شهید حاج عبدالله رودکی؛ سردار جنگ یا شهید گمنام!؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از پایگاه خبری تحلیلی شیرازه، شهید عبدالله رودکی در سال 1334 در شیراز و در جوار مرقد «سید علاءالدین حسین» در میان خانواده ای متدین بدنیا آمد او از همان دوران کودکی با توجه به روحیه ظلم ستیزی که داشت به جریان مبارزات وارد شد و همزمان تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد و در سن 20 سالگی در شرکت گاز مشغول بکار شد.

رودکی در پخش اعلامیه های امام، سازماندهی راهپیمایی و توجیه جوانان نقش مؤثری داشت که به همین دلیل چندین بار از طرف شهربانی تحت تعقیب قرار گرفت. وی با علاقه زیاد به ورزش، توانست 3 سال متوالی مقام قهرمانی رشته «بوکس» کشور را کسب کرده و چندین عنوان قهرمانی در رشته کشتی بدست آورد.
 

وی در سال 1357 ازدواج کرد و در سال 1359 به خیل سبزپوشان سپاه پاسداران شیراز پیوست. با شروع جنگ تحمیلی به همراه اولین گروه اعزامی به جبهه رفته، در عملیات ثامن الائمه شرکت کرد و در همان عملیات مجروح شد. وی در عملیاتهای مختلف با سمت فرمانده گردان حضور یافته و سپس به زیارت خانه خدا در سال 1362 مشرف شد.
 

در شکل گیری گردانهای غواص لشکر 19 فجر و همچنین تشکیل قرارگاه نوح نبی (علیه السلام) نقش مؤثری ایفا نمود. او علاوه بر آموزش نیروها، خود در طراحی و اجرای عملیات حاضر می شد. رودکی در شناسایی منطقه عملیاتی والفجر 8 رشادتهای زیادی از خود نشان داد و با تشکیل نیروی دریایی سپاه همواره به عنوان یکی از فرماندهان عملیاتی مناطق دریایی سپاه در شکل گیری و بکارگیری استراتژی قایقهای تند رو و مین گذاری های دریایی نقش کلیدی داشت، در کلیه عملیاتهای دریایی شرکت کرد، با وجود مجروحیت از قسمتهای مختلف به ویژه مجروحیت شیمیایی و شرایط سخت جسمی، روح بلند و متعهدش او را همیشه در صحنه حاضر می ساخت و با 89 ماه سابقه حضور در جبهه، پس از جنگ نیز در کاربردی کردن تکنولوژی و صنایع نظامی و در توانمند سازی تسلیحاتی نیروها کوشا بود.
 

وی به قصد دفاع از مسلمانان جهان به جمع «حزب الله» لبنان پیوست. توان بالای او در رزم دریایی، غواصی، موشک اندازی و تسلط بر زبان عربی، او را در جایگاه یکی از مربیان آموزشی حزب الله لبنان قرار داد. نقش رودکی به گونه ای بود که صهیونیست ها بارها در صدد ترور ایشان برآمدند ولی هر بار در این امر ناکام ماندند. سردار رودکی با عشق به اهل بیت، از طبع هنری در زمینه های شعر، خط، نقاشی و مقاله نویسی نیز برخوردار بود.

او که آرزوی شهادت را از سالهای جنگ در قفس تنگ جسمانی اش جای داده بود سرانجام چند روز پس از پیروزی لبنان هنگامی که برای معارفه فرمانده جدید نیروی دریایی استان بوشهر به این استان سفر کرده و در منزل یکی از بستگان در روستای «آب پخش» براز جان از توابع شهرستان دشتستان میهمان بود، زمانی که منادی قدسی اذن ورود به جمع نمازگزاران را از گلبانک آسمان ندا داد، عبدالله در کمال بندگی در حالیکه وضو می گرفت مورد اصابت گلوله تفنگ شکاری یکی از ایادی منافقین قرار گرفت و در 45 سالگی این چنین نام دریادار دوم پاسدار عبدالله رودکی در تاریخ 9/3/1379 در صحیفه شهادت به ثبت رسید.
سردار سعید قاسمی آذرماه سال 87 در شیراز درباره این شهید چنین می گوید:
«شیراز! شیراز هیچی نداشته باشه، یه عبدالله رودکی داشته باشه. عبدالله رودکی که تا قبل از شهادتش همه آمال و آرزوش این بود، به خود من گفت، روی قایق توی خلیج فارس، دستشو کرد طرف آسمون گفت یا فاطمه! از تمام عمرم اگه یه روز مونده که به من این فرصت رو بدید که یه ناو براتون بزنم. نشنیده بودی ازش نه؟ نباید بشنوی تو!»
در انتظار
گرچه «عبدالله رودکی» آن گونه که انتظارش را داشت، در خطوط مقدم نبرد با متجاوزان و استکبار جهانی به شهادت نرسید اما پرواز خونینش با گلوله کینه توزان، او را از ذلتِ مرگ در بستر رهانید.
 

عکسی که می بینید، در اواسط دهه شصت شمسی و در مناطق عملیاتی گرفته شده است. نفر وسط، سردار دلاور و جهان آشوب سپاه، عبدالله رودکی است و این عکس هم از آلبوم شخصی او گرفته شده است. نوشته های روی عکس، دستخط شخص سردار رودکی است. ایشان بالای سر عکس خودش نوشته: «در انتظار»

این هم مناجات شهید حاج عبدالله رودکی که برای دخترشان نوشته‌اند:
خدایا معرفت‌مان ده که بس بی‌معرفتیم.
صبرمان ده که بسیار عجولیم.
بصیرتمان ده که ببینیم آنچه نادیدنی است.
کورمان کن که نبایسته‌ها را نبینیم و جز تو منظر نظر نباشد.
بینشی عطا کن که اهل ثمر شویم.
و فکری ببخش تا به عظمتت پی ببریم و معرفتی یابیم.
دستی ببخش تا دستگیر باشد و قطعش کن تا جز تو بسوی کسی دراز نکند.
قدمی عطا کن که در راه تو بپیماید.
و قدرتی که در خدمت تو باشد.