شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: فرهنگ و هنر
ساعت: 09:23 منتشر شده در مورخ: 1399/08/02 شناسه خبر: 1659960

2 بزرگداشت در قاب فیلم کودک/ تقدیر از خاطره سازان نوستالژی های کودکانه

2 بزرگداشت در قاب فیلم کودک/ تقدیر از خاطره سازان نوستالژی های کودکانه
مراسم بزرگداشت کامبیوزیا پرتوی و ابراهیم فروزش، خاطره سازان نوستالژی های کودکانه در جشنواره بین المللی فیلم های کودک و نوجوان برگزار شد.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ آیین بزرگداشت کامبیوزیا پرتوی و ابراهیم فروزش شب گذشته با حضور علیرضا تابش ، دبیر جشنواره فیلم کودک و جمعی از اهالی سینما با رعایت مسائل بهداشتی در سالن عباس کیارستمی بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد.

در ابتدای مراسم علیرضا تابش دبیر جشنواره با قرائت متنی درباره ابراهیم فروزش بدین شرح گفت: نام ابراهیم فروزش زمانی در سینمای کودک و نوجوان ایران طنین‌انداز شد که از کودکان در خانه مانده‌‫ای گفت که بزرگترها به اجبارِ شرایط زندگی، فراموش‫شان کرده بودند. او راوی داستان آن‫ها شد که سرشار بود از سادگی، صداقت و معصومیت کودکانه. داستانش چنان بر دل نشست که وقتی او سراغ یک خمره در مدرسه‫ای روستایی رفت، فیلم‫هایش تبدیل شد به یک بازی کودکانه، جمعی که بزرگتر‫ها هم در آن شریک بودند.

این‫گونه مرز میان دنیای بزرگترها و کودکان چنان ظریف و نادیدنی شد که انگار بزرگترهای فیلم‫های او بخشی از این دنیای کودکانه‫ پرهیاهو بودند. دنیایی پر از رنگ که آدم‫های قصه فقط قدشان بزرگ شده بود، اما هم‌چنان کودکانی بودند که هنوز نتوانسته بودند از ریشه‫‌های کودکی خود دل بکنند. تابش ابراهیم فروزش را دارای چشمانی تیزبین و قلبی رئوف دانست که ساده‫ترین سوژه‫‌های کودکانه را به سینمای ناب بدل کرد و اظهار داشت: این‌ها همه، از او پدربزرگی دانا و مهربان ساخت که بچه‌ها دوست دارند دورش را بگیرند و شنونده‫ قصه‫‌هایی باشند که قهرمانش یا مردی کوچک بود که بار یک خانه را به دوش گرفته یا بچه‌‫های نفت که در دنیای واقعیت‫ها باید با خیال به ماجراجویی‫های کودکانه‫‌شان معنی دهند. این همه، از فروزش مردی ساخته که گویی از دنیای بزرگ‫ترها آمده تا نماینده‫ امیدها و آروزهای بچه‫‌هایی باشد که از چشم دور مانده‫اند.

ابراهیم فروزش در طول این سال‫ها، در تصویرسازی از روابط والدین و فرزندان همیشه جانب بچه‌‫ها را گرفته، هر چند هم‌چون ریش سفیدی جلوه می‫کند که حرفش در دنیای بزرگ‫ترها هم خریدار دارد. از این رو او این بخت را داشته که دائم میان این دو دنیا در حال تردد باشد. گویی او همان خط رابطی است که می‫باید نقطه‫ اتصال این دو دنیا را هم‌چنان زنده و پابرجا نگه دارد. به همین دلیل است با دیدن فیلم‫های او، دنیا جای امن‫تر و شادتری برای زندگی است. شرارتی هم اگر هست آن‫قدر نیست تا فروزش نتواند قصه‫های بازارش را برای‫مان نقالی کند یا از زمانی برای دوست داشتن بگوید که در دنیای بزرگ‫ترها زود فراموش می‫شود یا از شیر تو شیری بگوید که در یک روستا به دور افتاده برای به کرسی نشاندن آنچه اهالی روستا را به گروهی کودک لجباز شبیه می‫کند.

