به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از قم فردا، پامنارهای قم، درواقع سه بنای قدیمی است که یکی از آنها به نام منار میدان کهنه و دیگری به نام پامنار سردر مدرسهی غیاثیه شناخته میشود. این میراث ارزشمند کشور، در محلهای به نام «میدان کهنه»، در فاصلهای بین محلهی «چهارمردان» و «مسجد جامع» قرار گرفته است.
میدان کهنهی هر شهری، درواقع اصلیترین و مهمترین عناصر شهری است که در مدخل یا همان ورودی اصلی شهر ساخته میشود که مدرسهی غیاثیه نیز در ورودی میدان کهنهی قم قرار دارد. نقطهای که در گذشته به عنوان مرکز شهر محسوب میشد و مرکز اتصال و تلاقی مسیرهای مختلفی که از داخل شهر میگذشت نیز، بوده است؛ که اگر در بافت قدیم شهر قم کوچهها، مسیرهای گذر و شبکهی راهها را به دقت بررسی کرد، حتما در عصر حاضر نیز میتوان رد پا و اثری از این جادهها و مسیرهایی که در متن شهر وجود داشته است، مشاهده کرد.
جالب است بدانید که این دو منطقهی کهن (میدان کهنه و محلهی پامنار)، تا اتمام دوران حکومت قاجاریان، همچنان به عنوان مرکز شهر قم شناخته میشد؛ اما با توجه به احداث جادهی تهران قم که در اوایل قرن چهاردهم هجری قمری و در سال ۱۳۰۱ هجری مسیر قدیمی ری رونق خود را از دست داد و متروکه شد. همین امر سبب انتقال قسمتی از فعالیتهایی که در میدان کهنه انجام میشد، به مرکز جدید یا میدان نو شد.
میدان کهنه قم با وجود اینکه بسیاری از مشاغل خود را از دست داده و اکنون بیشتر شبیه میدان میوه و تره بار است اما هنوز شکل سنتی برخی از مشاغل سنتی در این میدان دیده می شود.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, ,
, ,
, ,
, ,
, ,
, ,
, ,
, ,
, ,
, ,
, ,
, ,
, ,
, ]
ارسال دیدگاه