برگزیدگان مسابقات ورزشی همسران نداسا تجلیل شدند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای ساحل؛از برگزیدگان اولین دوره مسابقات ورزشی ویژه همسران پاسدار گروه 116 الحدید منطقه یکم نداسا در بندرعباس تجلیل شد.

در نخستین دوره مسابقات ورزشی ویژه همسران پاسدار گروه 116 الحدید، از نفرات برگزیده رشته‌های دو امدادی، دارت و طناب کشی تقدیر شد.

خاطرنشان می‌شود، این دوره از مسابقات که با هدف پاسداشت شهدای مدافع حرم برگزار شد، همسر شهید عبدالحمید سالاری اولین مدافع شهید استان هرمزگان به قرائت دلنوشته پرداخت:

به نام خدای مهربانی‌ها(بسم رب الشهدا و الصدیقین)

پای که به میدان قهرمانی می‌گذاری علاوه بر آمادگی جسمانی، روحت هم باید آماده باشد، ورزشکارانی که نام ایران را بر سکوی قهرمانی روسپید می‌کنند؛ تلاش آن‌ها ستوندنی است؛ اما امروز نام و نشان عده‌ای قهرمان نه در میدان ورزش و بروی سکوهای قهرمانی می‌توانی بیابی و نه در میدان قدرت و سیاست.

این روزها همچون دوران پرافتخار دفاع مقدس، قهرمانی و پهلوانی را باید در غیرت جوانانی بیابی که نام ایران را در دنیا روسفید کرده‌اند؛ مردانی که شجاعتشان در دفاع از حریم ولایت و اهل بیت گذاشته‌اند اما هنوز هم عده‌ای گمراه، این شجاعت قهرمانانه را به سخره می‌گیرند! ننگ بر آنانی که تشنگان قدرت‌اند و دل در گرو مادیات چند روزه این دنیا بسته‌اند وو شهدای مدافع حرم و خانواده‌های آنان را به تمسخر می‌گیرند.

امید جان قهرمانیت مبارک، راه را اشتباه نرفتی؛ امثال تو رفتند تا حرم زینب امن بماند... عبدالحمیدم، بابای خوب زهرا و محمدامین خیالت راحت هر سختی هم بکشیم همین که برایمان پیش خدا آبروداری کردی به دنیایی می‌ارزد. تو در پیشگاه خدا عزیز و عاقبت به خیر شدی.

هنوز این جمله‌ات در دلم غوغا می‌کند. «یعنی میشه منم مثل عموت شهید به شم؟» آن روزها تو خودت را برای رفتن آماده می‌کردی و من غافل بودم چه می‌دانستم دلت هوای زینب و سوریه کرده؟ چه می‌دانستم داعشی چه حیوان خبیثی است؟ اما تو آن‌ها را خوب شناخته بودی.

چه می‌دانستم در باغ شهادت هم هنوز به روی عده‌ای خاص باز است؟ برای معشوقانی حسینی و زینبی. دلت حریم عشق می‌خواست و من در بی خبری بودم. اما امروز خوشحالم از اینکه مسلمانم و افتخار می‌کنم به اینکه هنور هستند آدم‌هایی از جنس عبدالحمیدها و نمی‌گذارند عَلم اسلام بر زمین بماند.

همه دلتنگی ها و اشک هام فدای آجرهای حرم بی بی زینب (س) که بهمون طعنه می‌زنند که به خاطر پول رفتی. اما تو به خاطر خانم زینب رفتی، به خاطر حرمت حرم رقیه رفتی اما برخی نمی فهمدند که نمی فهمدند. تو رفتی به خاطر آرامش امروز ما. رفتی تا من و بچه‌هایم در این محفل و در این شهر و دیار راحت زندگی کنیم.

وقتی عازم شدی اولین جایی که در دمشق را انتخاب کردی حرم حضرت زینب (س) و حضرت رقیه (س) بود. به گمانم خواستی هم کسب اجازه کنی  و هم از بی بی زینب برای من و زهرا و محمد سفری به یادماندنی را در حرمشان طلب کنی و آخر پاهایت را در میدان مبارزه، استوار و مقاوم به سوی حلب گذاشتی.

امروز من به نمایندگی از تمام زنان شهدای حرم در این محفل قهرمانانه اعلام می‌کنم تمام سختی‌ها را برای بزرگ کردن فرزندانمان به عشق امام حسین و به عشق زینب کبری و به عشق مقتدایمان سیدعلی تحمل می‌کنیم و گوش به فرمان مولایمان هستیم. امیدهای ما رفتند تا زنان و دخترانشان شب راحت سر بربالش بگذارند.

عبدالحمیدها رفتند تا دختران و پسران ورزشکار ما راحت و قهرمانانه در میدان‌های قهرمانی، مدال افتخار بر گردن آویزند. امروز با افتخار و به نمایندگی از دختر و پسرم اعلام می‌کنم اگرچه امید من رفت تا خونش در مسیر راه اهل بیت امام حسین بریزد... اما هنوز بچه‌هایش هستند تا ادامه دهنده مسیرش باشند. زهرا و محمد به توصیه رهبرشان سیدعلی نام وو یادت را بر روی سکوهای علم و معرفت، ورزش و اخلاق پرآوازه نگه خواهندداشت اما در  این مسیر سر به ناکسان خم نخواهند کرد.

امید جان قهرمانیت مبارک، راه را اشتباه نرفتی؛ امثال تو رفتند تا حرم زینب امن بماند... باشد که رهرو خوبی برایت باشیم.

مریم سالاری همسر عبدالحمید (امید) سالاری اولین شهید مدافع حرم استان هرمزگان.

انتهای پیام/