شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان آذربایجان شرقی
ساعت: 15:36 منتشر شده در مورخ: 1399/06/01 شناسه خبر: 1639333
حاملان وحی(هفته هشتم) / گفتگوی صمیمی با ابوالفضل وکیلی؛

هم قاریان به هیات ها رغبت نشان دهند هم متولیان هیئات به جلسات قرآن اهمیت دهند

هم قاریان به هیات ها رغبت نشان دهند هم متولیان هیئات به جلسات قرآن اهمیت دهند
قاری جوان تبریز میگوید: افتخار می کنم چیزی که یاد گرفته ام را به دیگران یاد بدهم تا نسل جدید هم قرآن را صحیح یاد بگیرند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تبریز بیدار، ابوالفضل وکیلی چهره قرآنی نام آشنای قرآنی آذربایجان شرقی است که مهمان این هفته تحریریه تبریزبیدار بود.

او در طول فعالیت قرآنی مقامات کشوری مختلفی استانی و کشوری کسب کرده است. دغدغه اصلی او به گفته خودش این است که  دائما آموزش ببیند و به روز شود شود.

مشروح گفتگوی تبریزبیدار با وکیلی بشرح ذیل است:

 تبریز بیدار: از رزومه شخصی و قرآتی تان بگویید.

ابوالفضل وکیلی: از ۷سالگی افتخار داشتم در خدمت قرآن باشم. در زمینه تواشیح نیز فعالیت کردم اما بخش زیادی از تمرکزم بر روی قرائت قرآن بود.  از اساتید مختلفی همچون استاد حسین قربانی، جناب آقای رهنما و حاج احمد ابولقاسمی بهره مند شدم.

 

افتخار می کنم چیزی که یاد گرفته ام را به دیگران یاد بدهم تا نسل جدید هم قرآن را صحیح یاد بگیرند.

جلسات مان فعلا به خاطر کرونا تعطیل است ولی در چند جا از راه دور جلسات را بورت جسته و گریخته برگزار می کنیم.

تاکنون هیچ داوری حق کسی را نخورده است

تبریز بیدار: به نظر شما بزرگ ترین مشکل جامعه قرآنی در استان و کشور چه بوده و انتظار شما از مسئولین چیست؟

ابولفضل وکیلی: وارد حاشیه شدیم و بزرگترین مشکلات از همین جا شروع می شود. مشکلات خود قاریان قرآن هستند، مسئولین ما چه کار کنند؟ برای آنها یک بودجه محدود می آید که به کل استان پخش می کنند البته نه بالسویه بلکه با عدالت. یعنی هر مؤسسه خوب کار کرد اعتبار بیشتری تخصیص داده می شود. من خود مطلع از این عدالت هستم.

بنده متجاوز از بیست سال است که در مسابقات شرکت می کنم و فکر نمی کنم کسی به اندازه حقیر در قرائت قرآن شرکت کرده باشد و قاطعانه می گویم هیچ حق خوری توسط داوران در مسالبقات صورت نمی گیرد. در مسابقات عوامل زیادی برای گرفتن نمره وجود دارد، تنها لحن و صدا که نیست! وقف و ابتدا دارد، تجوید دارد، این یک طرف ماجراست.

هیچ دلیلی بر رانتی بودن بودجه قرآنی وجود ندارد

به نظرم در توزیع بودجه های قرانی هیچ رانتی وجود ندارد، اینجا قرار است مگر چه شود؟ مشکل در خود قاری است! من که از تبریز به ورزقان می روم دغدغه دارم که آنجا تدریس می کنم و مفید واقع شوم. بعضی ها می گویند می نشینیم تا همه بیایند و به ما احترام کنند و فقط دستمان را در گوشمان گذاشته و فریاد کشیده و قرآن بخوانیم! اینطوری که نمی شود.

سال قبل بنده به عنایت الهی کانون قرآن آستان قدس رضوی نمایندگی استان آذربایجان شرقی را تحویل گرفته بودم و با دوستان آنجا کار می کردیم و من به عنوان کارگر آنجا کار می کردم. واقعا من دیدم قرآن مهجور است و خیلی برای کار کردن جا دارد.  

ادعای حسادت قاریان به یکدیگر، بچگانه است

تبریز بیدار: بعضی از دوستان می گویند یکی از آسیب ها و معضلات جامعه قرآنی تبریز، حسادت چهره های قرآنی به یکدیگر است. نظر شما در این باره چیست؟

ابولفضل وکیلی: اولا که این حرف بچه گانه است. دوما حسادت می کنند که مثلا چه شود؟ ما خودمان تلاش نمی کنیم و تقصیر را به گردن دیگری می اندازیم. هر کس بیشتر تمرین کند به نتیحه می رسد. به والله من دیدم هر کس زیاد تمرین کرده بود برنده شده و مقام می آورد.

اصلا بر فرض که بگوییم داور هم با غرض نمره داده باشد، بیش تر از یک نمره که نمی تواند کم کند وگرنه تابلو می شود. اصلا بگوییم یکی از داوران با تو ضد است، تو سعی کن از داوران دیگر نمره بیشتر بگیر! این کلمه حسادت را نمی توانم هضم کنم!

