شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: اجتماعی
ساعت: 14:49 منتشر شده در مورخ: 1400/06/16 شناسه خبر: 1766241
دانا گزارش می‌دهد؛

«روحانی»؛حقوقدانی با عملکرد پادگانی در«آموزش و پرورش»/ حراج ۹۰۰ مدرسه جلوه ای از «عدالت آموزشی» دولت قبل

«روحانی»؛حقوقدانی با عملکرد پادگانی در«آموزش و پرورش»/ حراج ۹۰۰ مدرسه جلوه ای از «عدالت آموزشی» دولت قبل
ظهر روز یکشنبه (۱۴شهریور) با تنی چند از جمعیت بی شمار معلمانی که مقابل وزارت آموزش و پرورش تحصن کرده بودند به گفت و گو پرداختیم؛آنها بجز مسئله معیشت، به ناکارآمدی سیاست های آموزشی دولت روحانی معترض بودند که در چند سال اخیر منجر به تخریب نظام آموزشی، تنگی معیشت و تضییع حقوق معلمان و... شده است.

به گزارش خبرنگار اجتماعی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پیش از ظهر روز یکشنبه گذشته(۱۴شهریور) جمع کثیری از معلمان و فرهنگیان مقابل وزارت آموزش و پرورش تجمع کرده و حقوق خود را مطالبه کردند. این اعتراض از پیش از ظهر یکشنبه تا زمان انتشار این گزارش تداوم داشت و معلمان حاضر هر یک مطالبه ای داشتند اما نقطه آغاز این تحصن، اعتراض به «طرح رتبه بندی معلمان» بود که برای روشن شدن ماجرا نگاهی گذرا به پیشینه تدوین، تصویب و مشکلاتی که مانع از اجرای این طرح شده، خواهیم انداخت.

 

پیشینه « طرح رتبه‌بندی معلمان»  

 

اعتراض معلمان به رتبه بندی ها / سال 1398

 

طرح رتبه‌بندی معلمان در سال ۹۸ و پس از کش و قوس‌های فراوان به تصویب هئیت دولت رسیده بود. جزئیات این طرح به سال۹۰ برمی‌گردد، زمانی که شورای عالی انقلاب فرهنگی سند تحول بنیادین آموزش وپرورش را تصویب کرد.

دراین رابطه مسعود میرکاظمی رئیس جدید سازمان برنامه و بودجه چندی پیش اعلام کرد: «ما طی بررسی‌ها به این نتیجه رسیدیم که احکامی در رابطه با حقوق فرهنگیان صادر شده که با قانون مغایرت دارد و اختلاف بالایی ایجاد می‌کند که اگر قرار بر اجرای آن باشد به مشکل برمی‌خوریم. از این رو از وزیر قبلی خواستیم تا این احکام را برای این ماه اصلاح کند و با توجه به اینکه زمان‌بر بود قرار شد که در ادامه این اصلاحیه صورت بگیرد و ما هر آن چه طبق قانون باشد برای همسان‌سازی حقوق معلمان انجام خواهیم داد.»

همین باعث شد تا اعتراض معلمان نسبت به عدم اجرای طرح رتبه‌بندی معلمان قوت و شدت بگیرد. از سوی دیگر گروهی از معلمان مقابل سازمان برنامه و بودجه دست به تجمع زد‌ه و در این چند روز در آن محل تحصن کرده‌اند. بسیاری از آن‌ها در شعارهایشان خواهان اجرایی شدن طرح‌های مصوب در خصوص معلمان هستند.

حال، سوال این است که آیا دولت قبل متوجه مشکلات حقوقی که مانع از اجرایی شدن این طرح شده، نبوده؟ اگر دولت متوجه مشکلات این طرح بوده، چرا بطور شفاف مشکلات را عنوان نکرده و در اطلاعیه های متوالی وعده همسان سازی و استخدام، پرداخت مطالبات و مابه‌التفاوت ها و...را به فرهنگیان و معلمان وعده می داد؟؛ آیا در پیش گرفتن چنین رویه ای دروغ گفتن به جامعه معلمان نیست؟

خبرگزاری دانا با حضور در بین معلمان معترض با برخی از آنها به گفتگو پرداخت. در این گفتگو ها همسان‌سازی حقوق ها، وضعیت بد معیشت، استخدام معلمان حق التدریس و صد البته، «طرح رتبه‌بندی معلمان»؛ مطالبه اکثریت قریب به اتفاق جمع متحصن بود که در ادامه خواهد آمد.

