شبکه های اجتماعی
ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
سلام کانال تلگرام
اینستاگرام
گروه: استان آذربایجان شرقی
ساعت: 21:46 منتشر شده در مورخ: 1394/04/01 شناسه خبر: 345027
گزارش ویژه؛

مجلس «در راس امور است» یا نظر دهنده در «فروش سیب زمینی»؟! /لاریجانی سال 89 چه می گفت اکنون چه می گوید؟

مجلس «در راس امور است» یا نظر دهنده در «فروش سیب زمینی»؟! /لاریجانی سال 89 چه می گفت اکنون چه می گوید؟
چه شده است که رئیس مجلس بر خلاف نظر خود در سال 89 برای طرح مجلس چندین قید و اما و اگر اضافه کرد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زیتون؛ همواره یکی از تنش های بین مجالس هشتم و نهم با محمود احمدی نژاد بر سر این موضوع بود. آیا مجلس در راس امور است؟

 

احمدی نژاد برای خود استدلالی می تراشید و عنوان می کرد:«بعضی‌ها استقلال قوا را فقط برای قوه مقننه و قوه قضائیه می‌خواهند.اتفاقاً قوه مجریه، قوه اول کشور است، بعضی‌ها یک جمله حضرت امام(ره) را متعلق به زمانی که نظام ما پارلمانی بوده برجسته می‌کنند، آن‌زمان رئیس‌جمهور مسئول اداره کشور نبوده بلکه نخست‌وزیر مسئول اداره کشور بوده که از طریق مجلس انتخاب می‌شده است. آن موقع مجلس بالا‌ترین بود. اکنون در قانون اساسی قوه مجریه بار اصلی اداره کشور را بر دوش دارد و قوای دیگر باید کمکش کنند.»  مصاحبه با روزنامه ایران شهریور 89

همین استدلال واکنش جدی نمایندگان از جمله رئیس مجلس یعنی علی لاریجانی را در پی داشت. رئیس مجالس هشتم و نهم بارها برای تبیین جایگاه مجلس موضع گرفت. او باور داشت که مجلس در راس امور است.«مجلس کانون جمهوریت نظام است و به فرموده امام (ره) مجلس در راس امور قرار دارد و ما روی همین مبناء برداشتی از قانون اساسی داریم جایگاه خود را تشخیص می‌دهیم» در پاسخ به سئوال یکی از نمایندگان مجلس شهریور ماه 89

 

اختلاف نظر لاریجانی و احمدی نژاد بر سر این موضوع هیچ وقت پایان نگرفت. حتی این موضوع در کنار برخی موضوعات دیگر پای احمدی نژاد را برای سئوال از رئیس جمهور به مجلس کشاند. لاریجانی مواضعی دیگر بر سر این موضوع گرفت. رئیس مجلس در سال 89 و در مراسم افتتاح یک پروژه در اصفهان مطلبی عنوان کرد که میتواند دستاویزی برای موضوع این گزارش باشد. لاریجانی در این مراسم نیز با نقد دیدگاه احمدی نژاد گفت: «هنگامی که امام خمینی فرمودند قوه مقننه در راس امور کشور است، یعنی اینکه قوه مقننه دارای قدرت مهمی است و مردم نمایندگانی را معرفی می کنند تا مبادا دولت به حقوق مردم تعدی کند.»

 

او یعنی لاریجانی به موضوع مهم دیگری نیز پرداخت. «اگر قوانینی در مجلس تصویب شود دست و پای دولت بسته نمی شود نمایندگان به دنبال پرش قوه مجریه و برداشتن موانع هستند. همیشه قید گذاشتن به معنی نقض نیست، گاه قیدها انسان را به سمت کمال می برد.»

 

از همین جملات وام می گیریم تا به رفتار لاریجانی در ماجرای طرح "الزام دولت به حفظ دستاوردهای هسته ای" بپردازیم.

 

طرح الزام دولت به حفظ دستاوردهای هسته‎ای که هفته گذشته با نظر ۹۲ درصد نمایندگان مجلس برای قرار گرفتن در اولین نوبت دستور کار مجلس راهی صحن علنی شده بود، روز یکشنبه در یک اقدام سوال برانگیز و مخالف با آیین‎نامه داخلی مجلس، دستخوش تغییرات مهمی شد که در این تغییرات لاریجانی سهم بسزایی ایفا کرد.

 

لاریجانی در رد اعتراض احمد توکلی که معترض تغییرات در طرح اصلی بود گفت:«مسائل مربوط به طرح صیانت از حقوق هسته ای به شورای عالی امنیت ملی ارتباط دارد و شورا درباره آن نظر می دهد بنابراین باید هماهنگی هایی برای تصویب طرح مذکور انجام شود.» 

 

رئیس مجلس در اظهارنظری شاذ گفت: « بحث فروش سیب زمینی در کشور مطرح نیست بلکه موضوع بسیار با اهمیت است.»

 

حال باید از رئیس مجلس پرسید آیا مجلسی که دقیقاً عین عبارت ایشان "کانون جمهوریت نظام" است و در "راس امور" می باشد و ... نمی تواند در موضوع مهمی بمانند مذاکرات هسته ای نقش بی بدیل خود را ایفا کند؟

 

این جمله«بحث فروش سیب زمینی در کشور مطرح نیست بلکه موضوع بسیار با اهمیت است»آیا جایگاه حقیقی مجلس را تنزل نداد و نمی دهد؟ آیا از این جمله، در راس امور بودن مجلس بدست می آید؟

 

لاریجانی سال 89 اعتقاد داشت «اگر قوانینی در مجلس تصویب شود دست و پای دولت بسته نمی شود . نمایندگان به دنبال پرش قوه مجریه و برداشتن موانع هستند. همیشه قید گذاشتن به معنی نقض نیست، گاه قیدها انسان را به سمت کمال می برد.»

 

حال چه شده است که رئیس مجلس بر خلاف نظر خود در سال 89 برای طرح مجلس چندین قید و اما و اگر و شرط شروط اضافه کرد؟ آیا طرح مجلس در راستای کمال دولت در مذاکرات نبود؟


انتهای پیام/پ

https://www.dana.ir/345027
ارسال نظر
نظرات