پرسد: "مردمی بودن یعنی چه؟ تلقی عمومی ما از این مفهوم آن است که اگر گروهی از مردم، در برنامه های ما شرکت کنند و مخاطب ما شوند، همین یعنی مردمی بودن! در این صورت، مردم را "سیاهی لشکر"ی می بینیم که تنها به درد پرکردن مجالس و سالن های ما می خورند! " و سپس اضافه می کند: "جمهوریت یعنی رجوع منظم و مداوم به آرای مردم و مشارکت دادن آنان در اداره جامعه"

همین نکته کافی بود تا من خواننده را میخکوب کند و با کتاب همراه سازد. در روزگاری که برخی افراد به اسم جریان انقلابی و حزب اللهی رسما این رکن اساسی نظام جمهوری اسلامی را تخطیٔه می کنند و بنیان مردم سالاری دینی را بی محابا مخدوش می سازند و حتى بی شرم و خجالت می گویند که هر چه مشارکت در انتخابات پایین بیاید، آرای ما در صندوق ها بیشتر می شود! پیدا کردن کسی که از موضع تفکر انقلابی چنین صریح و شفاف بر نقش محوری مردم اصرار کند، غنیمت و نعمت است.

فصول دیگر کتاب مانند "مشارکت پذیری حداکثری" نیز از این واقع بینی و توجه به مسایل و دغدغه های محسوس و عینی خالی نیست. این کتاب با یک تلنگر جدی و صریح به مخاطب پایان می یابد.

سؤال این است: آیا ابتدا برنامه های ما از کیفیت افتادند و بعد مردم نیامدند، یا اول مردم نیامدند بعد برنامه های ما بی کیفیت شدند و مجبور شدیم برای خالی نبودن عریضه، پول خرج کنیم و شام بدهیم تا مردم را بیاوریم؟"

سؤالی که می توان در بسیاری مصادیق و موارد تکرار کرد و پرسید، از صدا و سیمایی که با بحران مخاطب روبروست تا صفوف نمازهای جمعه و مساجد که روز به روز خلوت تر می شوند! پاسخ نویسنده نیز به همین اندازه صریح و شفاف است. " بی اعتنایی مردم به برنامه های فرهنگی از زمانی شروع شد که برنامه ها در فرم و محتوا زبان مردم را گم کرد و از مؤلفه های مردمی خالی شد. مردم آنگاه به برنامه های فرهنگی پشت کردند که طراحان و مجریان برنامه های فرهنگی به مردم پشت کردند!" متأسفانه پاسخ نیز، پاسخی است که می توان در بسیاری حوزه های دیگر از سیاسی و اقتصادی تا اجتماعی و دینی تکرار کرد.»

انتهای پیام/

https://www.dana.ir/1635367
ارسال نظر
نظرات