به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اسماعیل بقائی سخنگوی وزارت خارجه به مواضع متناقض فرانسه درباره موضوع تسلیحات هسته‌ای اینگونه واکنش نشان داد:
«امانوئل ماکرون» رئیس‌جمهور فرانسه به هنگام آزمایش یک موشک بالستیک دارای قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای می‌گوید: «برای آزاد بودن باید ترسناک بود؛ و برای ترسناک بودن، باید قدرتمند بود.»
اما همین امانوئل ماکرون درباره ایران که از اساس دنبال سلاح هسته‌ای نبوده است، گفته: «ایران هرگز نباید صاحب سلاح هسته‌ای شود؛ نه امروز، نه 5 سال دیگر، نه 10 سال دیگر؛ هرگز.»
مسئله این نیست که فرانسه چرا بازدارندگی هسته‌ای دارد؛ مسئله این است که چرا منطقی که برای فرانسه ضامن امنیت و آزادی است، درباره ایران، حتی در بحث از برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز و تحت نظارت بین‌المللی، ناگهان به «تهدید» تبدیل می‌شود؟
واقعیت تلخ این است: آنها صلح را برای همه نمی‌خواهند؛ انحصارِ ترسناک بودن و مشروعیتِ ترساندن را می‌خواهند. خودشان باید قدرتمند و هسته‌ای و البته ترسناک بمانند و دیگران را حتی کشورهایی را که صرفا به دنبال انرژی صلح آمیز هسته‌ای هستند با تصویر دروغین «تهدید هسته‌ای» محدود کنند.
صلحی که در آن قدرت‌های هسته‌ای، سلاح خود را ضامن آزادی و امنیت می‌دانند، اما همان منطق را برای دیگران تهدید می‌خوانند، نه صلح، که انحصار قدرت بر مبنای خودبرترپنداری است.
نظمی که برخورداری از امنیت و صلح را حق همگان نمی‌داند، بیش از آنکه حافظ صلح باشد، مشوق سیطره‌طلبی یک جمع خاص است.
ارسال دیدگاه