شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: سیاسی
ساعت: 12:39 منتشر شده در مورخ: 1399/07/06 شناسه خبر: 1651103
گفت‌وگوی تفصیلی دانا با سردار فتحیان؛

نظام بهداشت وام‌دار بهداری رزمی دفاع مقدس است/ خاطره‌ای دردناک از مجروحان عملیات رمضان/ پزشکانی که از قلب آمریکا به جبهه‌ها رفتند

نظام بهداشت وام‌دار بهداری رزمی دفاع مقدس است/ خاطره‌ای دردناک از مجروحان عملیات رمضان/ پزشکانی که از قلب آمریکا به جبهه‌ها رفتند
فرمانده بهداری رزمی سپاه پاسداران در دوران دفاع مقدس معتقد است که داشته های فعلی کشور در حوزه بهداشت و درمان مدیون، تجربه ای است که در دوران دفاع مقدس و تجربه بهداری رزمی، کسب شد.

 شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محسن رستمی؛ مدت ها بود برای مصاحبه پیگیرش بودیم؛ روزی که بالاخره تلفن همراهش را پاسخ داد و با خوش رویی مصاحبه را پذیرفت فهمیدیم که روز قبل مادرش که یکی از مادران شهدا نیز هست را از دست داده است؛ خواستیم قرار مصاحبه با سردار نصرالله فتحیان فرمانده بهداری رزمی سپاه پاسداران در دوران دفاع مقدس را به روزی دیگر موکول کنیم اما تاکید داشت که من مدیون شهدا و بهیاران دفاع مقدس هستم و قرار مصاحبه را بهم نزنید.

سردار فتحیان در تمام سال های دفاع مقدس در مناطق عملیاتی غرب و جنوب حضور داشته و شاید بتوان وی را طراح اصلی ساختار بهداری رزمی در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خواند؛ البته سردار امروز هم بیکار ننشسته؛ خودش می گوید از همان ابتدای ترین روزهای کرونا به وزیر بهداشت نامه زدم و گفتم من هنوز یک سربازم، اگر کاری می توانم انجام دهم، بگوئید.

سردار فتحیان حالا با حکم وزیر بهداشت، مشاور وزیر و مسئول هماهنگی دستگاه های اجرایی در ستاد ملی کروناست.

به دلیل شرایط خاص سردار و درگذشت مادر بزرگوار وی سعی کردیم تا جایی که امکان دارد مصاحبه کوتاه و هدفمند باشد؛ به همین دلیل بیشتر به تجربه سال های دفاع مقدس و بکارگیری آن در حال حاضر و دوران مقابله با کرونا پرداختیم تا در فرصتی دیگر به صورت جزئی و کامل به ناگفته های عظیم دوران دفاع مقدس در حوزه بهداری رزمی، بپردازیم.

در ادامه مشروح گفت‌وگوی دانا با سردار فتحیان فرمانده بهداری رزمی سپاه در دوران دفاع مقدس را می خوانید:

دانا: سردار در ابتدا به طور مختصر چگونگی ورودتان به حوزه بهداشت و درمان، را توضیح دهید.

سردار فتحیان: در ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی دوران متوسطه تحصیلات من به اتمام رسیده بود و  آماده تحصیل در دانشگاه بودم که جنگ تحمیلی شروع شد. قبل از شروع جنگ عضو سپاه شدم و دوره فشرده ای را به عنوان پزشکیار سپری کردم.
 
در ابتدای سال 58 سپاه از بین نیروها و دانشجویان مرتبط یا دیپلمه افرادی را انتخاب می کرد تا پزشکیار تربیت کند تا از این طریق بتواند بهداری سپاه را تشکیل دهد. من هم جزو همین افراد بودم و با یک دوره فشرده سال 58 وارد بهداری سپاه در کردستان شدم.
 
نقطه آغاز کار و رسته تخصصی من به سمت بهداشت و درمان رفت و در واقع موسس بهداری رزمی سپاه قبل از جنگ در کردستان بودم. حدود 18 ماه در کردستان حضور داشتم و در این مدت یک سال اول جنگ و مابقی آن ماقبل جنگ بود.
 
دانا: یکی از نکات قابل تامل در سال های دفاع مقدس کمبود هاست؛ شما چه تعداد نیروی تخصصی برای درمان مجروحین در اختیار داشتید و چطور کمبود نیروها جبران میشد؟ در شرایطی که در مضیغه از لحاظ نیرو بودیم!
 
سردار فتحیان: یکی از مشکلات بحرانی کشور در حوزه بهداشت، درمان و سلامت، نیروی انسانی بود و علت آن این بود که با پیروزی انقلاب اسلامی بخش اعظمی از پست های پزشکی کشور را پزشکان خارجی کشورهای هند، بنگلادش و پاکستان تشکیل می دادند و کادر پزشکی کشور اول انقلاب حداکثر 7هزار نفر بودند. 
 
در کل گروه پزشکی کم داشتیم و وقتی جنگ هم تحمیل شد نیاز بخش پزشکی چند برابر شد. با آغاز جنگ 5 استان مرزی کردستان، ایلام، کرمانشاه، آذربایجان غربی و خوزستان ما درگیر جنگ شدند و این استان ها از لحاظ پزشکی ضعف هایی را داشتند که متاسفانه الان هم این ضعف ها وجود دارد.
 
بحران کشور در آغاز جنگ نیروی انسانی بود که خداوند کمک کرد و طرح گسترش آموزش های پزشکی و تربیت نیروی انسانی با پیروزی انقلاب آغاز شد و همچنین در سال های اول جنگ این کاستی ها و کمبودها را داشتیم.
 
چند اقدام در حوزه تجهیز منابع انسانی در دستور کار قرار گرفت. اولین کار این بود که فضاهای آموزشی را در سطح کشور توسعه دادیم که معطوف به نیروهای مسلح نبود.
 
بکارگیری تجربیات در عملیات‌های بعدی
 
دوم آموزش ها را بعد از شروع جنگ فشرده کردیم یعنی اگر فردی باید 3-4 سال آموزش می دید تا به یک پرستار تبدیل شود این آموزش ها را فشرده کردیم و آن را به یک سال و یا یک سال و نیم تقلیل دادیم.
 
کادر پزشکی آموزش های تروئیک را در مکان های آکادمیک و آموزشی آموزش دیدند و دوره های عملیاتی و اجرایی در بالین بیمار را در دوران جبهه آموختند. 6 ماه آموزش در جبهه مثل 6 ماه پشت جبهه نبود و در واقع به اندازه 4 سال پشت جبهه بود.
 
سومین اقدام این بود که در هر عملیات قبل عملیات و بعد عملیات آن نیرویی که وارد عملیات شده بود یک ترم جلوتر از بقیه بود و تجربه های عملیات را نکته سنجی می کرد. یعنی وقتی در یک عملیات در حوزه بهداشت و درمان ضعف هایی را داشتیم مثلاً در عملیات طریق القدس ضعف هایی داشتیم آن را در عملیات فتح المبین برطرف می کردیم و با توجه به سلسله وار بودن جنگ، ضعف هایی که در عملیات فتح المبین وجود داشت در عملیات بعدی (بیت المقدس) برطرف می شد.
 
در واقع تجربیات هر عملیات در عملیات بعد بکارگیری میشد یعنی نقاط قوت به کار گیری و نقاط ضعف در دوره فشرده برطرف میشد. اینکه امام(ره) فرمودند جنگ یک دانشگاه بود بر همین اساس بود. چون قدرت ایمان، ضعف ها و مشکلات را کاهش می‌داد.
 
جنگ برای گروه جراحی هر روز دستاورد داشته است
 
نکته چهارم در این رابطه این بود که، خدای متعال یک توفیق داد که نیروها می توانستند هم درست بفهمند و هم از فضای آموزش و علمیات حداکثر بهره برداری را کنند. نیروی بهداری رزمی که عناصر تشکیل دهنده و کلیدی آن امدادگر، پزشکیار، پرستار جنگ، راننده آمبولانس، پرسنل بیمارستان صحرایی و ... بودند هر کدام نقشه خود را داشتند و بالندگی آن ها برای همه محسوس بود. 
 
روزانه می شد فهمید مهارت کادر پزشکی امروز با دیروز متفاوت است جون در 24 ساعت 4 عمل بزرگ انجام داده و در این 24 ساعت 4 تجربه بزرگ به دست آورده است و این مسئله را جراحان دفاع مقدس به خوبی می‌دانند. دکتر فاضل، اکبری، صحت و... اساتید برجسته جراحی در دفاع مقدس بودند این ها معتقدند که جنگ برای گروه جراحی هر روز دستاورد داشته است.
 
«طرح ژنریک» کشور را در حوزه دارو نجات داد/ طرحی که مغفول مانده است
 
دانا: با توجه به اینکه در دوران دفاع مقدس کشور در حوزه درمان و دارو علی رغم تحریم های گسترده کشور دچار مشکلات عدیده ای بود، نحوه مدیریت درمان و دارو و مداوای رزمندگان به چه صورت بود؟
 
سردار فتحیان: یکی از معضلات کشور در اوایل انقلاب کمبود دارو بود. اول انقلاب چند کمپانی مشترک بین اروپایی ها و آمریکایی ها عمدتاً 90 تا 95 درصد داروها را تامین می کردند و بیشتر با نام های تجاری دارو را در ایران توزیع می کردند. 
 
بعد از انقلاب خیلی از این شرکت ها رفتند و ما در حوزه دارو دچار مشکلاتی شدیم. ما یک طرحی به نام "طرح ژنریک" در اوایل انقلاب به خصوص با شروع جنگ در بخش داروی کشور مطرح کردیم. در این طرح داروها با اصالت خودشان نه با نام کمپانی هایشان و در واقع با ترکیب مواد اولیه خود دارو تولید می شد. 
 
طرح ژنریک کشور را نجات داد در غیر این صورت با کمبود گسترده ای مواجه بودیم. اگر امروز مسئولین حوزه سلامت اعلام می کنند 90 درصد داروها را خودمان تولید می کنیم به خاطر همان طرح ژنریک است که 40 سال پیش در کشور شروع شد و ما از دست شرکت های چند ملیتی نجات پیدا کردیم. در واقع مثل نفت، دارو هم ملی شد که متاسفانه هیچ وقت به آن پرداخته نشده است.
 
دانشمندان حوزه داروی کشور برای اینکه خودشان مواد اولیه و داروهای ساخته شده را تولید کنند، به حدی رسیدند که امروز کشور علی رغم همه تحریم ها به موفقیت تولید رسده است.
 
جنگ امروز از جنگ دفاع مقدس سخت‌تر است
در مواد اولیه هنوز کاستی هایی وجود دارد اما 57-58 درصد مواد اولیه دارو در کشور ساخته می شود اما بالای 90 درصد مجموعه تولید دارو و تجهیزات پزشکی را خودمان تولید می کنیم در حقیقت آن 7-8 درصد واردات برای ما 10 برابر گران تر از هزینه ای خواهد بود که خودمان بخواهیم تولید کنیم.
 
در حوزه تجهیزات پزشکی هم پیشرفت هایی داشتیم اما نه به اندازه دارو. در این حوزه بخشی از تجهیزات با مجموعه مهندسی کشور پیشرفت داشته است؛ در حوزه الکترونیک، مکانیک و بخش های مختلف فنی خودمان تولید می کنیم اما در حوزه تجهیزات عقب تر هستیم.
 
بخش عمده نیازمان در دوران دفاع مقدس را خودمان تولید می کردیم البته بخشی از آن هم خرید خارجی بود. با این تحریم های بسیار ناجوانمردانه ای که به ما تحمیل شده است جنگ امروز از جنگ دفاع مقدس سخت تر است.
 
در حوزه درمان هم اوایل انقلاب در بخش های زیادی برای ادامه درمان های پیچیده، تخصصی و فوق تخصصی متکی به خارج بودیم و تعدادی از مجروحان را به خارج می فرستادیم.
 
امروز شرایطی داریم که شهروندان اروپا و آمریکا برای درمان به ایران می آیند زیرا کیفیت ما بالاتر و قیمت درمان ما از آن ها پایین تر است اما ناگفته نماند که ما در حوزه تکنولوژی از آن ها عقب تر هستیم اما امیدواریم با اجماعی که شکل گرفته است و با این انسجامی که در حوزه مهندسی در حال شکل گیری است، این عقب ماندگی را جبران کنیم.
 
 تیم های اضطراری از سال دوم جنگ شکل گرفت
 
دانا: موضوعی که امروز از آن به نیکی یاد می شود، حضور جهادی پزشکان ایرانی حتی پزشکان ایرانی خارج از کشور بود که به دفاع مقدس می آمدند. در این خصوص اگر خاطره ای دارید بیان کنید!
 
سردار فتحیان: در زمان جنگ حضور نیروهای داوطلب جهادی بخش اعظمی از کادر درمان جنگ را تشکیل می دادند. تیم های اضطراری از سال دوم جنگ شکل گرفت مثل همین تیم هایی که امروز به عنوان نیروهای جهادی قلمداد می‌شوند. در آن زمان بخش عمده ای از جامعه پزشکی کشور درگیر جنگ شد و هم در منطقه عملیاتی هم در عمق کشور مجروحان را مداوا می کردند.
 
50 درصد از پزشکان کشور حداقل 1 ماه در جنگ حضور داشتند
 
 
دانا: آماری در این خصوص دارید که چند درصد از پزشکان کشور درگیر بودند؟
 
سردار فتحیان: بالای 50 درصد از پزشکان کشور حداقل 1 ماه در جنگ حضور داشتند. برخی شان 8 ماه آمدند یعنی سالی یک ماه و برخی شان 2 سال در جبهه ها خدمت کردند. می توان گفت پزشکان و پرستاران بخش قابل توجهی شان به فرمان امام لبیک گفتند و هر کدام حداقل یک ماه در جنگ خدمت کردند.
 
دانا: آیا پزشک ایرانی هم وجود داشت که از خارج به جبهه ها آمده باشد؟
 
سردار فتحیان: ما پزشکانی را داشتیم که در آمریکا، اروپا و کشورهای اروپای شرقی درس می خوانند اما زمانی که جنگ شروع شد، تخصص و درسشان را نیمه کاره گذاشتند و به ایران آمدند و مراحل تکمیلی تخصص را در ایران گذراندند و خدمات بزرگی را در دفاع مقدس داشتند. به خصوص از آمریکا تعداد زیادی پزشک آمدند مثل دکتر کلانتر معتمد و دکتر فرخ سعیدی ... کسانی بودند که جراح بودند و از آمریکا به ایران آمدند و خدمات قابلی را در دفاع مقدس داشتند.
 
شاگردان این جراحان نیز درسشان را در دانشگاه های معتبر ایران مثل دانشگاه تهران، شهید بهشتی، اصفهان، شیراز و مشهد خواندند و فارغ التحصیل شدند و تجربه جنگ را پیدا کردند. الان کسانی که شاگردان آن جراحان بودند از استادان خودشان هم قابل ترند.
 
100هزار عمل جراحی حیات بخش طی 8 سال دفاع مقدس انجام شد
 
امروز در حوزه جراحی حرف های زیادی برای گفتن داریم. یکبار از یکی از جراحان برجسته کشور شنیدم که جراحان ما حتی از نظر عمل جراحی و سرعت عمل از آمریکایی ها جلوتر اند؛ زیرا با کیس های فراوان و متنوعی در زمان جنگ مواجه بودند.
 
صد هزار عمل جراحی حیات بخش طی 8 سال دفاع مقدس انجام شد. این میزان از جراحی حیات بخش در هیچ جنگی در دنیا اتفاق نیوفتاده است و در واقع ایران رکورددار جراحی حیات بخش در دنیا است که اگر این مسئله  امروز به خوبی برای دنیا تشریح شود، درس های زیادی خواهد داشت.
 
دانا: یکی از بحرانی ترین مواردی که در جنوب کشور داشتیم، عملیات شیمیایی رژیم بعث عراق علیه کشورمان بود. نکته ای که در این رابطه وجود دارد، اعظام مجروحان شیمیایی به کشور آلمان بود. یک شبهه در این میان وجود دارد که چرا با توجه به اینکه خود آلمان ها مواد شیمیایی را به رژیم بعث عراق می دادند، ما مجروحان شیمیایی خود را برای درمان به آلمان اعزام می کردیم؟
 
سردار فتحیان: یکی از مشکلات و مصیبت های دوران دفاع مقدس در حوزه پزشکی، استفاده غیر متعارف از انواع سلاح های شیمیایی توسط رژیم بعث عراق بود. قطعاً این مسئله برای همه روشن شده است که مواد اولیه سلاح های شیمیایی را غربی ها و مشخصاً آلمان ها  به صدام می دادند و آن ها بی محابا علیه رزمندگان، شهروندان، شهرهای مرزی ما و... استفاده کردند. 
 
رژیم بعث عراق از اواخر سال 61 و سال 62 اقدام به استفاده از سلاح های شیمیایی کرد. کادر پزشکی ما با چنین مصمومیت های گسترده هیچ آشنایی نداشتند. در عملیات والفجر 4 در منطقه عمومی مریوان و بانه، که من مسئول اداره عملیات بودم؛ تعداد زیادی از مجروحان شیمیایی را آورده بودند، کادر پزشکی وحشت داشتند و نمی دانستند باید چکار کنند. زیرا در دوران تحصیلاتشان هیچ واحدی را برای مواجهه با مجروحان شیمیایی نگذرانده بودند و کشور ما هیچ تجربه ای نداشت.
 
حتی کشورهای های غربی که در این رابطه تجربه داشتند، تجربه شان را نه تنها در این بخش در هیچ بخشی در اختیار ما نمی گذاشتند. ما دست به زانوی خودمان گرفتیم و با کمک اساتید، پزشکان، متخصصین حوزه سم شناسی و پزشکان حوزه دارو به خوبی فرا گرفتیم و تا حدودی مجروحان شیمیایی را مداوا کردیم.
 
در دوران دفاع مقدس بیش از 100 هزار مجروح شیمیایی داشتیم
 
از زمانی که عملیات شیمیایی علیه کشور ما آغاز شد در کمتر از 6 ماه کادر پزشکی ما خودشان را پیدا کردند تا با مصدومان و مجروحان شیمیایی مواجه شوند مثلاً در عملیات خیبر در بهمن و اسفند ماه سال 62 که دشمن از انواع سلاح های شیمیایی استفاده  کرد ما توانستیم تا حدودی کادر درمان را مهیا کنیم.
 
اگر پزشکان خودشان را آماده نمی کردند آمار شهدای ما افزایش پیدا می کرد. ما در دوران دفاع مقدس بیش از 100 هزار مجروح شیمیایی داشتیم، از این تعداد مجروح شیمیایی پزشکان توانستند آمار تلفات را به طور قابل ملاحظه ای کاهش دهند.
 
اعزام مجروحان شیمیایی دفاع مقدس به خارج از کشور به آن معنا نبود که آن ها از نظر درمان از ما پیشرفته تر بودند بلکه خواستیم پیام مظلومیت خود را به جهان برسانیم. در عملیات والفجر 8 و پس از بمباران شیمیایی بیمارستان صحرایی فاطمه الزهرا (س) توسط رژیم بعث عراق، تمام پزشکان، پرستاران، کادر درمان، راننده آمبولانس و... همه پرسنل شیمیایی شدند و ما مجبور شدیم تمام پرسنل را تخلیه کنیم.
 
ظرف مدت 24 ساعت منطقه این بیمارستان را پاکسازی کردیم که برای عراقی ها خیلی عجیب بود که مجدداً بیمارستان صحرایی فاطمه الزهرا(س) را مهیا و عملیاتی کردیم. در این حادثه دلخراش مجبور شدیم بخشی از تیم پزشکی که شیمیایی شدند را به اتریش و آلمان بفرستیم که در آن کشورها با مجروحان مصاحبه می کردند. کشورهای غربی که مجروحان به آن جا اعزام می شدند به جای اینکه بگذارند پیام تاول های موجود در بدن مجروحان منتقل شود، به دنبال این بودند که از تجربیات پزشکان ما که برای مداوا اعظام شده بودند، استفاده کنند.
 
ایران بزرگترین قطب معالجه مصدومان شیمیایی در خاورمیانه
 
برای دنیا روشن است که امروز در حوزه درمان مصدومان شیمیایی، بزرگترین قطب معالجه و درمان در کل منطقه خاورمیانه هستیم و حتی پایگاه اصلی درمان خیلی از این کشورها در این حوزه خود ایران است.
 
ما در دوران دفاع مقدس توانستیم در حوزه درمان مجروحان شیمیایی یک زنجیره درمان مستقل از جمله پست امداد، اورژانس، بیمارستان صحرایی تا نقاهتگاه بیمارستان طراحی کنیم و یک مسیر تخلیه مصدوم شیمیایی جداگانه ایجاد کنیم که همه این ها در زبان آسان است اما در عمل خیلی سخت است آن هم در زمانی که با محدودیت های فراوانی مواجه بودیم.
 
نظام بهداشت و درمان فعلی وام دار صددرصدی بهداری رزمی دفاع مقدس است
 
دانا: تجربه دفاع مقدس در حوزه بهداشت و درمان تا چه میزان می تواند به نظام بهداشت و درمان امروز کشور کمک کند؟
 
سردار فتحیان: معتقدم نظام بهداشت و درمان فعلی وام دار صد در صد بهداری رزمی دفاع مقدس است؛ چون اگر تجربیات پزشکی دوران جنگ نبود نمی توانستیم تا این میزان دانشگاه ها و مراکز آموزشی را توسعه دهیم و نمی توانستیم این حد پزشک و پرستار تربیت کنیم.
 
رهبر معظم انقلاب در این حوزه می فرمایند: "یکی از ویژگی های فرماندهی امام(ره) در جنگ این بود که صحنه جنگ را شناخت و دشمن واقعی را فهمید". امام(ره) برای دنیا تفهیم و تبیین کرد که موضوع ایران و عراق نیست و در واقع  موضوع ایران است و دنیایی از دشمن که سر آن صدام و تمام بازوان، پاها و مغز آن آمریکا، غربی ها و شرقی ها و مرتجعین منطقه هستند. 
 
امام(ره) فرمودند ملت ایران به صدام سیلی خواهد زد و این کار را هم کرد. بسیاری از پزشکان با دستورات نظامی به جبهه ها عازم نشدند و در واقع این ها با درخواست امام(ره) اتاق های امن جراحی تهران و دیگر شهرها را ترک کرده و به بیمارستان های صحرایی جبهه ها آمدند.
 
یکی از ویژگی های بهداری دفاع مقدس، آماده شدن اورژانس ها، بیمارستان های صحرایی و پست های امداد بود تا تیم های پرستارها و کادر درمان خدمات خود را به مجروحان ارائه کنند.
 
عدم قاطعیت احکام حکمرانی باعث فرتوت شدن کادر پزشکی می‌شود
 
دانا: امروز ستاد مقابله با کرونا و کادر پزشکی با چه چالش های جدی ای در مقابله با ویروس کرونا مواجه اند؟
 
سردار فتحیان: ما از اول اسفند 98 تا امروز سه دوره داشتیم. دوره اول که کادر درمان با نحوه مقابله با این ویروس آشنا نبودند اما با این وجود در ابتدای شیوع این ویروس -اسفند، فروردین، اردیبهشت و خرداد- به بهترین وجه ممکن ظاهر شدند. علی رغم اینکه در حوزه حکمرانی تاخیر وجود داشت، اما تیم پزشکی کارشان را جانانه انجام دادند و از توصیه های کادر پزشکی در بخش های آی سی یو به خوبی بهره برداری شد.
 
از زمانی که ویروس کرونا در کشور شیوع پیدا کرد، در همان روزهای اول طی نامه ای به وزیر بهداشت اعلام کردم که "من به عنوان سرباز نظام سلامت آمادگی دارم تجربیات خود را که در دوران دفاع مقدس کسب کرده ام، در اختیار شما بگذارم"؛ آقای نمکی هم طی حکمی بنده را بعنوان مشاور و مدیر هماهنگی بین دستگاه های اجرایی منصوب کردند.
 
در دوره دوم نیز یعنی از تیر، مرداد و شهریور آمار بالای مبتلایان به کرونا، کادر پزشکی را خسته و فرتوت کرد؛ معتقدم دلیل این موضوع آن است که احکام حکمرانی قاطع نبود.
 
در سه ماه تابستان در بخش مقابله با ویروس کرونا ضعف در حکمرانی اجرایی داشتیم و تبعات آن را هم می بینیم. وقتی در احکام اجرایی ضعف وجود داشته باشد از آن طرف هم ضعف در رفتار مردم هم خواهیم داشت و رفتار مردم در حال حاضر خوب نیست.
 
دانا: آیا در لایحه های ارشد تصمیم گیر در مقابله با کرونا تفاوت نگاه و اختلاف نظر وجود دارد؟
 
سردار فتحیان: وقتی با وجود اعلام و تاکید ستاد ملی مقابله با کرونا و وزارت بهداشت، مردم به مسافرت بروند، این احکام اجرایی نیست. این ها فکر می کنند با گفتن حل می شود باید عمل پشت آن باشد و قانون اعمال شود و من معتقدم در این رابطه اعمال قانون صورت نگرفته است.
 
دانا: راه حل شما چیست؟
 
سردار فتحیان: راهکار این است که دستورات وزارت بهداشت در حوزه مقابله با کرونا توسط مردم و حکمرانی جدی گرفته شود، اما در حال حاضر در این بخش ضعف وجود دارد. رهبر معظم انقلاب هم فرمودند قابل قبول نیست که این تعداد تلفات داشته باشیم. امروز در حوزه فوت شدگان، آمار وحشتناکی داریم و برای کشور خیلی سخت است که ترند آمار فوت شدگان را در سطح دنیا داریم.
 
دانا:  لطفا خاطره تلخ و شیرین از دوران دفاع مقدس برایمان نقل کنید.
 
سردار فتحیان: من بارها با چشمان خود دیدم مجروحی که نیاز به خدمات پزشکی داشت و باید سریعتر به آن خدمات ارائه می شد، توصیه می کرد به مجروح دیگری که نیاز بیشتری دارد رسیدگی شود. این فقط در صدر اسلام در تاریخ نقل شده است ولی ما در دوران دفاع مقدس با هزاران مورد مواجه بودیم. 
 
خاطره پیرامون حوزه پزشکان هم این بود که، یک عملیاتی در منطقه مریوان داشتیم به نام عملیات محمد رسول الله(ص) که با فرماندهی حاج احمد متوسلیان مدیریت می شد و ما باید یک تیم پزشکی را به بیمارستان الله اکبر مریوان منتقل می کردیم. یک تیم پزشکی از تهران به سنندج آماده بودند. من به خدمت آن ها رفتم. مسئول آن ها یک متخصص ارتوپد بود. به او گفتم شما می توانید در همین بیمارستان توحید سنندج بمانید اما شما به عنوان یک جراح ارتوپد قبول کنید اگر نزدیک تر باشید می توانید خدمات بهتری به مجروحان ارائه کنید. سرپرست تیم اعزام شده هم قبول کرد و تیم آن ها به مریوان آمد. وقتی عملیات آغاز شد و دیدند که حضورشان تا چه میزان تعیین کننده است علی رغم اینکه به آن ها قول داده بودم که ظرف 24 ساعت آن ها را از مریوان به سنندج برگردانم، اما اعلام کردند که ما همینجا میمانیم و یک ماه در مریوان خدمت کردند. 
 
بخشی از نواقص بیمارستان الله اکبر مریوان را هم همین تیم پزشکی تامین کردند که به نوبه خود یک شگفتی است که حتی این مسئله می‌تواند موضوع یک فیلم شود.
 
خاطره تلخ هم عملیات کربلای 4 و عملیات رمضان بود. عملیات رمضان در فصل تابستان و در ماه های تیر و مرداد بود که دمای هوا بالای 55 درجه بود. در هوای 55 درجه مجروح بدنش پاره پاره است، علاوه بر اینکه مجروح بودند، گرمازده هم می شدند. در عملیات رمضان دو بار گوشه خلوت پیدا کردم و یک دل سیر گریه کردم.
 
در عملیات رمضان تعدادی از مجروحین به دلیل گرما زدگی به شهادت رسیدند. ما مجروحان را در وان آب یخ قرار می دادیم اما به دلیل اینکه گرمازدگی با جراحت باهم پیوند خورده بود، جان رزمندگان ما را می گرفت که بسیار تلخ بود.
 
دانا: سردار از شما بابت وقتی که در اختیارمان گذاشتید ممنونیم.

انتهای پیام/ ر

https://www.dana.ir/1651103
ارسال نظر
نظرات