بحران بی پایان صنعت خودروسازی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به‌نقل از شبکه خبری تهران نیوز ؛ در ابتدای سال گذشته، خودروسازان در حالی شروع به کار کردند که با مشکلات این صنعت از جمله زیان انباشته بالای خودروسازها، بی اعتمادی خریداران خودرو به وعده های خودروسازان در راستای افزایش کیفیت محصولات، ارتقای خدمات پس از فروش و ایفای تعهدات در تحویل به موقع خودرو‌های خریداری شده و همچنین مطلوبیت پایین کارکنان مواجه بودند.

با وجود نوسانات نرخ ارز، قطع ارتباط تجاری با خودروسازان خارجی به دنبال تحریم های جدید و عدم تامین مواد اولیه مورد نیاز، سال ۹۷ را تبدیل به یکی از تلخ ترین سال‌های صنعت خودروسازی کشور کرد.

روند کاهشی تولید در صنعت خودروسازی

این موضوع در روند عملکرد دو خودروساز بزرگ کشور به وضوح قابل مشاهده بود، به طوری که با بررسی گزارش عملکرد شرکت سایپا آگاه می‌شویم که میزان درآمد و تولیدات این شرکت از خرداد ماه سال گذشته روند کاهشی داشته است و میانگین درآمد فروش ماهانه آن در حدود ۷۰۰ میلیارد تومان بوده است؛ در حالی که این رقم در سال ۹۶ به میزان ۹۹۰ میلیارد تومان بوده است. همچنین شرکت ایران خودرو در حالی میانگین درآمد فروش ماهانه ۱۱۲۶ میلیارد تومانی به ثبت رسانده که این مقدار در سال ۹۶ در حدود ۱۹۰۵ میلیارد تومان بوده است. البته از اواخر سال ۹۷، با تامین نقدینگی شرکت های قطعه ساز و به دنبال آن افزایش ۱۰۰ درصدی تیراژ تولیدی آن‌ها و از طرفی قیمت گذاری خودرو براساس نرخ حاشیه بازار، دولت به حمایت از این صنعت پرداخت که منجر به افزایش تولید خودروسازان در ماه‌های پایانی به خصوص اسفند ماه سال گذشته شد.

ضعف مدیریت در صنعت خودروسازی

در سال ۹۸، با تحقق پرداخت هفت هزار میلیارد تومان تسهیلات ارزی به قطعه سازها از محل الباقی مصوبه ۱۱ هزار میلیاردی هیئت دولت و ادامه روند قیمت گذاری بر مبنای جدید، روند تولیدات خودروسازان کمی بهبود می‌یابد اما باید توجه کنیم که عملکرد ضعیف خودروسازان که با کاهش روند تولیدی آن‌ها و بروز مشکل در مطالبات پرداختی به قطعه سازها نمایان بود از اوایل سال گذشته آغاز شده بود در واقع درست زمانی که تحریم‌ها و نوسانات ارزی هنوز رخ نداده بودند که این مهم، وجود معضل اساسی در ساختار عملکردی و مدیریت این صنایع را آشکار می‌کند.

راه حل مشکل چیست؟

به‌طور مشخص راهکار اساسی در رفع مشکلات این صنعت، حمایت‌های این چنینی دولت نخواهد بود چرا که اگر چنین بود، خودراسازان با زیان‌های انباشته هنگفت در طول این سال‌ها مواجه نمی‌شدند. در واقع عدم وجود نظارت صحیح بر عملکرد خودروسازان، عدم ایفای تعهدات آنان در قبال خریداران خودرو و بی اعتمادی در سطح جامعه، وابستگی شدید این صنعت و عدم تحقق شعار تولید مستقل داخلی، چشم انداز روشنی برای خودروسازان متصور نیست. از طرفی قیمت‌گذاری بر مبنای حاشیه بازار شاید به ظاهر دست دلالان و واسطه‌ها را کوتاه کند ولی زمانی که نهاد مستقلی برای تعیین قیمت بازار و نظارت صحیح بر این قیمت‌گذاری وجود ندارد، خود مشکلات جدیدی ایجاد خواهد کرد.

در سال جدید امید است دولت به جای طرح راه‌حل‌های کوتاه مدت برای خروج از بحران، با برنامه ریزی دقیق، تعیین اهداف بلند مدت و نظارت صحیح از ظرفیت بالای این صنعت به‌منظور سودآوری، ایجاد اشتغال و بهبود تولید ناخالص داخلی استفاده کند به‌طوری که صنعت خودروسازی کشور از معضل اساسی در اقتصاد ایران به عاملی برای رشد اقتصادی تبدیل شود.

انتهای پیام/