آدم های یک جور، زندگی های ناجور

 به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از آفتاب دل، آپارتمان نشینی یکی از موضوعاتی است که در سال های اخیر اغلب خانواده ها را در بند خود اسیر کرده است و به دلیل افزایش جمعیت که نیاز به مسکن جدید را در پی داشته است موجب گردیده تا خانه های قدیمی که در قالب اتاق های ساده اما صمیمی دور تا دور حوض و استخر و باغچه های زیبا بنا شده بودند جای خود را به واحدهای کوچک و مدرن آپارتمان بدهند.

اگرچه این واحدها در متراژهای مختلف و نقشه های متنوع از انواع امکانات و تکنولوژی های روز بهره می برند، اما هیچ گاه آن صفا وصمیمیت خانه های قدیمی را در اذهان مالکین خود تداعی نمی کنند و آن طراوت وشادابی بی انتهای حیاط و باغچه های خانه های گذشته را به یادگار نمی گذارند. به هرحال خانه های مصفای قدیمی امروز جای خود را به آپارتمان های تنگ و تاریک و شلوغ داده اند که تا عرش آسمان قد برافراشته و جلوه نمایی می کنند.
در عصر حاضر آپارتمان و آپارتمان نشینی یک اصل است که اگر بخواهی از آن کناره بگیری باید قدرت خرید خانه های ویلایی را داشته باشی وگرنه باید بپذیری که در این واحدهای آپارتمانی دیگر خبری از آن آزادی های گذشته نیست و دیگر نمی توان هرطور که مایل بود رفتار کرد و قانون گذاشت.
آپارتمان نشینی زیرمجموعه ای از روابط اجتماعی است که ناگزیر است از قوانین اجتماعی پیروی کند. از آن جا که آپارتمان محل سکونت افراد است و تمام اتفاقات و مراحل مختلف زندگی اعضای خانواده در همین محل شکل می گیرد و تاثیر می پذیرد بهتر است که همه افراد برای ایجاد آرامش و آسایش بیشتر و درعین حال حفظ و ارتقای موقعیت اجتماعی و خانوادگی خود با قوانین اجتماعی مربوط به آپارتمان نشینی آشنایی کامل داشته باشند و در انجام و رعایت کامل آن بکوشند.

سالها از زمان آپارتمان نشینی می گذرد اما مشکلات زندگی در این قبیل سکونتگاهها همچنان پابرجاست. این مشکلات به دلیل آن است که خانواده ها همچنان پیرو زندگی سنتی خود در خانه های حیاط دار بودند به گونه ای که صحبت کردن با صدای بلند، رفت و آمد در هر زمان از شبانه روز، صدای بلند تلویزیون و… را حق خود می دانند. چون معتقدند که چهار دیواری اختیاری است.
خارج شدن خانه ها از فضایی که وسعت آن امروزه برای نسل جدید کمتر در تخیل می گنجد و تبدیل شدن آنها به خانه هایی در ابعاد کوچک تر، به گونه ای که هر خانه روی خانه ای دیگر بنا شده، مدلی از زندگی را در خانه هایی به نام آپارتمان به وجود آورده است. مدلی که زندگی در آن خلاف زندگی در خانه های حیاط دار و بزرگ تابع قواعد و قانون خاص خودش است.
نزدیک به چندین سال تجربه زندگی آپارتمان نشینی در مجموعه های شهری، بر آن شدیم تا نکاتی درباره سبک زندگی، بهتر زیستن و حسن همجواری و آگاهی از حقوق و قوانین سبک زندگیِ آپارتمان نشینی را یادآور شویم به منظور این امر سری به میان آپارتمان نشین ها زدیم و نظرات ان ها را در این باره جویا شدیم که در ادامه می خوانید.

یکی از ساکنین آپارتمان نشین در گفتگو با خبرنگار ما گفت: کسانی که زندگی آپارتمان نشینی را انتخاب کرده اند اکثراً  نتوانسته اند خودشان را با زندگی و محیط جدید وفق دهند.
مهناز کرمی ادامه داد: متاسفانه به رغم گسترش آپارتمان نشینی در  شهر سنندج  ولی فرهنگ آپارتمان نشینی آن چنان که باید و شاید جانیفتاده و هنوز مردم حق همسایه ها را به درستی ادا نمی کنند.

یکی دیگر از آپارتمان نشین ها افزود: افرادی که در آپارتمان ها زندگی می کنند هر کدام ساز خود را می زنند آن ها فکر می کنند که زندگی در آپارتمان هم چون خانه های مستقل است و از این نکته غافل هستند که زندگی در آپارتمان باید با همکاری  سایر افراد باشد.

وی ادامه داد: تراکم افراد در یک فضای کوچک همراه با امکانات اندک  همکاری افراد را با هم می طلبد در غیر این صورت افراد را دچار مشکل و حاشیه می کند.

یکی دیگر از ساکنین اضافه کرد: مردم هم چنان به سنت ها و فرهنگ  گذشته خانه های مستقل  پایبند هستند که این خود در زندگی آپارتمان نشینی موجب مشکل می شود و می بینیم که همسایه ها حقوق همدیگر را رعایت نمی کنند.

سمیرا امینی ادامه داد: برای مثال عرض کنم که  یکی از همسایه ساعت 1 و 2 شب که مهمانهاش را بدرقه می کرد در راهرو و راه پله ها با صدای بلند حرف می زدنند آن طرف تر پسرکی که گویا بچه مهمان ها بود داخل ماشین پدرش نشسته بود و دستش را روی بوق گذاشته و تا جایی که توان داشت روی بوق فشار میآورد. خانواده اش آنقدر غرق صحبت های قبل از خداحافظی بودند که یادشان رفته بود تقریبا نیمه شب است که این خود باعث ازار دیگران می شود و نمونه های فراوان دیگری که به همین یک مورد بسنده می کنم.

سمیرا فریدی 30 ساله در گفتگو با خبرنگر ما اظهار کرد: گویا مردم زمانی که تغییر مکان می دهند و وارد آپارتمان می شوند ، تغییراتشان فقط محدود در مکان می شود .

وی ادامه داد: بسیاری از افراد غافل از این نکات هستند که به محض اینکه مکان زندگی شان به آپارتمانی تغییر وضعیت کرد باید همزمان با آن نیز فرهنگ آپارتمان نشینی را نیز یاد بگیرند تا کمتر دچار مجادله با دیگران شوند.

وی افزود: در قالب زندگی امروز به برخی اختیارات ما محدود شده و نقشهای تازه ای به نقشهای قدیمی در زندگی افزوده شده است. در چنین شرایطی دیگر “چاردیواری اختیاری” نیست و درصورتی که فرهنگ سازی انجام شود شهروندان امنیت اجتماعی را بیشتر احساس می کنند.

یکی دیگر از شهروندان سنندجی اظهار کرد:  دردسرهای زندگی آپارتمان نشینی بعضی وقت ها آنقدر زیاد می شود که ساکنان آپارتمان را حسابی کلا فه می کند و آدم آرزو می کند که ای کاش یک خانه ی مستقل 40 متری داشت و خودش بر ان حکم و قانون صادر می کرد و لذت می برد و در آپارتمان زندگی نمی کرد.

انتهای پیام/پ