به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آوای سیدجمال؛ فاطمه بگزاده با دیدن قندیلهای دور تادور بام یک اداره و آویزان شدن از ناودان هر خانهای نوشت: گلها، سبزهها، کوهها و چهچه قناریها، آواز گنجشکها، زیبایی شکوفههای درخت سیب و صدای شرشر آب رودخانه همه نشانه کوچکی از عظمت بزرگی توست؛
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, , آوای سیدجمال,همه اینها زیباییهایی دارند که دریک نگاه چشمهای هر آدمی را متحیر میکند و آدم ناخودآگاه صدایی از درونش برمیخیزد به وسعت قشنگی کلمه بهبه.
,اما وجود تو را در خیلی چیزهای دیگر هم میتوان دید که باید با چشم دل و با چشم احساس دید، باید درک کرد این زیبایی را؛
,خشخش برگ زرد درختان پاییزی، صدای تقتق باران وقتی به شیشه میخورد، دیدن دانه خوردن یک یاکریم که لبه پنجره نشسته یا حتی دیدن بسته شدن یک قندیل؛ همه اینها زیباییهایی است پنهان اما قشنگ.
,
, دنبال قشنگیها نباشیم چراکه آنها خود هستند کافی است درکشان کنیم، کافی است برای لحظهای هم که شده سرمان را از لاک دیگران بیرون بکشیم، خط بزنیم پشت دیگری حرف زدن را؛ چشمهایمان را بشوییم بیخود نبود که سهراب گفت چشمها را باید شست جور دیگر باید دید.
,کاش به خاطر آرامش روح و روان خودمان هم که شده چشمها را بشوییم تا زیباییها را بهتر ببینیم.
,تا ببینیم که خدا تا کجا هوایمان را دارد که در سرمای زمستان و برف از شرشر آب شدن برفها برای بندههایش چه چیزی تراشیده؛
,آن موقع که نالهکنان خودمان را زیر لحاف موچ میکردیم و بدوبیراه میفرستادیم به سرما خدا داشت با آن سرما برای آرامش چشمهایمان قندیل میساخت و به شهرمان در این زمستان زیبایی میبخشید
,
, خدایا ممنونیم که تو با آن بزرگیات هنوز به فکر ما کوچکی کاش یاد بگیریم در ذهنمان حک کنیم که وجودت همهجا هست حتی در زیبایی قندیلها.
,فاطمه بگزاده
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه