شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان خراسان رضوی
ساعت: 15:20 منتشر شده در مورخ: 1400/08/30 شناسه خبر: 1786110
بی‌داد کمبود امکانات؛ مسئولان در فکر اقدامات تشریفاتی!

سردیس ۸ متری بالاخره در دانشگاه فردوسی مشهد نصب شد!/ دانشجویان از نیازهای واقعی‌شان می‌گویند

سردیس ۸ متری بالاخره در دانشگاه فردوسی مشهد نصب شد!/ دانشجویان از نیازهای واقعی‌شان می‌گویند
ساختمان‌های فرسوده دانشگاه، نبود امکانات آموزشی، سیستم حمل‌ونقل دانشجویان و کم بودن امکانات آزمایشگاهی اولویت‌های سرمایه‌گذاری در دانشگاه هستند، نه ساخت مجسمه.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح توس، نصب سردیس ۸ متری فردوسی در میدان علوم دانشگاه فردوسی مشهد به‌عنوان بزرگ‌ترین سردیس در دانشگاه‌های کشور با واکنش دانشجویان روبرو شد.

در همین خصوص محمد امین ناصری فرد، مسئول نشریات دانشجویی دانشگاه فردوسی و فعال دانشجویی در لایو اینستاگرامی نشریه مستقل صنفی، فرهنگی، اجتماعی و ادبی «میدان علوم» دانشگاه فردوسی مشهد با موضوع «از مجسمه ۴۰ متری تا سردیس ۸ متری»، اظهار کرد: سردیسی که روز جمعه در میدان علوم دانشگاه فردوسی مشهد نصب شد از اتفاقات ناگهانی بود که اکثر دانشجویان و مردم روز گذشته خبر آن را شنیدند. طی دو سال گذشته ما فعالان دانشجویی تمام تلاش خود را کردیم که دانشگاه دانشجویان را در خصوص اتفاقاتی که در دانشگاه می‌خواهد رخ دهد، مشارکت دهند ولی چنین اتفاقی تا به امروز رخ نداده است.

مسئولان، دانشجویان را در خصوص اتفاقات دانشگاه مشارکت نمی‌دهند

وی با تأکید بر اینکه ما در جنبش‌های دانشجویی باید به این سمت برویم که اهدافی که به نفع تمام دانشجویان است پیگیری کنیم و در خصوص اولویت‌های مسئولان شفافیت را مطالبه کنیم، گفت: بحث‌های زیادی در خصوص این سردیس مطرح است اما باید بگوییم پیش از این قرار بود تندیس ۴۰ متری فردوسی در دانشگاه نصب شود که با پیگیری و مطالبه دانشجویان این تندیس به جای دیگری منتقل شد.

انتقال تندیس ۴۰ متری به خارج از دانشگاه با پیگیری دانشجویی

ناصری فرد ادامه داد: بعضی‌ها می‌گویند سردیسی که به‌تازگی در دانشگاه فردوسی نصب شده است سر همان تندیس ۴۰ متری است که این موضوع اشتباه است؛ این سردیس از نو طراحی و ساخته شده بود. پیش از این در مهر ماه سال ۹۸ فردی سرمایه‌گذار به‌اصطلاح خیر وارد دانشگاه فردوسی می‌شود و از رئیس دانشگاه می‌خواهد تا تندیس ۴۰ متری از فردوسی را در دانشگاه نصب کند که متأسفانه بدون هیچ‌گونه تحقیقی با درخواست وی موافقت می‌شود. با بررسی‌های انجام شده مشخص شد هدف اصلی از این کار توسعه صنعت گردشگری در مشهد بوده که نصب این تندیس ۴۰ متری قسمتی از آن بوده است.

مسئول نشریات دانشجویی دانشگاه فردوسی یادآور شد: پیش از این قرار بود این مجسمه ۴۰ متری در بخشی از آرامگاه فردوسی در توس نصب شود که با مخالفت با آن، این سرمایه‌گذار به دنبال جای جایگزینی می‌گشت که با صحبت‌هایی که با رئیس دانشگاه فردوسی مشهد داشته قرار می‌شود این مجسمه ۴۰ متری در دانشگاه فردوسی نصب شود پس از آن در بهمن ۹۸ به دلیل کرونا دانشگاه تعطیل شد و عملیات اجرایی این تندیس به سرعت در حال انجام بود که با مطالبه دانشجویان و تصمیم شورای فرهنگی خراسان رضوی جلوی نصب این تندیس گرفته شد.

وی با بیان اینکه هیچ‌گونه شفافیتی در خصوص ساخت این تندیس ۴۰ متری توسط مسئولان وجود نداشت، افزود: مخالفت دانشجویان با ساخت این تندیس دلایل متعددی داشت یکی از آن‌ها نبود زیرساخت‌های معماری و شهرسازی در دانشگاه بود به‌عنوان مثال برج آزادی در تهران حدوداً ۴۵ متر است و قطر میدانی که در آن قرار گرفته چیزی حدود ۶۰۰ متر است با مجموعه‌های فرهنگی که در اطراف آن قرار گرفته اما قطر میدان علوم که قرار بود مجسمه فردوسی در آن قرار بگیرد چیزی حدود ۱۰۰ متر بود که اصلاً امکان نصب این مجسمه ۴۰ متری در آن وجود نداشت.

سیاست سکوت تنها اقدام مسئولان دانشگاه فردوسی در قبال مطالبه‌گری دانشجویان

ناصری فرد خاطر نشان شد: پیش از این جشن ۷۰ سالگی دانشگاه فردوسی را داشتیم که یک سری اتفاقات افتاد که دانشجویان خواستار شفافیت در مورد آن‌ها بودند اما مسئولان دانشگاه با اتخاذ سیاست سکوت طوری عمل کردند که دانشجویان پس از مدتی مطالبات خود را فراموش کردند اما در خصوص نصب مجسمه ۴۰ متری علی‌رغم اینکه مسئولان دانشگاه باز هم سیاست سکوت را پیش گرفتند اما این بار دانشجویان مطالبات خود را فراموش نکردند و آن را پیگیری کردند تا در پایان نصب این مجسمه در دانشگاه منتفی شد.

نصب سردیس ۸ متری نوعی لجبازی از سوی مسئولان دانشگاه با دانشجویان بود

این فعال دانشجویی با اشاره به اینکه نصب سردیس ۸ متری در میدان علوم دانشگاه فردوسی مشهد در واقع یک نوع لجبازی از سوی مسئولان دانشگاه با دانشجویان بود، تصریح کرد: از طرف دیگر همواره ما منتقد این بودیم که چرا اقدامات عمرانی در دانشگاه فردوسی مشهد همانند دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام نمی‌شود و چرا مسئولان دانشگاه آنقدر اصرار بر نصب مجسمه‌ای به هر شکل در میدان علوم دارند؟!

وی عنوان کرد: در همان زمان که بحث نصب مجسمه ۴۰ متری در دانشگاه فردوسی مشهد مطرح بود، طرحی برای حذف دیوارهای دانشگاه فردوسی مشهد نیز مطرح و پس از آن اجرای طرح الیت در دانشگاه را شاهد بودیم که این اتفاقات باعث می‌شد تا دانشگاه فردوسی جزئی از بافت شهری شود و انجام هر اتفاقی در بافت دانشگاه محتمل می‌شود که در همان زمان موج‌های رسانه‌ای و نخبگانی در مقابل طرح حذف دیوارهای دانشگاه فردوسی مشهد ایستادند و اجازه اجرای آن را ندادند.

ناصری فرد افزود: در صورتی که مجسمه ۴۰ متری در دانشگاه نصب می‌شد قطعاً فضای رستورانی و گردشگری را نیز به دنبال داشت و پس از آن باید منتظر پولی شدن فضاهایی مانند سلف دانشگاه و امثال آن در یک دانشگاه دولتی می‌بودیم و سوگیری دانشگاه به سمتی می‌رفت که برای هر چیزی باید افرادی که در دانشگاه حضور دارند پول پرداخت کنند که این امر آموزش را نیز تحت شعاع خود قرار می‌داد لذا باید گام‌های بعدی که پس از نصب یک مجسمه ۴۰ متری اتفاق می‌افتد را ببنیم و نسبت به آن موضع‌گیری کنیم نه اینکه بگوییم نصب این مجسمه خیلی حرکت زیبایی است.

مسئولان دانشگاه روی تمام اطلاعات اجرایی و مالی مهر محرمانه می‌زنند!

این فعال دانشجویی گفت: یکی از اصلی‌ترین مشکل ما دانشجویان با سردیس نصب شده در میدان علوم دانشگاه فردوسی این است که چرا علی‌رغم اینکه دانشجو یکی از ارکان اصلی دانشگاه است، مسئولان دانشگاه هیچ‌گونه نظرخواهی یا اطلاع‌رسانی در خصوص نصب این سردیس انجام ندادند و همانند مجسمه ۴۰ متری، دانشجویان ناگهان با آن مواجه شدند. علاوه بر آن در خصوص اجرای این سردیس نیز هیچ اطلاعاتی موجود نیست و مسئولان روی تمام اطلاعات اجرایی و مالی آن یک مهر محرمانه می‌زنند!

وی تأکید کرد: شما کدام دانشگاه را می‌شناسید که با مجسمه یا ساعت بزرگی که در آن قرار دارد شناخته می‌شود یا کدام مجسمه یا تندیس باعث ارتقا یک دانشگاه شده؟ این در حالی است که دانشگاه یک محیط آکادمی است و با مقالات علمی و افتخارات علمی آن شناخته و معرفی می‌شود از طرف دیگر در صورتی که آن مجسمه ۴۰ متری در دانشگاه فردوسی نصب می‌شد شاید چند سال اول یک زیبایی داشت اما بعد از چند سال هزینه نگهداری آن بسیار می‌شد و در واقع یک هزینه‌تراشی برای دانشگاه صورت می‌گرفت.

سرمایه‌های جذب شده در اولویت‌های دانشگاه هزینه شوند نه برای ساخت یک مجسمه

ناصری فرد اظهار کرد: اگر قرار است سرمایه‌ای وارد دانشگاه شود باید در اولویت‌های دانشگاه مانند فضای فرسوده ساختمان‌های دانشگاه، نبود امکانات آموزشی، سیستم حمل‌ونقل دانشجویان و کم بودن امکانات آزمایشگاهی هزینه شوند نه برای ساخت یک مجسمه.

این فعال دانشجویی خاطر نشان کرد: به عنوان مثال اکثر ساختمان های دانشکده های دانشگاه فردوسی مشهد به حدی فرسوده شده اند که می توان از آن به عنوان موزه دانشگاهی استفاده کرد همچنین دانشگاه همواره در خصوص تامین لوازم آزمایشگاهی که لازمه انجام پژوهش های علمی است با مشکل مواجه است و زمانی که به مسئولان دانشگاه در خصوص این مشکلات مراجعه می کنیم، اعلام می کنند که با کمبود منابع مواجه هستند.

وی ادامه داد: پیش از این سیستم حمل و نقل داخل دانشگاه تماما با اتوبوس های فرسوده ای انجام می شد که علاوه بر اینکه باعث دیر رسیدن دانشجویان بر سر کلاس ها می شدند، محیط زیست را نیز آلوده می کردند از طرف دیگر برخی وسایل کمک آموزشی که در کلاس های دانشگاه فردوسی مشهد استفاده می شود را تنها می توان در موزه های دانشگاهی پیدا کرد بنابراین سرمایه های جذب شده باید در اولویت های دانشگاه هزینه شوند و هزینه آن ها در موارد غیرضروری مانند ساخت سردیس نشان از بی‌تدبیری مسئولان دانشگاه دارد.

لازم به ذکر است به گفته عادل سپهر، مدیر روابط عمومی دانشگاه فردوسی مشهد موضوع باز طراحی میدان علوم و نصب این سردیس به تایید شورای فرهنگ عمومی استان رسیده است اما پیگیری‌های صبح توس از دبیر شورای فرهنگ عمومی خراسان رضوی نسبت به چگونگی تصویب این موضوع در شورای فرهنگ عمومی بی‌نتیجه ماند.

انتهای پیام/

https://www.dana.ir/1786110
ارسال نظر
نظرات