"دیوانه پریده از قفس" یا "در محاصره دیوانگان"

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از  مرصاد، کره شمالی ششمین آزمایش هسته ای خود را با انفجار بمب هیدروژنی که بزرگترین انفجار تاریخ خوانده می شود انجام داد. در برابر رسانه های جریان غالب نیز در پوشش خبری این ماجرا به تصویرسازی دیوانه ای از قفس پریده از دولت این کشور و مقامات آن پرداختند. اما این داستان روی دیگری نیز دارد که تصویری متفاوت از ماجرا را ارائه می دهد.

پس از جنگ سرد و برداشته شدن چتر امنیتی شوروی از روی سر کره و عدم تمایل چین به تقابل با آمریکا، این کشور خود را در میان ترکیبی از دشمنانش (همسایه جنوبی، ژاپن و آمریکا) تنها دید و این مساله در عمل ترکیب سلاح های هسته ای با موشک های قارهپیما را به تنها گزینه ای که قابلیت تامین امنیت این کشور در چنین شرایطی دارد تبدیل کرد.

مساله عدم اشاعه قبل از ایران و کره_شمالی محل تعارض غرب و آمریکا با کشورهای هند، پاکستان، عراق و لیبی نیز بوده است و بالاتفاق این کشورها نیز با تحریم مواجه بوده اند. در این میان دو کشور ( هند و پاکستان) پس از تکمیل کامل چرخه هسته ای خود تا فناوری نظامی وارد مذاکره شدند و نتیجه برداشته شدن کامل تحریم هایشان بود و دو کشور دیگر در برابر خواسته های غرب کرنش کردند و مورد حمله نظامی قرار گرفتن سرنوشت نهایی آن ها بود. به عبارت دیگر کره شمالی یک تجربه استقرایی نیز در برابر خود دارد.

ریسک کشته های زیاد در هر گونه تقابل آمریکا با کره_شمالی هر چند احتمال کمی داشته باشد (که با دستیابی این کشور به موشک های قاره پیمای با قابلیت حمل سلاح هسته ای آنچنان هم کم نیست) محتمل بزرگی دارد. ارائه تصویری دیوانه وار از رهبران کره شمالی از طریق تهدید مستقیم آمریکا نیز کارکردی در همین چارچوب جهت بالا بردن احتمال ذهنی چنین اتفاقی در ذهن مسوولین و محاسبه گران آمریکایی می تواند داشته باشد.

رسانه های جریان غالب  در جهان اغلب این واقعیت را نادیده می انگارند که کره شمالی در دهه 90 در چارچوب توافق با  آمریکا و در ازای برخی کمک های  اقتصادی و تعهد به کمک برای ساخت رآکتورهای آب سبک و عدم حمله اتمی آمریکا به کره شمالی، علاوه بر توقف برنامه هسته ای، رآکتور آبسنگین خود را منهدم کرد و داوطلب اجرای NPT شد، اما آمریکا نه تنها از انجام تعهد خود بر مبنای این توافق خودداری کرد که دولت  بوش با محور شرارت خواندن کره در عمل به توافق در سال 2003 پایان داد. 

همان طور که میبینید بر خلاف تصویر ارائه شده آن چه که کره شمالی در چارچوب منطق فعلی حاکم بر روابط  بین الملل انجام می دهد نه تنها دیوانگی نمی تواند خوانده شود بلکه امری است که از قاعده ای  عقلایی جهت  بازدارندگی پیروی می کند.

انتنهای پیام/