زنگ خطر فراموشی گویش هرمزگانی!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز؛ ؛گویش هرمزگان یا همان بندری یکی از صدها گویش رایج در زبان شیرین فارسی است که از دل گرمای محبت، سادگی و مهربانی این منطقه از کشور عزیزمان ایران پدید آمده و همین گویش ها متنوع باعث شده  که زبان فارسی شیرین و پایدار به حیات خود ادامه دهد.

تنوع گویش ها در زبان پارسی در کشورمان به صدها گویش می رسد که در تقسیم بندی گویشی ، گویش مردم هرمزگان جزئی از گویشهای رایج معروف به گویشهای جنوب شرقی ایران شاخه بشاکردی می باشد که این شاخه شامل : بندرعباسی ، مینابی ، رودانی ، هرمزی ، کمزاری و . . . و حتی برخی از قسمتهای عمان می شود.

البته این گویش درهر یک از شهرستان یک تفاوتهای جزئی دارد که این خود باعث  شده که هنگامی یک هرمزگانی و با هرمزگانی دیگر صحبت می کند از روی لهجه او می شودمتوجه شد که اهل کدام یک از شهر های استان است.

یکی از عناصر اصلی هرفرهنگی در تمام جوامع بشری زبان آن منطقه است پس زبان یک فرهنگ بخش مهمی از هویت فرهنگی هر جامعه  می باشد

زبان ها باعث بروز الگو ها و جلوه های فرهنگی می شود بطور مثال در کشور ایران به دلیل داشتن اقوام و زبان ها گوناگون که در سراسر مرزهای جغرافیای کشور هستند موسیقی و آوازهای که هر کدام از این اقوام پدید می آورند یکی از جلو زیبایی زبان است.

گرد فراموشی بر گویش های اصیل هرمزگانی

اما گویش بندری در چند سال  اخیر و باپیشرفت فناوری های و وسایل ارتباطی مانند رادیو ،تلویزیون، شبکه های اجتماعی ،و تغیر کردن سبک زندگی در بین مردم استان باعث شده این گویش روزبه روز دچار تهدید قرار بگیرد.

نکته قابل توجه در تهدید گویش هرمزگانی این است که متاسفانه طی سال های اخیر، بسیاری از خانواده ها در هرمزگان، تنها زبان فارسی را به فرزندان خردسالشان آموزش می دهند و نسبت به گویش و لهجه های بومی بی مهری می کنند.

خانواده ها برای حفظ زبان مادری باید با فرزندشان با زبان مادری و بومی صحبت کنند نهادهای آموزشی، فرهنگی و رسانه ها نیز که نقش فرهنگ سازی در جامعه را بر عهده دارند، باید نسبت به آگاه سازی خانواده ها و کودکان در این خصوص برنامه ریزی و اقدام اساسی انجام دهند.

نکته قابل توجه اینکه با ازبین رفتن گویش هرمزگان باعث می شود  بخش عظیمی از فرهنگ غنی این استان هم دچار تهدید شود زیرا هماطور که قبلا اشاره شد زبان نقش موثری بر فرهنگ هر جامعه ای دارد.

بسیاری از لهجه های ایرانی در برابر نفوذ روزافزون زبان فارسی در حال از میان رفتن اند و حق این است که هر چه زودتر در جمع و تدوین آنها کوشش شود؛ به امید روزی که در تمام شهرهای ایران و کشورهای منطقه که بخشی از ایران بوده اند و امروزه مرزهای استعماری آنها را از ما جدا کرده شاهد مکانهایی برای تدریس و گسترش این زبانهای ایرانی باشیم تا این هویت و یکپارچگی ملی را هر چه بیشتر حفظ کنیم و این فرهنگی نیاکان را برای ابد نگه داریم.

برگزاری جشنواره های بومی و محلی راهی برای حفظ گویش های محلی

نعیمی شهروندمیناب درخصوص تهدید بودن گویش هرمزگانی اظهار کرد:یکی از بخش های اصلی هویت بومی و هرمزگانی ما گویش ماست و اگر به فکرش نباشیم ازبین می رود.

وی با اشاره به راهکار های جلوگیری از تهدید این گویش وحفظ آن عنوان کرد:یکی کارهای اصلی که باید هم مردم و مسولان برای حفظ گویش بندری انجام دهند احیای سنت های بومی استان است،مانند همین برنامه های مغ ومشتا و جشن های شکر گزاری انبه می باشد.

وی افزود:گسترش داستان های محلی ،شعرهای بومی و تئاتر ها با زبان هرمزگانی می تواند نقش مهی در حفظ زبان خواهد داشت.

نعیمی با اشاره  به فراموش شدن گویش هرمزگانی در خانواده ها خاطر نشان کرد:دلیل اصلی که زبان محلی  را تهدید می کند همین خانواده ها هستند و زمانی این تهدید استان برداشته می شود که ازخانواده شروع شود.

انتهای پیام/