آذربایجان شرقی حرف اول را در تربیت حافظان قرآن می زند

 تبریز بیدار: به نظر شما سهم استان ما در جامه عمل پوشاندن به مطالبه رهبری درباره تربیت ۲۰ میلیون حافظ قرآن چطور بوده است؟

ابوالفضل وکیلی: من فکر می کنم استان ما در این مورد حرف اول را می زند. در استان ما دو مؤسسه وجود دارد که در ایران همتا ندارند و حافظان زیادی پرورش داده و می دهند. همچنین چندین استاد قدرتمند حفظ داریم که تخصص دارند و دوره هایی مانند روانشناسی و ذهن برتر و ... را گذرانده اند، آی کیو قرآن آموز را سنجش کرده و ساعت ها با خود قرآن آموز و اولیای او مصاحبه می کنند که ببینند اگر آی کیو قرآن آموز اجازه می دهد، حفظ قرآن را به او یاد دهند(یعنی در این حد پیشرفت کرده اند) این چند بزرگوار عبارتند از: استاد زارعان، استاد غفران نیا، استاد وظیفه شعاع و استاد راثی.

بودجه قرآنی از میلیارد به میلیون تنزل پیدا کرده

تبریز بیدار: نظرتان راجع بی توجهی به بودجه های قرآنی  چیست؟

ابولفضل وکیلی: این مسأله باید در سطح کلان حل شود‌. اولا کل بودجه قرآنی در کشور کم شده است. سه متولی قرآن(سازمان اوقاف و امور خیریه، سازمان تبلیغات اسلامی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) باید  بودجه را به کل استان ها پخش کنند. همچنین باید ساختارها حل شود. الان بودجه قرآنی از میلیارد به میلیون تنزل پیدا کرده است.

 


تبریز بیدار: به نظر شما عمل به سیره قرآن چقدر در بین قاریان جا افتاده است؟

ابولفضل وکیلی: در بین قاریان، ما کسانی را داریم که از اولیاءالله هستند ولی گمنام زندگی می کنند. حسرت دارم که زندگی آن ها را داشته باشم. قرآن به آنها یک آرامشی داده است. قرآن مسئولیت کسی که خودش را به آن می سپارد را عهده دار می شود‌. اگر دقت کنید خیلی سخت پیدا می شود که قاری قرآنی باشد که عاقبت به خیر نشود. اگر به آنهایی که سن ۵۰ را رد کرده اند نگاه کنید حتی این عاقبت بخیری در بچه هایشان دیده می شود. قرائت و حفظ همگی زمینه است، بعد از مدتی قرآن با خون و گوشت انسان آمیخته می شود.

هم قاریان به هیات ها رغبت نشان دهند هم متولیان هیئات به جلسات قرآن اهمیت دهند

تبریز بیدار: در اکثر هیات هایمان آنطور که باید، به قرآن و مفاهیم آن رغبت نشان نمی دهند به نظرتان دلیلش چیست؟

ابولفضل وکیلی: دلایل مختلفی دارد؛ ما قاریان عادت کرده ایم که باید ۱۰۰ نفر حاضر شود و ما بخوانیم. من به دو سه تا هیات برای تدریس می روم. هرچند که فقط دو نفر می آیند ولی از کیفیتش کم نمی کنم. متولیان و مداحان هیأت اگر خودشان کنار قاری و سخنران بنشینند جوانان هم جذب می شوند. ما در تبریز هیاتی داریم که بیشتر به قرآن اهمیت می دهند چون متولی هیات هنگام شروع قرائت قرآن کنار قاری می نشست و خودش نیز قرآن می خواند و به سخنران گوش می داد.  البته خود مردم هم رغبتی به گوش دادن قرآن ندارند و عادت کرده اند.

آرزو دارم شهر قرآنی همانند الازهر بسازم

تبریز بیدار: از کدام قاریان بیشتر تقلید کرده اید و بزرگترین آروزی قرآنی تان چیست؟

ابوالفضل وکیلی: من تلاوت را از اولین روز، دلی شروع کرده ام. زیاد هم نمی خوانم. حال نداشته باشم نمی خوانم، حتما برای روزی که قرار است بخوانم، خود را از هر جهت آماده می کنم چه از جهت روحی چه از لحاظ نغمه و معنایی، حتما باید روز قبل به من اطلاع داده باشند و اگر کسی برای همان روز مرا دعوت کرده باشد نمی روم چون اولا شخص احترام خودش را حفظ نکرده و دوما باید من برای تلاوت آماده شوم.
سوای این مسئله، قرائت واقعا یک هنر است و از لحاظ هنری به آن دقت می کنم. قاریانی که بیشتر دوستشان دارم استاد عبدالعزیز حصان، محمودرمضان، محمود علی البناء، کامل یوسف و شحات پدر هستند.

بزرگترین آرزوی من ساخت یک شهر قرآنی است که ان شاءالله به یاری خدا آن را درست خواهم کرد که قسمت های مختلفی اعم از تفسیر قرآن و حفظ و... داشته باشد که نمونه دانشگاه الازهر مصر دانشگاه باشد تا افراد قرآنی پرورش دهم. 

انتهای پیام/

 

https://www.dana.ir/1639333
ارسال نظر
نظرات