شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان همدان
ساعت: 12:48 منتشر شده در مورخ: 1400/01/26 شناسه خبر: 1724841
رمضان، فرصتی برای جلا دادن جسم و جان؛

کمک های مؤمنانه، نیست کننده سایه سنگین سونامی کرونا از سفره های محرومان/سفره های خالی، چشم انتظار سخاوت دستان روزه داران

کمک های مؤمنانه، نیست کننده سایه سنگین سونامی کرونا از سفره های محرومان/سفره های خالی، چشم انتظار سخاوت دستان روزه داران
این روزها می شود کمی از رنگارنگی سفره هایمان بکاهیم تا سفره های محرومان نیز رنگارنگ شود، هر فردی با نیت خیرخواهانه خود، دست بر زانو گذاشته، کمر همت برداشته، عاشقانه از اعماق وجود خود یک یا علی (ع) بگوید، تا غبار از دل برهاند و با محرومان هم سفره شود.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصر همدان، گستردگی سایه سنگین سونامی کرونا این روزها در جای جای کشور مشهود است.زندگی ها سخت می گذرد، تعداد قابل توجهی از صاحبان مشاغل، دیگر نه سرمایه ای برای اداره کار دارند و نه جانی در بدن، آنان در کسب درآمد اندک خود و خانواده هایشان هم مانده اند چه رسد به آنانی که پیش از شیوع این ویروس منحوس، آن گونه که باید و شاید برای تهیه نان شبشان هم با مشکلات بسیار دسته و پنچه نرم می کردند.شاید یک شب در میان هم نانی بر سر سفره هایشان نبود که لااقل با شکمی نیمه سیر سر بر بالین بگذارند.

باین وجود هستند بسیاری از مردم ایران اسلامی که با وحدت و مودت، آنچه که خود داشته اند را به صورت مواسات و کمک های مؤمنانه جمع آوری و بین نیازمندان توزیع می کنند.

هر کسی می تواند این روزها حتی با اندک هزینه ای لااقل افطاری یک خانواده را برای یک شب هم شده فراهم سازد، جعبه ای خرما، یک کیلو برنج، روغن و کمی هم حبوبات.

رمضان ماه دلدادگی، ماه عاشقی، ماه رحمت و برکت و از همه مهمتر ماه میمهانی خداست، از این فرصت می توان بیش از پیش برای جلا دادن جسم و جانمان بهره ببریم، تا یتیم و درمانده ای دیگر بی سحری روزه های پیاپی نگیرد.

روزی آهسته درب چوبی خانه ای را می زنیم تا مادری بیمار، پیر و ناتوان از جای برنخیزد، اتاق هم نمور و تاریک است و اجاق هم مثل همیشه سرد! پیرزن پلاکهایشان را تند تند بر هم می زند و به گوشه ای اشاره می کند تا بنشینیم.

آن طرف تر کنار یک سماور یک استکان است و کمی هم خرده های قند

نوه ها شیطنتشان شده خاله بازی و گفتن آرزوهایشان.خاله بازی شروع می شود، دخترک اجاق گاز را روشن می کند و پسرک خرما، زولبیا بامیه، گوشت، برنج و مرغ به خانه می آورد... و دخترک مدام با یک چوب دیگ کاغذی را هم می زند.

پسرک می گوید، خانم! مهمان ها آمدند سفره افطار را پهن کن، سفره پلاستیکی بر روی موکتی خشن پهن می شود و بعد پر از سنگ و کاغد و چوب...!

صدای شکم هایشان با صدای چرخش کلید در لابلای قفل درب خانه گره می خورد و پدر وارد می شود مثل همیشه تنها با یک تکه نان خشک...

و اما این روزها می شود کمی از رنگارنگی سفره هایمان بکاهیم تا سفره های محرومان نیز رنگارنگ شود.

هر فردی با نیت خیرخواهانه خود، دست بر زانو گذاشته، کمر همت برداشته، عاشقانه از اعماق وجود خود یکیا علی (ع) بگوید، تا غبار از دل برهاند و با محرومان هم سفره شود.

انتهای پیام/

https://www.dana.ir/1724841
ارسال نظر
نظرات