به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از صبح توس، انقلاب اسلامی ایران پس از حیات ۳۵ ساله خود نشان داده که همواره آمادگی لازم برای تقابل و توافق با شرق و غرب را دارد.در جامعه بین المللی غرب به سرکردگی آمریکا رویکردی هژمونی طلبی دارد و میخواهد نظم جهانی مد نظر را به تمام جهان صادر نماید. در این عرصه نیز تحت هیچ شرایط هم حاضر به پذیرش پارادایمها و رقیبان نمیباشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح توس,از طرفی انقلاب اسلامی ایران که یک حرکت ایدئولوژیک مبتنی بر ارزشهای دینی است و میخواهد این الگوی الهی خود را به تمام جهان صادر نماید، در مقابل خود قدرتهایی را میبیند که این آرمان را برنمیتابند و به هر شکلی با آن مقابله میکند.لذا ایران و آمریکا دشمنان ایدئولوژیکاند؛ همانند شوروی و آمریکا که از جنگ جهانی دوم به بعد به این سیاق دشمنی میورزید.
,ایران هم پس از انقلاب نه در گفتمان و نه در عمل، تحت هیچ شرایطی به هژمونی آمریکا در نظام بین الملل تن نداده، لذا پس از سالها تبدیل به یک بازیگر پرچالش و حریفی ایدئولوژیک تبدیل شده است. خصوصاً بعد از تسخیر لانه جاسوسی توسط بدنه نخبگانی و دانشجویان، راهبرد خارجی کشور به شیوهای ترسیم شد که امکان عبور خط و خطوط ترسیم شده به آسانی میسر نیست و این راهبرد تبدیل به مبانی اولیه انقلاب شده است.
,زیر سایه این راهبرد نسلهای انقلابی کشور به دنبال اشاعه تفکرات ارزشی، انقلابی ضد استکباری میباشند و نتیجه آن را در بسیاری از انقلابهای منطقه و فعالیتهای رهایی بخش در جوامع تحت سلطه دیدهاند.بنابراین اگر پس از ۳۵ سال دیپلماتهای دو کشور در بالاترین سطوح وارد مذاکره و معامله میشوند این به معنای دست کشیدن نسل اول کشور از انقلاب و آرمانها نمیباشد.
,همانطور که رهبر معظم انقلاب هم اذعان داشتهاند با مذاکره مخالف نمیباشند؛ اما با زیاده خواهی طرف مقابل مخالفاند. چرا که طبیعت سیاست خارجی ایران منطبق با آمیزههای زیاده خواهانه غرب نمیباشد و اگر ایران در پرونده هستهای و حضور مستقیم و نیابتی در تحولات خاورمیانه دارد در مواجه با این بلوک تعریف میشود.
,جمهوری اسلامی نه مثل چینیها به دنبال کسب منزلت اقتصادی همراه با تقیه را در پیش گرفته و نه مثل ژاپن و کره استراتژی همراهی را در پیش گرفته است. ایران در نظام بین الملل نه به دنبال حفظ وضع موجود است و نه حاضر است به پارادایمها و گفتمان غرب تن دهد.
,لذا این تمایل ایران عمیق و ریشه دار است و اگر برخی از سیاستورزان کشور نیز به غرب نگاه ویژهای داشته باشند اما از اصل مسلم در گفتمان سیاست خارجی کشور از عزت، مصلحت و حکمت نمیتوان غافل شد.
,به نظر میرسد صدور مجوز برای گفتگو با آمریکا موردی است و اگر توافق هم اتقاق بیفتد هیچ تغییری در استراتژیکترین شعارهای بنیادی انقلاب رخ نخواهد داد.
,به روایتی گفتگوهای ایران و آمریکا در عرصه بینالملل را میتوان به نقش آفرینی موثر ایران در نظام بینالملل تغییر کرد. آنچه که اولویت نظام است حفظ توازن و برتری در منطقه است و چنانچه نظام از این عرصه خود را کنار بکشد آمریکا از طریق متحدانش درصد نفوذ و مهار ایران اقدام میکند. اتفاقی که در چند دهه گذشته به وفور دیده شده است.
,نتیجتاً ایران نه به هژمونی آمریکا بلکه سایر کشورها نیز تن نخواهد داد و در این عرصه به دنبال انتقال پیام و پارادایمهای خود در نظام بین الملل خواهد بود.
,یادداشت: محسن صابر
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه