ورزش شرق مازندران همچنان لنگ می‌زند

حال سوال اینجاست این درآمد صرف چه‌چیزی می‌شود، آیا مختصری از آن سهم ورزش شرق استان مازندران می‌گردد و آیا در روزهایی که از نظر اقتصادی، بدترین سال‌ها را می‌گذرانیم این مبلغ قابل توجه نمی‌تواند به جوانان و ورزشکاران این مرز و بوم اختصاص پیدا کند.

چند ماه پیش خبری در رسانه‌ها منتشر شد با این عنوان که بهشهر بعد از سال‌ها دارای یک تیم فوتبال در سطح لیگ دسته دوم می‌شود، این تیم بعد از حواشی فراوان بوجود آمده از شموشک نوشهر خریداری شده و با نام کاسپین بندر امیرآباد در شرق مازندران ظهور کرد ولی چه ظهوری!

گفتند حامی مالی بندر امیرآباد است، گفتیم خدا را شکر که یک حامی مالی قوی پشت تیم است، اما این حامی قوی سه بازی بیشتر دوام نیاورد و به دلیل مشکلات فراوان تیم، دوباره به نوشهر بازگشت و باعث تأسف شد.

برای‌مان سوال اینجاست که چرا با وجود کارخانجات قوی مانند سیمان مازندران و نیروگاه تولید برق در کنار بندر امیرآباد، به عنوان بزرگ‌ترین بندر تجاری شمال ایران، باز هم شرق مازندران با داشتن امکانات و بازیکنان خوب، همچنان از داشتن یک تیم فوتبال آن هم در سطح حداقل دسته سوم کشور محروم است؟!.

برهمین اساس از دکتر شاعری نماینده محترم مردم شرق مازندران درخواست می‌شود تا به داد ورزش شرق مازندران برسند.

این درحالی است که امکانات تقریباً فراهم و مکان‌های ورزشی باطراوت موجود است، ورزشکاران مستعد نیز کم نیستند؛ بنابراین تنها نیاز است تا بسترسازی لازم صورت بگیرد و ورزشکاران بتوانند استعدادهای خود را شکوفا کنند.

برکسی پوشیده نیست که ورزش می‌تواند جلوی بسیاری از معضلات اجتماعی از اعتیاد و بزهکاری‌ها تا دورگردی‌ها و موارد دیگر را بگیرد و از سوی دیگر سبب نشاط، شادی و تحرک در اقشار مختلف جامعه شود.

توانایی‌های مدیریتی و دلسوزی نماینده مردم شرق مازندران در مجلس شورای اسلامی برکسی پوشیده نیست، اما توقع از چنین مدیری نیز بالاتر از افراد و مسئولان معمولی با توان پایین مدیریتی است که همین امر نیز سبب امیدواری مردم و به خصوص قشر جوان جامعه نسبت به رفع مشکلات و دست‌یابی به آینده روشن برای خود می‌شوند.

حال سوال مردم شرق مازندران این است که تا چه زمانی باید گرد و غبار کارخانه سیمان، دود و آلودگی شیمیایی و کشنده نیروگاه تولید برق در کنار از بین رفتن اکوسیستم سالم و طبیعی دریا از موارد تفریحی گرفته تا محصولات آن توسط نفتکش‌ها و کشتی‌های تجاری بندر امیرآباد، که امری طبیعی در فرآیند صنعتی شدن به شمار می‌آیند، را تحمل کرده و دم بر نیاورد؟.

مگر مردم شرق مازندران چه چیزی کمتر از مردم دیار نصف جهان یعنی، استان اصفهان در مرکز کشور دارند، که شرکت‌های ذوب آهن و سپاهان در آن به تیم‌داری مشغول هستند و یا شرکت و کارخانه تراکتور‌سازی، که تا چند وقت پیش تا مرز انحلال و تعطیلی پیش رفته بود، امروزه در بالاترین عرصه ورزشی کشور در رشته فوتبال فعالیت دارد به‌گونه‌ای که یاشاسین‌های‌شان با طرفداران استقلال و پرسپولیس رقابت می‌کنند.

کلام آخر این است که تا به کی باید ورزش‌دوستان با استعداد شرق مازندران صبوری ورزیده و برای دیدن مسابقات ورزشی دیگر شهرستان‌های ایران پای تلویزیون بنشینند و یا بازی فرزندان خود را در دل دیگر تیم‌ها از سایر استان‌ها نظاره کنند.

آری امید ابراهیمی‌ها در فوتبال، جواد کریمی‌ها در والیبال و سایر فرزندان شرق مازندران در رشته‌های مختلف ورزشی از تکواندو و کشتی گرفته تا سایر ورزش‌های گروهی و انفرادی در عرصه‌های مختلف ملی و بین‌المللی درحال درخشش هستند، اما تأسف از اینکه کُمِیت شرق مازندران در تیم‌داری شایسته و رونق ورزش قهرمانی همچنان لنگ می‌زند.

 

 

انتهای پیام/