اگر نبود صلابت رهبری بازنده مذاکرات بودیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل "سپاس"؛توافق هسته‌ای که میان ایران  و شش قدرت جهانی شکل گرفت به عنوان یک اتفاق دیپلماتیک تاریخی، با بازتاب گسترده‌ای در عرصه بین المللی و مطبوعات و رسانه های جهان مواجه شد و واکنش‌ها و موضع گیری‌ها ی مختلفی را به خود اختصاص دارد.
همانطور که میدانید توافقی ک در حال حاظر شکل گرفت مرحله ابتدایی کار، و روی کاغذ می باشد و برای اجرای آن نیاز به یک فرصت دو ماهه می باشد که مجلس شورای اسلامی ایران و کنگره آمریکا جزئیات آن را مورد بررسى و تایید قرار دهند و سپس از آن در سازمان ملل طی بیانیه ای اعلام  و به مرحله اجرا در آید.

حال سوای از موضوع بالا که آیا این توافق به مرحله نهایی تایید و اجرا در می آید یا نه، نکاتی چند را پیرامون خوب یا بد این توافق، نقش و صلابت رهبری معظم انقلاب در پیروزی مذاکرات و آینده احتمالی آن  با توجه به اظهارات متناقض مقامات آمریکایی را به عرض می رسانم.

در وحله اول اینکه توافقی که شکل گرفت، برای ما نه خوب بوده و نه بد، و از این جهت خوب نبود که ما در این توافق دستاورد جدیدی را بدست نیاوردیم ، چرا که هر چه که بوده لغو تحریم هایی بوده  که حق ملت ما بوده است  و به شکل کاملا ظالمانه و غیره انسانی  سالها بر ملت ما روا داشته شد و  از جهاتی دیگر بخشی از فعالیت های علمی و هسته ای ما را با این توافق محدود کردند.

و از این نظر بد نبود، چرا که حل و فصل موضوع هسته ای در 12 سال اخیر مقدار زیادی از زمان کشور را گرفته بود و در حوزه بین الملل مشکلاتی را برای ما به وجد آورده بود و از طرفی تحریم های همه جانبه اقتصادی، مردم و جامعه ما را در تنگناهای اقتصادی قرار داد  و لذا نظام و رهبری، موافق و خواهان این بودند که این شرایطی که به لحاظ اقتصادی بر مردم فشار آورده است از بین برود.

نکته دیگر اینکه اگر مذاکره کنندگان ما در این مذاکرات  توانستتند با روحیه بالا  و مصمم در مقابل زیاده خواهی های غرب بایستند و به نتیجه ای رضایتبخش برسند، از وجود ایستادگی سرسخت و هدایت های  راهگشای  شخص رهبری عظیم شان  انقلاب و  همچنین وحدت، همدلی و مقاومت ملت ایران در مقابله با این زیاده خواهی ها بود که باعث شد قدرت های جهانی از روی احترام در مقابل ایران زانو بزنند و حق مسلم ایران را به رسمیت بشناسند.

نقش رهبری انقلاب در تاثیر گذاری توافق کنونی به حدی بود که اخیرا و درهمین رابطه برژینسکی مشاور سابق امنیت ملی آمریکا در اظهار نظری گفت: اگر که نبود مخالفت های رهبری ایران و سختی مواضع وی ، ما از ژنو 3 دولت ایران را و بعضی گروهای سیاسی آن را تن به تنازلی داده بودیم که برنامه ی هسته ای ایران را کبریت بی خطر و در جایگاه یک انرژی پردردسر مالی برای ایران می کرد.

 وی اظهار داشت: رهبر ایران کسی است که توانست برای اولین بار در تاریخ امپریالیستی آمریکا ما را وادار به تقبل فکر و نگاه خود نماید... و لذا ایران با درایت رهبر خود پیروز معرکه دیپلماسی شد نه فرد دیگر…

اما در مورد آینده توافق صورت گرفته باید گفت که هیچ چیزی شفاف نیست و با توجه به اظهار نظر های مختلف و بعضا متناقضی که از سوی مقامات آمریکایی  صورت میگیرد نمی شود گفت که این یک توافق پایدار و همیشگی است.

 این توافق مخالفانی نیز دارد که از آن جمله می‌توان به جمهوری خواهان آمریکایی اشاره کرد. در این زمینه، رهبر اکثریت سنا ضمن ابراز نگرانی عمیق نسبت به توافق نهایی هسته‌ای با ایران گفت: این توافق ‌چالش کلیدی برای رئیس‌جمهور آینده آمریکا خواهد بود.

رهبر اکثریت سنا در واکنش به توافق هسته‌ای ایران و قدرت‌های جهانی، تصریح کرد: به نظر می‌رسد آخرین شانس برای از کار انداختن برنامه اتمی ایران را از دست داده‌ایم و این مسأله به چالشی برای رئیس جمهور بعدی آمریکا تبدیل خواهد شد که فارغ از اینکه از کدام حزب باشد، با این مسأله مقابله کند.

همانطور که می دانیم آمریکا و کشورهای غربی همه مشکلشان برنامه هسته ای ایران نیست. آنها علاوه بر این با بحث حقوق بشردر ایران و اصل نظام جمهوری اسلامی ب عنوان یک نظامی ک مانع منافع آنها و اسراءیل در منطقه هست مخالفند و لذا دشمنی آمریکا تمام شدنی نیست و دنبال راهکاریی هستند ک  بتوانند جمهوری اسلامی را تضعیف و منزوی کنند.

میخواهم بگویم همانطوری ک مقام معظم رهبری  اخیرا در دیدار با دانشجویان فرمودند: اگر توافقی هم صورت بگیرد ضدیت ما با استکبار و اسرائیل تمام شدنی نیست،غربی ها هم در هیچ وجه به صورت بلند مدت و همیشه  نمیتونند با اصول و سیاست های جمهوری اسلامی همراهی داشته باشند و سازگاری بین اینها وجود ندارد.

اگر امروز غربی ها از در دوستی با ایران در آمدند و به توافق تن دادند، چون به این نتیجه رسیدند که نمی توانند با قدرت ایران مقابله کنند و لذا تنها راه را توافق دیدند. ولی  همانطور که ذکر شد آنها همچنان دشمن جمهوری اسلامی ایران خواهند ماند و بهانه های دیگری را طرح خواهند کرد.

نمونه بارز آن صحبت های باراک اوباما بعد از اعلام توافق بود که اظهار داشت: این پایان کار نیست و او همچنین تاکید کرد که توافق به دست آمده با ایران تنها مربوط به مساله هسته‌ای ایران است و اگر ایران به بعضی از موارد از جمله حقوق بشر و امنیت منطقه  و اسرائیل پایبند نباشد، رییس جمهور بعدی آمریکا می تواند در مورد این توافق هر تصمیمی اتخاذ کند... و همین اظهار نظرها ما را به این فکر وا میدارد که جمهوری خواهان  چون تند رو و جنگ طلب هستند اگر قدرت را بدست گیرند ممکن است بهانه گیری کنند و توافق را زیر سوال ببرند.

لذا اگر توافق اخیر در مقام عمل به خوبی عمل شود و از نظر ضمانت اجرایی مشکلی ایجاد نکند، یک دستاورد مثبت برای ما و منشا توسعه برای کشور است./ انتهای پیام

یادداشت از: فرهاد پروین، دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی