به گزارش خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در قاب سینما تا به حال فیلم هایی با سوژه گروهک منفور منافقین ساخته شده و بارها از رسانه ملی نیز پخش شده است که شاید دم دستی ترین آنها دو فیلم محمد حسین مهدویان (ماجرای نیمروز و رد خون) و سیانور شعیبی را بشود مثال زد و یا سریال هایی مانند ارمغان تاریکی و یا نفس و امسال نیز جشنواره چهل و یکم فیلم فجر میزبان یکی از همین فیلم هاست.
فیلم سینمایی «سرهنگ ثریا» اولین ساخته بلند لیلی عاج، با موضوع و سوژه ای ملتهب و کاملا مادرانه پا به فستیوال فیلم فجر گذاشته است.
عاج پیش از ساخت این فیلم، نمایشنامه و کتابی با موضوع زندگی ثریا عبدالهی به رشته تحریر درآورده بود و با ثریا ساعت ها درباره این موضوع حرف زده بود؛ مادری که پسرش در سال 81 جذب این سازمان می شود و تا به حال هیچ خبری از او ندارد؛ عبداللهی ماجرا را در نشست خبری این فیلم اینگونه تعریف می کند:« پسر من سال ۱۳۸۱ از ترکیه ربوده شد و ۲۱ سال است که از پسرم خبر ندارم. من به دخترم لیلا عاج دستمریزاد میگویم.
این کارگردان نزدیک به ۳ سال است که مدام پیش من آمدند و مستندات را میگرفت. از ژاله صامتی بسیار ممنونم که بسیار عالی نقش را ایفا کرد و تمام دردهای من را بسیار عالی جلوی دوربین آورد. دردهای خانوادههایی که فرزندانشان به دست فرقه رجوی ربوده شدند در این فیلم نشان داده شد.
من از طریق انجمن "نجات" عازم عراق شدم. زمانی که مرز رفتم دیدم خیلی از پدر و مادرها در انتظار بچههایشان هستند و بعد از اینکه به مقر آنها رفتیم، اجازه ملاقات با فرزاندنمان را ندادند. پس این دلیلی شد که با یک بلندگو سعی کردیم صدایمان را به بچههایمان برسانیم.»
حالا ژاله صامتی نقش این مادر درد کشیده و زخم خورده از دست منافقین را بازی کرده است و انصافا از تمام جان برای این نقش مایه گذاشته است؛ قربان صدقه های صامتی برای فرزند اسیرش در این نقش، بی واسطه به جان مخاطب می نشیند. او خود را در نقش مادری که سال ها غم دلتنگی کشیده، چین و چروک میانسالی بر صورتش نشسته و تمام رنج این دوری خواسته قامتش را خم کند، اما او با استواری، صلابت و امید وصال آمده تا از تمام جان فریاد بزند که عزیز دلم، پسر قشنگم، مادر به قربانت، دیگر برگرد...
لیلی عاج برای کارگردانی این فیلم به عنوان اولین کار بلند سینمایی اش احتمالا نمره قابل قبولی بگیرد هرچند نمی شود براحتی از نام کمال تبریزی به عنوان مشاور کارگردان چشم پوشی کرد؛ علاوه بر ژاله صامتی که احتمالا باید برایش یکی از سیمرغ های جشنواره را از حالا کنار گذاشت، وحید آقاپور نیز یکی از نقش های خوب کارنامه هنری خود را برای «سرهنگ ثریا» بازی کرده است و حتی بازی حمیدرضا محمدی کاملا در خدمت فیلم و قصه جلو می رود؛ اما این فیلمی تک بازیگر است، ماند شیار 143 که متکی بر بازی مریلا زارعی بود و حالا همه عوامل دست به دست هم داده اند تا «سرهنگ ثریا» به نام صامتی دیده و تمام شود.
مصطفی پورکیانی
ارسال دیدگاه