شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان خراسان جنوبی
ساعت: 14:01 منتشر شده در مورخ: 1399/10/01 شناسه خبر: 1679748
درددل پرستاران با مردم و گلایه از کم‌توجهی‌های دولت؛

نقش تمام‌عیار پرستاران در عرصه سلامت و همه‌گیری کرونا/ یک سال نفس راحت نکشیده‌ایم

نقش تمام‌عیار پرستاران در عرصه سلامت و همه‌گیری کرونا/ یک سال نفس راحت نکشیده‌ایم
پرستاران که نقش تمام‌عیاری در عرصه سلامت و همه‌گیریِ بیماری کرونا ایفا می‌کنند، درد دل‌ها و گلایه‌هایی دارند که می‌طلبد دولت جهت حل مشکلات آن‌ها اقدام کند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خاورستان، دیروز روز میلاد حضرت زینب سلام الله اسوه صبر و بردباری و مهر در اوج مصیبت بود، مصیبت های عظمایی که گرچه کمر او را خم و موهایش را سپید کرد، اما اراده او را نتوانست از پای درآورد. در این بین می توان شبیه ترین افراد به حضرت زینب(س) را پرستارانی دانست که مانند ایشان شاهد رنج و داغ هستند اما مهربانانه استوار می مانند و مرحمی بر زخم دیگران می شوند، در حالی که ممکن است خودشان زخم های عمیق تری در دل داشته باشند.

شاید تاکنون آنطور که باید و شاید کار پرستاران و خدمات ارزنده آنها آنچنان نمود عینی نداشته بود، اما شیوع ویروس منحوس کرونا، نه تنها سختی کار پرستاران را بلکه روحیه ایثار و از خودگذشتگی آنها را هم به رخ کشید.

تن نحیف پرستاران از سختی کار و لباس رزم

افرادی که اکنون در خط مقدم بلا هستند و حالا خستگی کار و لباس رزمشان، بیشتر از همیشه آنها را نحیف و رنجور کرده است. پرستارانی که به دلیل بی خیالی و عدم رعایت پروتکل های بهداشتی توسط برخی ها، حدود یک سال است که هنوز هم پای کارند، یک سالی که نه نفس راحتی کشیده اند و نه برای رفع خستگی یک جرعه آب! آخر ویروس در همان حوالی همچنان پرسه می زند.

بهانه تحمل این شرایط سخت و طاقت فرسا هم فقط می تواند روحیه مجاهدت و از خودگذشتگی برای مردم باشد، اگر نه پرستاران نیز برخلاف تصور عوام، مشکلات عدیده ای دارند. در حالی که کرونا شرایط را برای پرستاران بسیار سخت و سنگین کرده است، اما هنوز باید این نیروهای خدوم، زحمتکش و از جان گذشته، دغدغه های به نام حقوق و معوقات و قرارداد کار داشته باشند. در حالی که پرستاران طی یک سال اخیر جان بر کف بوده و نقش تمام عیاری را در عرصه سلامت داشته اند، اما متاسفانه حمایتی از سوی مسئولان نشده اند و بسیاری از آنها هنوز هم معوقات و اضافه کاری های یک سال قبل خود را هم دریافت نکرده اند. اما عدم توجه مسئولان به دغدغه های پرستاران و حداقل تامین مالی آنها، سبب تذکر مقام معظم رهبری نیز شد.

تاکید مقام معظم رهبری بر استخدام پرستاران

ایشان دیروز در سخنان زنده و تلویزیونی خود، پرستار را فرشته رحمت بیمار خواندند و گفتند: پرستاران عزیز ما در دوران کرونایی و در شرایطی بسیار دشوارتر و پراضطراب‌تر از شرایط معمولی، کار بزرگی را به ثبت رساندند و صحنه‌ها و فعالیت‌هایی را به نمایش گذاشتند که حقیقتاً اعجاب‌انگیز است.

رهبر انقلاب اسلامی  با اشاره به سخت‌تر و پراضطراب‌تر شدن کار پرستاران در دوران کرونا بدلیل احتمال ابتلاء و خطر واگیری، گفتند: مجاهدتی که پرستاران در این مدت انجام دادند، آنها را در چشم مردم، عزیزتر و شرافتمندتر از همیشه کرد.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در ادامه سخنان خود به وظایف و تکالیف مسئولان در قبال زحمات و از خودگذشتگی‌های پرستاران پرداختند و افزودند: یکی از کارهای لازمی که به من گزارش شده و مسئولان باید انجام دهند، اجرای قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاران است که مدتها قبل تصویب شده اما هنوز اجرا نشده است.

مقام معظم رهبری افزودند: همچنین استخدام پرستاران یکی دیگر از کارهای ضروری و خیلی خوب است که باید با جدیت دنبال شود تا وضع پرستاران به‌گونه‌ای باشد که با خیال راحت به کار خود بپردازند و خانواده‌های آنها هم نسبت به وضعیت آنها خاطر جمع باشند.

ریسک پذیری پرستاران در مواجهه با کرونا

این روزها هر چه از مهربانی پرستاران بگوییم، هم کم و هم گزافه گفته ایم، چرا که مهربانی و خدمات آنها اصلا قابل بیان نیست. یکی از پرستاران با اخلاق و مهربان بیرجندی هم که نام او را در چالش انتخاب مهربان ترین پرستاران دیالیزی کشور در یکی از شبکه های اجتماعی دیده بودم، مهرداد معاضدی بود که در این چالش رتبه سوم را به دست آورد. البته او یکی از پرستارانی است که در شرایط قرمز و اوج کرونای بیرجند، به عنوان سرپرستار بخش کرونا بیمارستان میلاد خدمت می کرد که خوشبختانه با فروکش کردن تب کرونا، اکنون بخش کرونا از این بیمارستان رخت بربست.

معاضدی در گفت‌وگو با خبرنگار خاورستان، از سختی های کار پرستاران می گوید که حالا با شیوع کرونا، بسیار سخت تر هم شده است. از آن روزهای قرمز و اوج بیماری کرونا که باعث شد سومین بخش کرونایی بیرجند در بیمارستان میلاد ایجاد شود.

او می گوید: با ایجاد بخش کرونایی در این بیمارستان، من سرپرستار این بخش بودم و عینا شاهد ایثار و از جان گذشتگی همه پرستاران و همکاران خودم بودم. با توجه به ناشناخته بودن این بیماری و امکان سرایت بالا و ابتلا و وجود شایعات یا واقعیت هایی در خصوص عوارض ابتلا به این بیماری در حد عقیمی، اما پرستاران تمام این ریسک ها را پذیرفته بودند و مرد و مردانه در صحنه حضور داشتند. حتی برخی از همکاران برای نگران نشدن خانواده هایشان، به آنها نگفته بودند که در این بخش کار می کنند که به خاطر این طبع بلندشان، نه تنها باید سپاسگزار آنها بود، بلکه باید دست آنها را هم بوسید.

با پرستاران بخش کرونا عکس هم نمی گیرند

این پرستار در خصوص دغدغه همکاران برای جلوگیری از مبتلا کردن خانواده هایشان هم می گوید: با توجه به اینکه کرونا برخی ها را نه درگیر، بلکه ناقل می کند، بیمارستان میلاد، مهمانسرای بیمارستان را در اختیار پرستاران قرار داد تا هر کس دوست داشته باشد، در این مهمانسرا قرنطینه باشد. برخی از همکاران از جمله خودم هم برای در امان بودن خانواده هایمان، آنها را به روستا یا جاهای دیگر فرستادیم تا در منزل خودمان قرنطینه بمانیم.

او از تلاش ها و مجاهدت هایی می گوید که حتی برخی ها جرأت گرفتن عکس یادگاری را هم با پرستاران بخش کرونایی نداشتند. اما او معتقد است که با شیوع ویروس کرونا، عرصه جبهه و جهاد، شکل کاملا متفاوتی به خود گرفته است.

در جنگ کرونا، دشمن نمود ندارد 

معاضدی در این خصوص می گوید: برخی ها پرستاران در خط مقدم سلامت را با رزمندگان خط مقدم جنگ نظامی مقایسه می کنند. اما به نظر من این مقایسه؛ مقایسه جالبی هست ولی واقعی نخواهد بود. چرا که در خط مقدم جنگ نظامی، جبهه و دشمن مشخص است، اما در مقابله با این ویروس، دشمن هیچ جای مشخصی ندارد و هیچ کسی از تیررس او در امان نیست. 

او فداکاری رزمندگان و پرستاران را قابل مقایسه می داند اما باز هم متذکر می شود که اگر آمار قربانیان هر دو جبهه مورد بررسی قرار گیرد می بینیم که قربانیان بیماری کرونا طی یک سال اخیر، اصلا قابل مقایسه با قربانیان 8 سال جنگ تحمیلی نیست.

تعطیلی بخش هایی از بیمارستان به دلیل ابتلای تمام پرستاران

متاسفانه اپیدمی کرونا پرستاران را هم بی نصیب نگذاشته است و آنطور که او می گوید؛ در همان یک ماهی که بخش کرونا در بیمارستان میلاد فعال بوده است، تعداد زیادی از کادر درمان به این بیماری مبتلا شدند. معاضدی در این خصوص می گوید: با توجه به اینکه کادر درمان در ارتباط و مواجهه با هم فعالیت می کنند و جدایی آنها امکان پذیر نیست، بسیاری از همکاران به کرونا مبتلا شدند. حتی شرایط به نحوی پیش رفت که تمام پرستاران چند بخش بیمارستان، از جمله بخش آی سی یو، به این بیماری دچار شدند و بیمارستان مجبور به تعطیلی این بخش ها شد. همچنین در سایر بیمارستان ها هم همین اتفاق افتاده بود و بخش هایی از آن بیمارستان ها نیز تعطیل شده بود.

او ادامه می دهد: در حالی که شیوع کرونا در بین همکاران زیاد شده است، اما راهی برای جلوگیری از آن وجود ندارد چرا که هیچ کس نمی داند که قرار است کی، کجا و از چه طریقی به این ویروس مبتلا شود. افرادی هم که تاکنون به این بیماری مبتلا نشده اند؛ از جمله خودم، خیلی رعایت کرده اند، اما متاسفانه هیچ کس در امان نیست و تنها راه استفاده از ماسک و وسایل حفاظت فردی است.

خاطره های تلخ و شیرین از بیماران کرونایی/ عزاداری کادر درمان با فوت هر بیمار

این پرستار خدوم نیز خاطره های زیادی با کرونا دارد، هم از نوع تلخ و هم شیرینش. او شنیدن صدای دوست قدیمی اش برای تبریک روز پرستار را جزو خاطره های شیرینش می داند، همان دوستی که با ابتلای به کرونا، سطح اکسیژن خونش به کمتر از 60 درصد رسیده بود و امیدی به برگشتش نبود، اما پس از مراقبت پرستاری و طی دوران قرنطینه، حالا غبراق و سرحال تماس گرفته بود تا روز پرستار را به او تبریک بگوید. یا پیرمرد 82 ساله ای که برخلاف کهولت سن، اما توانسته بود بر این بیماری غلبه کند.

اما گویا کم خاطره تلخ از این ویروس وحشی و بی رحم هم ندارد، از فوت پدر یکی از همکارانش در بخش کرونا تا بیمارانی که شب روی تخت بیمارستان نفس می کشیدند، اما صبح که به بیمارستان می رفت، جای آنها روی تخت خالی بود. بیمارانی که فوت هر کدامشان، کادر درمان را که حالا حس یک خانواده بودن را بیش از هر زمانی احساس می کردند، عزادار می کرد و همه این داغ ها را به هم تسلیت می گفتند.

نحوه برخورد پرستاران با بیماران کرونایی

معاضدی دیدن بیماران در شرایط وخیم بیماری را برای پرستاران بسیار سخت می داند و می گوید: اما کادر درمان از هیچ تلاشی برای درمان بیماران کرونایی دریغ نکردند. همانطور که وقتی سطح هوشیاری بیماران کرونایی افت می کرد، همکاران احیا، بدون توجه به کرونایی بودن بیمار، همانطور برای برگشت او تلاش می کردند که برای سایر بیماران هم تلاش می کنند و اصلا در این خصوص تفاوتی قائل نمی شدند.

او می افزاید: با توجه به ناشناخته بودن بیماری و استرس بالای مبتلایان، اما کادر درمان تلاش کرده اند تا مهربان تر از همیشه با بیماران برخورد کرده و به نوعی حس حضور در جمع خانواده را به آنها بدهند. خودم هم هر روز از همان ابتدای شیفت، بر بالین بیماران کرونایی حاضر و از آنها احوالرسی کرده و سعی می کردم مایه دلگرمی آنها باشم.

خوابیدن با ماسک و لباس حفاظتی

این پرستار از سختی زدن ماسک و پوشیدن لباس های حفاظت فردی آن هم برای یک یا دو شیفت کاری نیز می گوید، لباس های ضد آب و ضد ویروسی که جنس پلاستیکی اش، تحمل آن را سخت و وحشتناک کرده است. اما آنها باز هم بیماران را بر خود ترجیح داده اند، چرا که او می گوید: با توجه به احساس سرما و لرز بیماران، محیط بخش را گرم می کردیم تا بیماران شرایط بهتری داشته باشند. اما این گرما، تحمل لباس های حفاظتی را برای پرستاران سخت تر می کرد بطوری که مدام زیر این پوشش پلاستیکی عرق می ریختیم.

معاضدی می گوید: روزهایی که هم صبح و هم عصر در بیمارستان شیفت بوده ام، صبح در خانه ماسک زده ام و شب هم پس از برگشت به خانه، آن را برداشته ام. شرایط طوری بود که برای جلوگیری از سرایت بیماری، حتی یک قطره آب هم طی مدت شیفت نخورده ام، سخت تر اینکه باید با همین ماسک و لباس استراحت کرده و می خوابیدیم. اکنون حدود یک سال است که پرستاران با این شرایط کنار آمده اند اما تحمل این لباس ها واقعا سخت و طاقت فرسا است.

آمادگی پرستاران برای مواجهه با هر اپیدمی

او می افزاید: همه ما پرستاران روزی که تصمیم گرفتیم وارد این شغل شویم، مواجهه با بروز هر نوع بیماری و اپیدمی را پذیرفته ایم، همانطور که یک نظامی پذیرفته است که ممکن است هر لحظه در شرایط جنگی قرار بگیرد و همیشه برای این شرایط آمادگی دارد. به همین دلیل پرستاران همانطور که قبلا به وظایف خود عمل کرده اند، همچنان در این مسیر ثابت قدم هستند.

علی رغم سختی کار پرستاری که اکنون با شرایط کرونایی بسیار سخت تر هم شده است، اما متاسفانه معاضدی هنوز هم یکی از مهم ترین دغدغه های این قشر زحمتکش را، کمبود بودجه و عدم پرداخت معوقات می داند که شرایط را برای آنها بسیار سخت کرده است. او می گوید: حقوق های 4 تا 5 میلیون تومانی پاسخگوی زحمت ها و نیازهای پرستاران نیست که البته با توجه به خصوصی بودن بیمارستان میلاد، وضعیت پرستاران این بیمارستان به مراتب بهتر از پرستاران استخدام شده توسط دانشگاه علوم پزشکی است.

دولت حمایتی از پرستاران نمی کند/ پرستاران هم راننده اسنپ می شوند

او معتقد است با توجه به سخت تر شدن کار پرستاران در شرایط کرونایی، برخلاف باور عمومی، اما پرستاران آنطور که باید و شاید دیده نشدند. مشکلات مالی پرستاران همیشه وجود داشته است اما در حالی که انتظار بود در شرایط کرونا، حمایت مسئولان بیشتر باشد، گویا نه راهکاری برای این مشکلات وجود دارد و نه دولت در این خصوص حمایتی انجام می دهد.

او تصریح می کند: در حالی که پرستاران معوقات و مطالبات زیادی دارند، اما عدم پرداخت آن و نیازمندی آنها سبب شده تا برخی از آنها دنبال شغل دوم هم باشند و مجبور باشند پس از اتمام شیفت، راننده اسنپ باشند یا خدمات پرستاری در منزل انجام دهند تا بتوانند هزینه هایشان را تامین کنند. 

مردم خود را جای کادر درمان بگذارند

معاضدی با تاکید بر اینکه این موضوع درد دل پرستاران نیست، چرا که آنها سختی های کارشان را پذیرفته اند، معتقد است؛ کار جوانی که در خط مقدم سلامت با جان خود بازی می کند، اصلا قابل ارزش گذاری و قابل جبران با مادیات نیست، اما کاش مسئولان هم چشم خود را باز کرده و ببینند که در شرایط کنونی اگر جایی برای خرج کردن وجود دارد، آنجا بیمارستان است.

او در پایان تاکید می کند که مردم مراقب سلامتی شان باشند تا به این بیماری مبتلا نشوند، چرا که اگر امروز رعایت نکنند، فردا جای آنها روی تخت بیمارستان خواهد بود. اگر امروز تماس هایشان مجازی نباشد، مجبورند بعدا روی تخت بیمارستان تماس مجازی داشته باشند. در واقع اگر مردم یک روز خودشان را جای کادر درمان بگذارند، آنگاه متوجه خواهند شد که زدن ماسک؛ آنقدر هم سخت نخواهد بود. زدن ماسک در قبال خدمات کادر درمان خواهش کوچکی است و مردم نمی دانند با همین کار ساده چه خدمت بزرگی به کادر درمان خواهند کرد.

تمام سختی هایی که آقای معاضدی از آن به عنوان یک خاطره از دوران پرستاری اش در بخش کرونا می گوید، اما همچنان در بخش های کرونایی بیمارستان های استان و کشور وجود دارد. البته که شرایط کار برای همه پرستاران یکسان است اما پرستاران بخش کرونایی در معرض خطر بیشتری قرار دارند. اما حق نیروهای خدومی که از جانشان مایه گذاشته اند، این نیست که در شرایط حساس کنونی هم دغدغه آنها همچنان معوقات و قرارداد کار باشد. 

انتهای پیام/

https://www.dana.ir/1679748
ارسال نظر
نظرات