وی درباره «کامبوزیا پرتوی» گفت: در سینمای ایران اگر دنبال قصه‫‌نویس بگردیم، کسی که بر فنون داستان‫سرایی چنان مسلط باشد که بتواند ما را پای پرده‫‌ نقره‫ای سینما نگه دارد، یکی از شاخص‫ترین‫شان بی‫شک کامبوزیا پرتوی است. ردپای این قصه‌‫نویس آوازه‫‌خوان سینمای ایران را در همه ‫جای سینمای ایران می‫توان دید، از فیلم‫های جشنواره‫ای تا فیلم‫های پرمخاطب، اما او بی‫شک با سینمای کودک بود که شروع کرد و با همین سینما بود که به اوج و بالندگی حرفه‫ای خود رسید. در حقیقت او رازهای دل خود را در همین سینمای کودک بود که با ما در میان گذاشت. او نقال جادوگری است که همیشه چیزی در آستین برای سرگرم کردن ما دارد.

در دایره ناتمام نبود قصه‌ خوب، شاید او همان قطعه‫‌ ناتمامی است که آمده تا این سینما را کمی جان و روح دهد. برای اینست که وقتی پای او به میان می‫آید ماهی شب عید سفره‫‌ هفت سین، رنگ کودکی می‫گیرد یا شیرک، نشان همه‌‫ نوجوانانی می‫شود که آماده‌‫اند تا همه‫ گرازهای مهاجمی که سرزمین خیال را هدف قرار گرفته‌‌اند بیرون کنند. به مدد همین توانایی است که داستان خانه در انتظار ماند‫‌گان مصیبت دیده‫ جنگ، این اندازه سرشار از اکسیری چون جستجو می‫شود. چیزی که می‫توان آن را جان‫مایه سینمای کامبوزیا پرتوی دانست. حتی وقتی داستان گلناز یا گربه آوازه ‌خوانی دوره ‫گرد را روایت می‫کند یا حتی زمانی که در بازی بزرگان و در گیر و دار جنگی نابرابر، باید معنایی برای زندگی شخصیت‫های کودک خود بیابد.

کامبوزیا پرتویی پس از پخش کلیپ درباره خودش و اهنگ خاطره ساز گلناز روی صحنه آمد و طی سخنانی گفت: از چند شب قبل فکر می‌کردم امروز باید چه بگویم و از چند نفر  باید تشکر کنم، از کسانی که این مدت به من دلگرمی دادند ممنونم. از همسرم نسرین مرادی که برایم یک شانس در زندگی بوده سپاسگزارم. همچنین از آقای تابش برای اینکه اجازه نداد امسال جشنواره تعطیل شود و آن را در این شرایط برگزار کردند تشکر می‌کنم. هر مجموعه فرهنگسازی لازمه این کشور است.

رسول صدر عاملی هم در زمان تقدیر از پرتویی گفت: امشب برای من شب عجیبی است بیش از سی سال با کامبوزیا کار کردم و مدیون او هستم هیچ چیز بهتر از قدرشناسی نیست زمانی که بتوانیم در سینما بخل و حسادت را کنار بگذاریم با هم به همدلی می رسیم و موفق تر خواهیم بود.

سپس فروزش نیز زمان تقدیر از او با تشکر از عوامل جشنواره گفت: امسال افتخار داشتم جزو داوران این جشنواره باشم به نظرم آثار امسال امیدوارکننده بود هر چند از بینشان انتخاب کار سختی است.

فروزش با تاکید بر تجربه ۵۰ ساله‌اش در سینما از اکبر عالمی، خسرو سینایی و محمدرضا شجریان گفت: چه کسانی قرار است جای این عزیزان را بگیرند. امیدوارم این گرامیداشت‌ها برای اساتید این عالم در زمان حیاتشان برگزار شود. در این روزگار که همه خانه‌نشین شده‌اند و سینماها بسته هستند، افسوس می‌خورم که چرا نمی‌توانم کار کنم.

واروژ کریم‌مسیحی، رسول صدرعاملی، پوران درخشنده، غلامرضا موسوی،  نادره ترکمانی، منوچهر شاهسواری، محمدرضا عرب، محمدعلی نجفی، سیامک زمردی‌مطلق، محسن امیریوسفی، حسن آقاکریمی، حبیب ایل‌بیگی، امیر مشهدی عباس و مجید توکلی از جمله مهمانان حاضر در این مراسم بودند.

انتهای پیام/

https://www.dana.ir/1659960
ارسال نظر
نظرات