 

آیا آموزش و پرورش به معلمان دروغ گفته؟

 

 

«الوندیان» دبیر با سابقه آموزش و پرورش در گفت و گو با دانا می‌گوید: دیوار کوتاه تمام دولت ها همواره وزارت آموزش و پرورش بوده و خواهد بود. در این داستان( رتبه بندی معلمان) هم این ماجرا تکرار شد. چرا نباید دولتمردان با قشر فرهنگی شفاف و بی پرده سخن بگویند؟ یعنی وزیر فعلی و وزرای قبلی به ما دروغ گفته اند؟ چرا با وجود تعارض هایی که آقای کاظمی[میرکاظمی] گفته، مسئولان آموزش و پرورش وعده سر خرمن به ما می دهد؟ آیا ما معلمان شایسته این هستیم که دروغ بشنویم و به اصطلاح ما را سر کار بگذارند؟  

 

«حق التدریس»‌ها جذب نشدند که رویای آقای روحانی عملی شود

 

 

خانم معلمی که مایل به افشای نام خود نبود،به «دانا» گفت: باید بی‌پرده و واضح بگوئیم که در ۸ سال گذشته یعنی مشخصا دوران ریاست جمهوری آقای روحانی آموزش و پرورش نابود شد. در این دوره که شعار عدالت‌آموزشی شعار آقای روحانی بود در حالی که در خفا ریشه آموزش و پرورش را نشانه رفته بودند. در این دوره معلمان حق التدریس جذب نشدند که رویای گسترش مدارس خصوصی آقای روحانی عملی شود. اقداماتی که وزرای دو دولت آقای روحانی برای آموزش و پرورش انجام دادند، حکایت از واقعیت دیگری داشت که بر خلاف شعار آنها بود.

 

در دوره روحانی 900 مدرسه دولتی را فروختند

 م.الوندیان، دبیر آموزش و پرورش دومرتبه رشته کلام را در دست میگیرد و میگوید: بهترین دلیلی که نشان میدهد امر مقدس آموزش و پرورش برای دولت آقای روحانی پشیزی ارزش نداشته این است که ایشان در دولت اول خود چوب حراج به اموال آموزش و پرورش زد. چرا باید ۹۰۰ مدرسه دولتی در این دوره به حراج گذاشته شود؟ شما می گویید خبرنگار هستید؛ خب بروید و ریشه یابی کنید چرا باید اموال دولتی خودسرانه فروخته شود در حالی که آموزش و پرورش با کمبود فضای آموزشی مواجه است.

وی در ادامه عنوان کرد: دولت های و یازدهم و دوازدهم تمام تلاش خود را برای بسط و گسترش مدارس خصوصی و مدارس غیر انتفاعی اعمال کردند. یک رئیس جمهور تمام هم و غمش را به کار برد که پیروزی قانون دائمی شدن تاسیس مدارس غیردولتی در هر زمان و توسط هر شخصی بتواند پیگیری و به نتیجه برسد؟ حالا خود شما تصور کنید که آیا حرکت در این مسیر با اصل سی ام قانون اساسی همخوانی دارد یا نه؟

به گزارش دانا فروش 900 مدرسه دولتی به اخبار تکان دهنده روز 28 مهر 1393 برمیگردد که  مرضیه گرد، رئیس سازمان مدارس غیردولتی در گفت‌وگو با تسنیم، درخصوص واگذاری مدارس دولتی به غیردولتی می گوید:‌ در کل کشور حدود ۹۰۰ مدرسه دولتی به موسسان بخش خصوصی واگذار شده است.

