خطر در کمین کشاورزی نصرآباد تربت جام

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازجام روز، شهرستان تربت جام با داشتن پنج بخش و 240 روستا با تولید محصولات متنوع کشاورزی در سطح استان خراسان رضوی در بسیای از محصولات دارای رتبه بالایی است.

 محوری ترین منبع درآمد مردم منطقه کشاورزی است، بنابراین همیشه و در طول تاریخ تامین آب در دشت جام از مهمترین مسائل بوده است.

بخش بالاجام این شهرستان به لحاظ تولید محصولات کشاورزی رتبه اول را در این منطقه دارد که ذخایر زیر زمینی این دشت به دلیل برداشت بی رویه آب از سفره‌های زیر زمینی برای کشاورزی و انتقال آب به شهرها و روستاها، این معضلرا جدی تر کرده است.

این بخش با وجود ۴۰ هزار هکتار زمین حاصلخیز با ۱۸۰ حلقه چاه عمیق، ۴۰ رشته قنات و ۱۰ رودخانه فصلی باعث شده تا اراضی این منطقه زیر کشت محصولاتی چون گندم، جو، چغندرقند، سیب زمینی، ذرت علوفه ای، خربزه و گوجه فرنگی قرار بگیرد.

به گفته کارشناسان کشاورزی نبود سدهای مخزنی، برداشت بی رویه و انتقال آب این دشت به نقاط دیگر باعث افت شدید سطح آب های زیر زمینی شده که به طور مستقیم کشاورزی و زندگی ۴۵ هزار نفر ساکنان این بخش را تهدید می کند.

اگر چه در سال های اخیر اقدامات حمایتی از طرح های نوین آبیاری کشاورزی مثل قطره ای و بارانی صورت گرفته است، ولی به علت خرده مالکی و کوچک بودن بیشتر اراضی، قابلیت اجرای این طرح ها وجود نداشته است.

آنچه که باید مورد توجه مسئولان قرار بگیرد این است که اراضی کشاورزی سرمایه ملی استو برای حفظ آن باید بیش از گذشته تلاش صورت گیرد تا بتوانیم با اشتغال پایدار نیاز غذایی کشور تامین کنیم.

یکی دیگر از چالش های اراضی کشاورزی بخش نصرآباد وقوع سیلاب های و طغیان کردن آب رودخانه های فصلی حرکت این روان آب ها بدون هیچ مانعی به سمت اراضی کشاورزی است.

این روند علاوه بر هدر رفتن منابع ارزشمند آبی باعث نابودی محصولات کشاورزی و از بین رفتن لایه سطحی خاک می شود این سیلاب ها با ایجاد کانال های عمیق در داخل زمین هر سال چندین متر به داخل زمین های کشاورزی پیشروی می کنند و این امر اثرات مخربی را بر جای گذاشته است.

نبود مدیریت برای آبهای سطحی و عدم جانمایی و اجرای طرح های مهار و ذخیره سازی آب در این بخش شهرستان تربت جام مغفول مانده است.

البته مدیریت آب های سطحی تربت جام نشان داده است که اگر اقدام به جمع آوری و ذخیره سازی را  صورت گیرد اجازه بهره برداری به روستاهای آن منطقه را نمی دهد و شاهد هستیم سال ها پشت بند خاکی جهان آباد هزاران لیتر آب جمع می شود؛ اما روستای جهان آباد بخش میان جام با کمبود منابع آبی دست و پنجه نرم می کند.

به نظر می رسد در محل انتخاب پروژه ذخیره سازی نظر کارشناسی دقیقی صورت نگرفته و به جای ضابطه، رابطه حاکم بوده است که باعث شده بندهای موجود در شهرستان یا آبگیری نمی شوند یا حداقل کارایی را دارند.

اما چندین روستای بزرگ بخش نصرآباد (بالاجام) که دارای رودخانه های نسبتا دائمی هستند مورد توجه قرار نگرفته و روی رودخانه های بردو، قلعه شیر، کلاته بزرگ و ابدال آباد هیچ گونه سد یا بند خاکی ایجاد نشده که جای سوال است.

انتهای پیام/