به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ این فسیل که در سال ۱۹۸۸ در جزیرهی ونکوور کانادا کشف شده بود، مربوط به یک خزندهی دریایی غولپیکر از دوره کرتاسه است که اکنون با نام علمی Traskasaura sandrae شناخته میشود.
این گونهی تازه شناساییشده، به یک شاخهی فرعی از پلسیوسور (plesiosaurs) موسوم به «الاسموسور» تعلق دارد. هیولای دریایی جدید حدود ۱۲ متر طول داشته و دندانهایی نیرومند برای خردکردن شکار داشته است. کارشناسان معتقدند این دندانها بهویژه برای خوردن صدفهای سخت مانند «آمونیتها» مناسب بودهاند.
فسیل اولیه، اسکلت نسبتاً کاملی از یک نوع بالغ بود اما بهدلیل شرایط بد حفظشدگی، تا مدتها هویت دقیق آن مبهم باقی مانده بود. بهتازگی با کشف اسکلت جدیدتری از یک نمونهی جوانتر و تجزیهوتحلیل سه نمونهی مختلف، مشخص شد این حیوان ویژگیهای منحصربهفردی دارد که آن را از سایر گونههای شناختهشده متمایز میکند.
پروفسور رابین اوکیف از دانشگاه مارشال آمریکا، که سرپرستی این پژوهش را بر عهده داشته، میگوید: «این گونهی جدید ترکیبی عجیب از صفات ابتدایی و پیشرفته دارد. شانههای آن، کاملاً متفاوت از هر پلسیوسور دیگری است که تاکنون دیدهام.»
دانشمندان میگویند Traskasaura sandrae احتمالاً بیش از ۵۰ مهره در گردن خود داشته؛ ویژگیای که به او کمک میکرده از بالا به پایین شیرجه بزند و شکار کند، مشابه رفتار برخی شکارچیان امروزی در دریا.
ارسال دیدگاه