به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از جهانبین، دیگر از بارش هایی که تا سال های گذشته در فصل پائیز، ممکن بود خسارت هایی را به مردم چهارمحال و بختیاری وارد کند، خبری نبود.
اما در این میان سرما، روز به روز بیشتر شده و شعله های بخاری های مردم، رفته رفته بیشتر بالا کشیده می شود، این ضرب المثل معروف" برفش مال دیگران و سرمایش مال ماست" هنوز بر سر زبان های چهارمحالی ها ست.
جوانان قدیم، از زندگی شان در روز های سخت برفی می گویند و در خاطره های خود صحبت از بارش هایی با ارتفاع سه متر می آورند.
پیرمردی می گفت: سال 66 بود که در چهارمحال و بختیاری، بارش برف دو و نیم متری، حال و هوای خاصی به نوع زندگی ها داده بود به طوری که خیابان ها و کوچه ها به دالان های سفید تبدیل شده بود.
او می گفت: این برف گاهی، تا اواسط اردیبهشت هم آب نمی شد و علاوه بر نشاط و شادابی، زندگی مردم را کمی سخت کرده بود، اما هیچ کس ناشکری نمی کرد.
با آهی سرد و لبریز از حسرت، به رفتار و کردار افراد جامعه گلایه می کند و می گوید: نعمت خدا اگر در جای خود استفاده نشود و قدر نادانسته باقی ماند، ناشکری بزرگ است و هر گرفتاری و بدبختی انسان از خودش نشات می گیرد و جامعه را ماثور از خود می کند.
پیرمرد ادامه داد: میزان گناه بر نزول رحمت های الهی بی تاثیر نبوده و بیشتر بی مهری های زمانه از آدمیزاد به خود می رسد.
یادمان نمی رود، برف ناگهانی و سنگین بیستم آبان سال 86 را، که هنوز برگ درختان رو به زردی نگراییده بودند و در اثنای این بارش بود که گروه های شهرداری را بر آن داشت تا شاخه های درختان را هر از چند گاهی تکان داده یا به اجبار هرس کنند تا سنگینی برف، شاخه ها را از بیخ و بن نشکند.
همچنین از سال 72 تا 74 را می توان به سال های پر برف چهارمحال و بختیاری یاد کرد، این بارش ها در سال های اخیر رفته رفته آمار کاهشی را در برداشته اند و سیر نزولی کم آبی ها هر روز و هرروز محسوس تردیده می شود.
گرچه برف دیشب شهرکرد، اندکی بیش نبود اما روزنه امیدی برای بارش های متوالی و پیاپی به حساب می آید و باز هم شکر خدا، آنچه باید برای همگان بماند...
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه