شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان مازندران
ساعت: 09:49 منتشر شده در مورخ: 1399/06/10 شناسه خبر: 1642112
چرا دهه اول محرم خاص است؟

محرم را از هدف عاشورائیان دور نسازیم/ جایگاه امربه‌معروف و نهی از منکر در جامعه کجاست؟

محرم را از هدف عاشورائیان دور نسازیم/ جایگاه امربه‌معروف و نهی از منکر در جامعه کجاست؟
هدف کوتاه و بلندمدت سیدالشهدا( ع) در بیان انگیزه نهضت توسط خود سالار شهیدان آمده که نیاز به رمزگشایی نیست. در هر محرم این اهداف باید بازخوانی و مورد تبیین و تذکیر قرار گیرند تا غبار نسیان و غفلت بر آن ننشیند و بفراموشی سپرده نشود که آنگاه از عاشورا تنها ابراز احساسات و عزاداری چیز دیگری باقی نخواهد ماند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بلاغ، محرم‌ها و عاشوراها می‌آیند و می‌روند و در کنار خود اشک و آه  و شیدایی محبان و عزاداری‌ها و اطعام دهی‌ها و عرض ارادت‌ها نیز به این مناسبت ویژه جلوه خاصی می‌بخشد که از منظر جهانیان قابل توجه و احترام است، اما از نظر مبانی اعتقادی شیعه، که ایمان دارد: کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا، فراتر از این ارادت‌ورزی‌ها و اقدامات عاشقانه باید اهداف سیدالشهدا و یاران شهیدش مورد بازبینی و اهتمام قرار گیرد تا فلسفه عاشورا در همواره زمان زنده و الهام بخش باشد.

لزوم بازخوانی اهداف امام حسین(ع) در هر محرم


امام حسین علیه‌السلام ضمن بیان انگیزه‌هاى قیام خویش، به عنصر مهم امربمعروف و نهی از منکر اشاره مى‌فرماید و آن را از اهداف قیام خود مى‌شمارد. امام (ع) قبل از حرکت از مدینه وصیتنامه‌اى نوشت و آن را به بردارش محمد حنفیه سپرد در آن وصیتنامه چنین آمده است، من از روى خود خواهى و خوشگذرانى و یا براى فساد و ستمگرى قیام نکردم، من فقط براى اصلاح در امّت جدّم از وطن خارج شدم. مى‌خواهم امر به معروف و نهى از منکر کنم و به سیره و روش جدّم و پدرم على بن ابیطالب عمل کنم.» در این سخن چند نکته مهمّ، اصلاح امّت،امر به معروف و نهى از منکر، تحقّقِ سیره و روش پیامبر و على(علیهم السلام) قابل توجه است.

امام حسین علیه‌السلام در جای دیگرى فرموده است: (بار خدایا! تو مىدانى که آنچه از ما اظهار شده براى رقابت در قدرت و دستیابى به کالاى دنیا نبوده، بلکه هدف ما این است که نشانه هاى دینت را به جاى خود برگردانیم و بلادت را اصلاح نماییم، تا ستمدیدگان از بندگانت امنیّت یابند و به واجبات و سنّتها و دستورهاى دینت عمل شود.) در این سخن هم چند نکته قابل توجّه است برگرداندن نشانه و علائم دین به جاى اصلى خود، اصلاحات در همه شهرها، ایجاد امنیّت براى مردم و فراهم ساختن زمینه عمل به واجبات و مستحبّات و احکام الهى است.

امربمعروف و نهی از منکر، دو واجب فراموش‌شده


اگر بخواهیم فلسفه قیام سیدالشهداء علیه‌السلام را بر مبنای فرمایشات آن حضرت فهرست کنیم، باید بگوئیم: اصلاح امّت، امر به معروف و نهى از منکر، تحقّق سیره پیامبر و على، برگرداندن علائم و نشانه‌هاى دین به جاى خود، اصلاحات در شهرها، امنیّت اجتماعى، فراهم ساختن زمینه اجراى احکام، همه و همه این امور، زمانى قابل تحقّق و اجراست که ولایت و حکومت در مجرا و مسیر اصلىاش قرار گیرد و به دست امام(علیه السلام)بیفتد؛ لذا فرمود: «ما اهل بیت شایسته این مقامیم نه متصرّفانِ متجاوز و جائر».

پس هدف نهایى آن حضرت، تشکیل حکومت اسلامى بر اساس سیره پیامبر و على بوده است; که در پرتو آن، احکام الهى اجرا مى‌شود و نشانه‌هاى دین آشکار و شهرها اصلاح و امنیّت پابرجا و امر به معروف و نهى از منکر انجام، و سیره و سنّت پیامبر و على متحقّق، و در نتیجه کار امّت اصلاح مى‌گردد.

اولین مرحله فریضتین امربمعروف و نهی از منکر از منظر امام معصوم حسین‌ابن علی علیهماالسلام آن است که انسان در درون، دوستدار خوبی‌ها و معروف‌ها باشد و از منکرات و مفاسد و گناهان بیزارى بجوید. این محبت و نفرت قلبى، به زبان هم جارى مى شود و در عمل هم تجلى مى‌یابد. علاقه و انکار قلبى سالار شهیدان به هنگام وداع با قبر رسول خدا (ص) چنین ابراز شده است: خدایا من معروف را دوست مى دارم و منکر را بد مى‌دانم.

حکومت اسلامی، نتیجه اجرای عمومی فریضتین

در مرحله دیگر، سالار شهیدان به امر به معروف و نهى از منکر زبانى مى پردازد. آن حضرت در بیان‌هایى صریح، حکومت بنى امیه را منکرى مى‌داند که باید با آن مبارزه کرد. یزید را نیز مردى شرابخوار و فاسق و جنایتکار مى‌داند و پیروان او را ملازمان شیطان و واگذارندگان «طاعت خدا» مى شمارد و حکومت اموى را حرام کننده حلال و حلال کننده حرام معرفى مى کند که بدعتها را زنده و سنتها را میرانده اند. از آنجا که نهى از منکر زبانى نیز دیگر اثرى در تغییر اوضاع ندارد. شوریدن بر ضد حکومت ضداسلامی را به عنوان سومین مرحله نهى از منکر، وظیفه خود می‌داند. با این مبناى دینى است که امام، بیعت با یزید را رد مى کند و آن را مایه ننگ مى داند و حماسه کربلا را پدید مى آورد.

سکوت در برابر ظلم و بدعت و انحراف، منکرى بود که در آن عصر رواج داشت و مردم از ترس جان یابیم خطرها و ضررها یا به طمع دنیا و دریافت زر و سیم، در مقابل آشکارترین منکرات که در بالاترین سطوح انجام مى گرفت، اعتراض نمى کردند. قیام کربلا نهى از منکرى بود که راه «انتقاد از حکومت جور» و «اعتراض علیه ستم» و قیام بر ضد طاغوت را گشود و از آن پس بسیارى از خون شهداى کربلا الهام گرفتند و مبارزات خود را مبتنى و مستند به نهضت حسینى کردند.

ترک فریضتین یعنی گسترش فساد و تباهی

پیامبر اکرم (ص) فرموده بودند: در شرایطى که همه جا را فساد گرفته، حلال خدا حرام، و حرام خدا حلال شده است، بیت‌المال مسلمین در اختیار افراد ناشایست قرار گرفته و در غیر راه رضاى خدا مصرف مى شود. هر کس چنین اوضاع و احوالى را ببیند «فَلَم یُغَیِّر عَلَیهِ بِفِعْلٍ وَ لا قَولٍ» و در صدد دگرگونى آن نباشد، در مقام اعتراض بر نیاید «کان حقاً على اللّه اَن یُدخِلُهُ مُدخلَهُ» شایسته است که خدا چنین کسى را به آن جا ببرد که ظالمان، جابران، ستمکاران و تغییر دهندگان دین خدا مى روند، و سرنوشت مشترک با آنها داشته باشد.

امام حسین (ع) نیز در کربلا در سخنانى خطاب به یاران خویش اهمیت این مطلب را چنین بیان فرمود:شما را به کتاب خدا و سنت پیامبرش دعوت می‌کنم. همانا سنت مرده و بدعت زنده شده است.

لازم به یادآوری است که دین پیوسته از سوی دشمنان در معرض تحریف، سوء استفاده، تفسیر نادرست و بدعت آفرین است. از سوی دیگر رسالت امامان حق و علمای دین، صیانت دین و معتقد است اسلامی از تحریف و مقابله با بدعت‌ها است. تاکید امام حسین (ع) بر رفتن به راه و روش پدرش امیرالمومنین و جدش رسول خدا، گونه‌ای از همین بدعت ستیزی و حفاظت از دین است.

بزرگ‌ترین معجزه هدف سیدالشهداء

نقش امربمعروف و نهی ازمنکربه‌عنوان یکی از مهم‌ترین اهداف امام حسین علیه‌السلام در دوران کنونی ما موجب شد تا عموم مردم ایران در مقابله با رژیم ستمشاهی احساس وظیفه و حضور پیدا کنند. نتیجه این حضور و احیاء فریضتین این شد تا هدیه بزرگ الهی، یعنی پیروزی انقلاب اسلامی به ملت برگزیده ایران بواسطه امربمعروف و نهی از منکر عنایت شود آنچنانکه قرآن می‌فرماید از میان شما باید گروهى باشند که (دیگران را) به خیر دعوت نمایند و امر به معروف ونهى از منکر کنند و آنها همان رستگارانند).

در زمینه اهمیت امربمعروف و نهی از منکر از منظر آیات قرآن و امامان معصوم مطالب مفصل فراوانی وجود دارد که تنها به این جمله آقا امیرالمومنین علی علیه‌السلام بسنده می‌شود که فرموده بود: (تمام کارهاى نیک و (حتى) جهاد در راه خدا در برابر امر به معروف و نهى از منکر، جز به قطره اى در برابر دریاى بى کران نمى‌مانند.)

پیام‌های عملیاتی فریضتین برمحور هدف‌گذاری سیدالشهداء

برای آنکه محرم‌ها و عاشوراها برای محبان اهل‌بیت علیهم‌السلام دستاورد مورد انتظار اباعبدالله‌الحسین علیه‌السلام را هر ساله به ارمغان آورد، باید به چند نکته توجه عملی داشت: در جامعه اسلامى، باید گروهى بازرس و ناظر که مورد تأیید نظام هستند، بر رفتارهاى اجتماعى مردم نظارت داشته باشند. اصلاح جامعه و جلوگیرى از فساد، بدون قدرتِ منسجم و مسئول مشخّص امکان ندارد. دعوت‌کننده‌ى به خیر ومعروف باید اسلام‌شناس، مردم‌شناس وشیوه‌شناس باشد. لذا بعضى از افراد این وظیفه را به عهده دارند، نه همه آنها.دعوت به خیر و امر به معروف و نهى از منکر، باید به صورت دائمى باشد، نه موسمى و موقّتى. فعل مضارع، نشانه استمرار است. امر به معروف، بر نهى از منکر مقدّم است. اگر راه معروف‌ها باز شود، زمینه براى منکر کم مى‌گردد.  کسانى که براى رشد و اصلاح جامعه دل مى‌سوزانند، رستگاران واقعى هستند وگوشه‌گیرانِ بى‌تفاوت را از این رستگارى سهمى نیست.
فلاح و رستگارى، تنها در نجات و رهایى خود خلاصه نمى‌شود، بلکه نجات و رشد دیگران نیز از شرایط فلاح است. اگر امر به معروف و نهى از منکر ترک شود، کارهاى نیک و خیر تعطیل و اشرار و بَدان بر خوبان مسلّط مى‌شوند".


لزوم سنجش دائمی امربمعروف و نهی از منکر در کشور


امربمعروف و نهی از منکر در اسلام، شرط بقاء طهارت و پاکی در شئون مختلف اجتماعی و مناسبات مدیریتی، به حفظ و اجرای مستمر و بی‌وقفه فریضتین در همه سطوح و با مشارکت عموم جامعه است. وقتی، انتخاب دین و مشارکت اجتماعی به مردم سپرده شده تا با عمق آگاهی و بصیرت دست به انتخاب زنند و در آن صورت است که حس تملک نسبت به انقلاب خواهند داشت، بنابراین حضور مردم در عرصه الهی امر بمعروف و نهی از منکر نیز باید با درک ضرورت حیاتی آن و بر مبنای مسئولیت‌پذیری آحاد جامعه قوام و دوام بیابد.

از پیروزی انقلاب تاکنون در تشریح وضع فریضتین در نظام اسلامی‌مان باید اظهار داشت که هیچ‌گاه در سطح حکومتی و مدیریت کلان کشور به آن بصورت جدی و معتقدانه پرداخته نشده و برای آن برنامه‌های زمانی و تقویم پیشرفت اقدامات و تلاشهایی، که شبانه‌روزی باید به انجام برسد، تدوین نشده و از توش و توان مردم نیز در این ارتباط بهره‌گیری نگردیده است.

به اعتقاد بسیاری از مردم، با تعطیلی فعالیت ستاد امربمعروف و نهی از منکر، اوضاع ظاهری جامعه بشدت در حال فاصله‌گیری با ارزش‌های اسلامی و از جمله موضوع "حجاب" است. فضای حاکم بر جامعه نیز چندان قرابت با این دو فریضه مهم خداوند را ندارد. حمایت از آمران و ناهیان در مراجع قانونی و اداری، فوق‌العاده ضعیف است.

در حال حاضر، کشورمان دارای طرح و برنامه فردی و اجتماعی در تحقق فریضتین نیست. شهید نواب صفوی در تلاش برای ایجاد حکومت اسلامی در کشور ایران، می‌گوید که یکی از مهم‌ترین وزارتخانه‌ای که بعد از استقرار حکومت اسلامی باید شکل گیرد، "وزارت امربمعروف و نهی از منکر" است.

بسیاری از صاحب‌نظران علوم اجتماعی و سیاسی، می‌گویند که امربمعروف و نهی از منکر، از عوامل مهم حضور مردم در ارزیابی از وضع دولت و ملت بشمار می‌آید و اگر نسبت به این دو واجب خداوند تعلل و کوتاهی صورت پذیرد، به همان نسبت نیز میزان بزه و ناهنجاری در کشور زیاد می‌شود و باید دستگاه قضایی را نیز به جهت ساختار تشکیلات اداری و هم به جهت نیروی انسانی متخصص تامین کرد.

رئیس دولتی که بهشتی‌کردن مردم را وظیفه خود نمی‌داند


نظام اسلامی به نص قرآن برای استقرار عدل و ستاندن حق مظلوم از ظالم و مبارزه با ناهنجاری‌ها و مشکلات دارای وظیفه ذاتی است و برای همه قوانین اسلامی و از جمله فریضتین، مسئولیت مستقیم دارد، اما وقتی آقای رئیس جمهور می‌گوید که وظیفه دولتش نیست مردم را به بهشت ببرد، آنگاه است که اجرای فریضتین مغایر حکومت‌های لیبرال می‌شود و دولت ما نیز در قبال اجرای فریضتین واکنش منفی از خود نشان می‌دهد.

بدین جهت، تا زمانی که فریضتین با اولویت ممتاز مورد اهتمام دولت و سران سه قوه قرار نگیرد، دغدغه امامان معصوم بویژه امیرالمومنین علی علیه‌السلام در حاکم شدن بدان و اشرار بر سرنوشت جامعه، برطرف نمی‌شود.

دهه اول محرم و فراموشی تعمدی ملی ایرانیان

سال‌هاست دهه اول محرم در انطباق با روح قیام اباعبدالله‌الحسین علیه‌السلام، به "دهه امربمعروف و نهی از منکر" نامگذاری شد و هر ساله با اجرای چند مصاحبه و برنامه، این دهه مورد بادآوری قرار می‌گرفت هرچند در طول سال دیگر از حضور و فراخوانی مردم در اجرای این دو فریضه آسمانی خبری نبود.

امسال که کرونا همه برنامه‌های جهان و کشورما را تحت تاثیر جدی خود قرار داد، بهانه جدی برای نپرداختن و حتی صحبت نکردن پیرامون این دو واجب فراهم شد و فریضتین به غربت اهداف سیدالشهداء سپرده شد.

واقعیت در این است که وجه تشخیص و تمایز حکومت‌ها در کشور اسلامی ایران به میزان توجه‌شان به استراتژی‌سازی فریضتین در زوایای پیدا و پنهان جامعه باید قرار گیرد و مجلس شورای اسلامی برای تصویب برنامه‌ای جامع‌نگر به فریضتین انرژی بگذارد و غبارغربت دیرپای را از سیمای نورانی فریضتین بزداید تا مردم اهلبیتی کشورمان از ثمرات فراوان این دو واجب الهی بهره‌مند شوند و جامعه جهانی نیز از آن سود ببرد.  


انتهای پیام/

https://www.dana.ir/1642112
ارسال نظر
نظرات