وی در پاسخ به این پرسش " کارشناسان اعلام کرده‌اند که واگذاری مدارس دولتی به بخش خصوصی حق استخدامی برای معلمان جذب شده در این مدارس ایجاد می‌کند" افزود:‌ اینگونه نیست. جذب نیروهای آزاد به عنوان معلم در این مدارس هیچگونه حق استخدام ایجاد نمی‌کند؛ چرا که این نیروها با موسس قرارداد می‌بندند و قراردادی میان نیروها و آموزش و پرورش منعقد نمی‌شود که بعدها حق استخدام ایجاد شود.

و این عبارات به معنای آوارگی بسیاری از معلمانی است که با فروش اموال دولتی آموزش و پرورش بیکار مانده و به واسطه این تصمیمی عجیب زندگی شان از هم گسسته شد.
با این احوال امید است که با پشت سر گذاشتن این دوران، یکی از مطالبات جدی مردم بحث فروش 900 مدرسه دولتی از آقای روحانی باشد.

 

قانون «دائمی شدن تاسیس مدارس غیردولتی» و چند پرسش

الوندیان با بیان اینکه آقای روحانی برای رَدگُم‌کُنی مدام از اصل ۳۰ قانون اساسی سخن می‌گفت و در جهت خلاف آن یعنی خصوصی کردن آموزش و پرورش عمل می کرد، ادامه داد: خدا را شکر که شورای نگهبان ۱۴ اشکال اساسی به قانون دائمی شدن تاسیس مدارس غیردولتی وارد کرد و گرنه جنایتی شکل می گرفت که در چند سال آینده جوانان نمی توانستند حتی اسم خودشان را بنویسند؛ چرا که با وضعیتی که آقای روحانی برقرار کرد مردم نمی توانند شکم هایشان را سیر کنند تا چه برسد به هزینه های چند ده میلیون تومانی که برای آموزش یک نوآموز باید به مدرارس خصوصی پرداخت کنند. آیا این حرکت روحانی مطابق اصل سی قانون اساسی است؟

 

در دوره حاجی میرزایی فقط شعار شنیدیم/ شعارها که کهنه می شد، «اللهیار» می آمد و دوباره وعده می داد

 

 

خانمی که قبل از معرفی خود گفت معلم زیباترین نام در راس قلل تمام علوم است، درخواست کرد در گزارش از وی با نام مستعار «معلم» نقل‌قول کنیم، گفت: در دوره آقای حاجی میرزایی واقعاً هیچ کاری برای معلمان انجام نشد. در این دوره ما فقط شعار شنیدیم و مسئولان آموزش و پرورش با یک سری شعارهای امیدوار کننده سر ما را گرم کردند. به ویژه در ماه‌های پایانی دولت آقای روحانی، مسئولان آموزش و پرورش با شعارهای رنگارنگ زمان خریدند و هیچ یک از شعارهای مسئولان آموزش و پرورش عملی نشد. هر وقت هم شعارهایشان رنگ کهنگی به خود می‌گرفت، آقای الله یار ترکمن می‌آمد و با خنده مصنوعی خود وعده ای دیگر می‌داد؛ اما هیچکدام از وعده هایشان در رابطه با مطالبات معلمان انجام نشد. باز خدا را شکر که وزیر آموزش و پرورش از مجلس رای اعتماد نگرفت؛ از این بایت خدا را شکر می کنم که این آقایان برنامه ریزی کرده بودند که تا مرداد ماه معلمان را با شعار و وعده های توخالی سر کار بگذاریم و بعد ما می رویم و دولت بعدی می ماند و یک دنیا از شعارها و وعده های عمل نشده.

 

«آموزش ضمن خدمت فرهنگیان» در دولت روحانی پولی شد

«سررشته داری»معلمی دیگری است که باز مطالبه حداکثری جامعه معلمان، یعنی همسان سازی حقوق ها و وضعیت بد معیشتی را پیش می کشد و می گوید: دولت دوم آقای روحانی یک سری حرکت های نیمه کاره را در راستای همسان سازی انجام داد و حقوق برخی از همکاران تا حدی بالا رفت اما از آقای رئیسی تقاضا داریم قوانینی را که در این باب مجلس مصوب کرده را اجرایی نمایند.
وی در ادامه می افزاید: در دولت آقای روحانی همان حقوق بخور و نمیر هم که به حساب ما واریز می شد، با ترفندهای مختلف بخشی از مبالغ حقوق دوباره به جیب آموزش و پرورش باز می‌گشت. برای نمونه می‌توان آموزش ضمن خدمت فرهنگیان را نام برد که در ادوار گذشته کاملاً رایگان بود، یعنی معلم در طول سال تحصیلی ساعاتی را برای آموزش روش تدریس باید در مراکزی که ادارات کل به  مدارس و معلمان اعلام می کردند، می رفتند و آموزش می دیدند. اما در دوره آقای روحانی آموزش ضمن خدمت هم پولی شد. یعنی در قبال اجباری که دولت در پیش پای معلمان قرار می داد، باید معلم هم به اجبار تن می داد و هم پول پرداخت می کرد. درحالی که فلسفه آموزش ضمن خدمت این بود که در شیوه تدریس و کلاس داری یک معلم تاثیر گذار باشد و در تفهیم مطالب درسی به دانش آموز کمک کند. اما در این دوره گذشته از پولی شدن آن محتوای آموزش های این دوره هم سر سری تدوین شده بود و هیچ بار تجربی برای معلم نداشت. 

 

در چند سال گذشته بودجه آموزش و پرورش کجا رفت؟

 

 

یکی دیگر از معلمان حاضر که خود را «اسدی» معرفی می کند به خبرنگار دانا می گوید: تمام وعده های دولت در چند سال گذشته بی اساس بود. مثلاً من با همسرم هر دو معلم هستیم. تازه من سابقه و پایه خدمتم از همسرم بالاتر است. اما یک نا بسامانی در پرداخت های مشاهده می شود. مثلا در موردی که مابه‌تفاوت ها را واریز کردند، برای همسرم واریز شد و برای من واریز نشد و هر بار که به اداره مراجعه می کردم، جوابی دستگیرم نمی شد و می گفتند منتظر باشید واریز می شود و یا مشکل را گردن سامانه ها می انداختند.

وی در ادامه افزود: مسئولان آموزش و پرورش به جای شعار دادن آیا کار دیگری کردند؟ در پاسخگویی ها هم می گویند که بودجه نداریم و وزارتخانه با کمبود بودجه مواجه است. خوب این بودجه‌ آموزش و پرورش کجا می رود، یعنی کجا رفته که بودجه مدارس را از اولیا می‌گیرند؟ مدارس با بدهکاری قبوض آب و برق و گاز دست و پنجه نرم می کنند. پس بودجه و اعتباراتی که هر ساله برای آموزش و پرورش تخصیص پیدا می‌کند به کجا میرود؟

 

در دوره روحانی تمام مدیران توانمند به حاشیه رانده شدند

آقای میانسالی که می‌گوید «دبیر ادبیات» است و از فاش کردن نامش خودداری میکند، به خبرنگار دانا می گوید: همه روزنامه های دروغ می نویسند؛ شما هم همینطور، جالب است چند روز پیش در رسانه ای که متعلق به خود آموزش و پرورش است چند روز پیش طوری از آقای حاجی میرزایی وزیر آموزش و پرورش نوشته بودند که انگار معصوم است. من نمیدانم شاید هم معصوم باشد اما وقتی به چشم خودمان می بینیم که حق اینهمه معلم بر گردم اوست، آیا گناه نکرده است؟ 

 

فامیل سالاری در آموزش و پرورش ثمره دولت روحانی

وی پس از گفت و گویی کوتاه که منجر به ایجاد اعتمادی نسبی می شود، میگوید: دست‌کم در دوره بیست و چند ساله ای که بنده دبیر این وزارتخانه بوده ام و در تشکل های صنفی هم مسئولیت داشته و دارم، مهمترین مطالبه فرهنگیان و معلمان از دولت ها و روسای جمهور برگزیده این بوده که وزیر و مسئولانی بر مسند امور آموزش و پرورش بنشانند که در کار خود توانمند و خبره باشند اما متاسفانه آقای روحانی فامیل سالاری را در آموزش و پرورش گسترش داد و تمام مدیران توانا و توانمند به حاشیه رانده شدند. خود من نزدیک ۲۷ سال سابقه خدمت دارم. بجز کلاس داری و مدیریت مدارس سوابق فراوانی هم به لحاظ کار ستادی در ادارات کل داشته ام اما به محض این که دولت آقای روحانی بر مسند امور آموزش و پرورش تکیه زد، عذر مرا خواستند و مرا بعد از چندین سال کار ستادی به مدرسه برگرداندند.

 

مدیرانی که از ابتدایی‌ترین قوانین آموزش و پرورش بی اطلاع بودند

این دبیر ادبیان در ادامه یاد آور شد: تا به اینجای کار مشکلی نیست. تازه کلاس برای من در این سن و سال بهتر است، اما درد اینجاست که وقتی برای طرح مشکلات به درخواست خود مدیر کل در جلسه حضور پیدا میکنم در گفت و گو با جناب مدیر کل، متوجه شدم که ایشان از ابتدایی‌ترین قوانین آموزش و پرورش بی اطلاع است؛ اما من انسان رُک و صادقی هستم، همانجا به ایشان گفتم از قوانین بی اطلاع است و جناب مدیر با توجیه اینکه معاونت های آموزش و پرورش را برای این کارها تشکیل شده و شما باید به این معاونت ها مراجعه و مشکلتان را حل کنید، صورت مسئله را پاک و خود را از پاسخگویی تبرئه کرد.

 

از بابت انتخاب وزیر آموزش و پرورش در کشور قحت الرجال نیست

 

 

این فرهنگی کهنه کار در خاتمه سخنانش گفت: چرا باید رئیس جمهوری اینهمه وزیر بر کرسی این وزارتخانه نشانده باشد؟ حداقل از بابت انتخاب وزیر آموزش و پرورش در کشور قحت الرجال نیست. اما وقتی دولت روحانی چیزی غیر از «آموزش» و «پرورش»را از این وزارتخانه انتظار دارد، طبیعی است که اینهمه وزیر بگذارد و بردارد وگرنه انسان های توانمندی که بتوانند به عنوان وزیر آموزش و پرورش به عرصه تعلیم و تربیت خدمت کنند، در این مملکت الا ماشالله فراوانند. حالا که به این مقطع رسیده‌ایم می توانیم سخنان آقای روحانی را حلاجی کنیم، وقتی که می‌گفت من سرهنگ نیستم و حقوقدان هستم یا اینکه گفت من از ابتدای فعالیت سیاسی هرگز پادگانی فکر نکرده‌ام! متاسفانه بعد از گذشت این چند سال به این نتیجه رسیده‌ایم که اتفاقاً ایشان سرهنگی بسیار مستبد بودند و در تمام حوزه‌ها از جمله آموزش و پرورش بجز تفکر پادگانی و استبداد اندیشه و دگماتیسم کار دیگری نکردند.

 

به گزارش دانا آنگونه که از اظهارات کارشناسان حوزه آموزش و پرورش بر می آید، نظام آموزشی ما در رکود و پسرفتی عجیب روزگار می گذراند.با این احوال اگر وزارت آموزش و پرورش را در دو دولت گذشته آفت خیز ترین و سیاست زده ترین وزارتخانه در میان سایر وزارتخانه های دولت دست به عصای مستاصل در ادوار یازدهم و دوازدهم بدانیم، بی راه نیست. 

بنابراین ناگفته پیداست که اینبار آفت نه به شاخه بلکه به ریشه زده و اقدامی عاجل می طلبد که اوضاع این وزارتخانه که مظهر و منشا مفاخر چند هزار ساله این آب و خاک بوده،  توسط دولت آِینده تا حدودی حل و فصل شود.

انتهای پیام/

 

https://www.dana.ir/1766241
ارسال نظر
نظرات