فتنه 88 ریشه در مشروطیت دارد / تقابل لیبرال ها با مذهبیون

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از گلستان ما ؛ شاید برای خیلی از مردم ایران این سوال مطرح باشد که منشا فتنه 88 کجا بود و این جریان مسموم و خطرناک از کجا شروع شد تا به این نقطه رسید .

کارشناسان سیاسی دوراندیش بر این باورند گروه هایی که در سال 88 با هم درگیر بودند در باطن و عمق خود دو گروه بودند . از یک طرف افرادی با دیدگاه لیبرالی که با حمایت آمریکا و صهیونیسم و رسانه های غربی همراه بودند و در طرف دیگر نیروهای مذهبی که از اسلام دفاع می کردند .

البته این تقابل لیبرالیسم با اسلام در کشور ایران ریشه ای دیرینه دارد . شاید مهمترین عرصه ای که بتوان حضور روحانیت ( به عنوان نماد اسلام خواهی ) را در تاریخ سیاسی ایران را جدی شمرد ، دوره مشروطیت بود . مشروطه نوعی از حکومت است که بر اساس قانون اساسی و نظام پارلمانی بنا شده باشد که در پرتو قانون بحث‌های مساوات ، برابری ، برادری ، آزادی ، ناسیونالیسم مطرح می‌شود و این نوع شعارها متأثر از انقلاب فرانسه و غرب است که در دوران مذکور وارد ایران گردید.

مفهوم این شعارها خصوصاً شعار ناسیونالیسم ، حکومت و حاکمیت مستقل است ؛ که نیاز به قانون و پارلمانی مستقل را اعلام می‌دارد و به دنبال آن بحث تابعیت مطرح می‌شود. از همین رو است که در سال 1304 هـ ش، در دوران رضاخان شناسنامه صادر می‌شود .

از آنجا که در آن زمان به نظر عده‌ای از علما ، مفاهیم قانون و ناسیونالسیم با مفهوم جهان شمولی اسلام ناسازگار است ، در آن زمان تحولی در مفهوم مشروطه روی می‌دهد که بر اساس آن عده‌ای در کنار " مشروطه " واژه " مشروعه " را به کار برده‌اند تا رنگ و بوی اسلام در مشروطه خواهی بیشتر شود .

تحریم توتون و تنباکو توسط مراجع تقلید نیز نشان از اوج اقتدار روحانیت و اسلام در بین مردم داشت و یکی از زمینه های اجتماعی قیام مشروطه نیز همین بود ؛ اما در ادامه برخی روشنفکران به سفارش غرب ، سعی در محدود کردن علما داشتند .

همچنین در ادامه مسیر ، اختلافاتی بین روحانیون و روشنفکران ظهور می کند و با دخالت عمال خارجی و فشار شاه ، علما به قم مهاجرت می کنند و در نتیجه مشروطیت به انحراف کشیده می شود

دستاوردهای مشروطه و اختلافات آن زمان عبارتند از :

1. چهارده سال ناامنی و آشوب

2. روی کار آمدن رضاخان

3. نفوذ و گستردگی دخالت قدرت‌های خارجی خصوصاً آمریکا و انگلیس در ایران

4. شکست روحانیت و به شهادت رسیدن شیخ فضل الله نوری. 

مبارزات مدرس ، کاشانی و نواب صفوی

تقابل بعدی لیبرال ها با نیروهای مذهبی به مبازرات سید حسن مدرس در مجلس بر می گردد که نهایتا به شهادت وی منجر می گردد .

در ادامه و با کنار رفتن رضاخان قلدر و جانشینی محمدرضا پهلوی حزب توده در ایران عملا فعالیتهای سیاسی خود را آغاز می کند و در کنار آن جبهه ملی هم با حضور افرادی چون محمد مصدق و حسین فاطمی از فضای اندک سیاسی موجود استفاده کردند .

در این زمان اسلام گرایان و نیروهای مذهبی حول آیت الله کاشانی و شهید نواب صفوی بودند . در جریان ملی شدن صنعت نفت این موضوع اثبات شد که اگر روحانیت در کنار روشنفکران برای تحقق خواسته های ملت قرار بگیرند و وحدت داشته باشند نتیجه می گیرند و ملی شدن صنعت نفت ثمره آن بود .

اما بعد از آن این آمریکا و انگلیس بودند که با صرف دلارهای بسیار بین آیت الله کاشانی و دکتر مصدق اختلاف افکندند و از طرفی برخی اقدامات مصدق مورد تایید اسلام گرایان نبود مثلا وی می گفت مشروب فروشی باید باشد چون مالیاتش به درد کشور می خورد و لذا همین زمینه ها باعث شد تا با اختلاف بین نیروهای مذهبی و ملی مجددا خفقان به کشور باز گردد و نواب صفوی هم اعدام شود .

ظهور امام خمینی(ره) ، نهضت آزادی و انقلاب اسلامی

در اوایل دهه 40 که کم کم انقلابیون و علما متوجه ظهور مردی بنام " خمینی " می شوند ، به آرامی به سمت نظرات وی متمایل می گردند . در همین دهه نهضت آزادی با مشی اسلامی شکل می گیرد و افرادی چون آیت الله طالقانی و مهندس بازرگان به این نهضت می پیوندند .

نهضت آزادی  به همراه سایر گروهها و نیروهای مذهبی با محوریت امام خمینی به تلاش سیاسی خود ادامه می دهند تا اینکه در سال 57 موفق می شوند شاه را از کشور فراری دهند و حکومتی جدید در ایران با شکل جمهوری و محتوای اسلامی برقرار کنند که این خواسته 98 درصد مردم ایران بود .

اما در ادامه کار با نفوذ افراد لیبرال در بدنه شورای انقلاب و نخست وزیری چند ماهه بارزگان و انتخاب ابوالحسن بنی صدر به عنوان رئیس جمهور باعث شد تا میان نیروهای انقلابی و مذهبی درگیری هایی روی دهد .

در جریان تسخیر لانه جاسوسی آمریکا و عدم تمایل نخست وزیر وقت ( یعنی بازرگان ) به این کار ، وی تحت فشار استعفا می دهد . اما امام خمینی(ره) حرکت دانشجویان را تصدیق می کند و آمریکا را جهان خوار می نامد .

در ادامه بنی صدر که کم کم ارتباطاتش با غرب به گواهی اسناد لانه جاسوسی آمریکا عیان می شود به ذخیره سلاح برای منافقین می پردازد و در مناطقی از کشور خصوصا مرزها شروع به آشوب می کند .

بنی صدر در روز 14 اسفند که در مراسمی برای بزرگداشت مصدق ترتیب داده بود ، غائله می آفریند و نیروهای انقلاب را به جان هم می اندازد اما این غائله نقطه پایانی بود بر هذیان گویی های بنی صدر و وی چند ماه بعد با لباس زنانه از ایران فرار کرد .

انشعاب مجمع روحانیون در سال 67

در سال 67 مهدی کروبی یکی از روحانیون نزدیک امام(ره) انشعاب جدیدی در جامعه روحانیت ایجاد می کند و با تشکیل مجمع روحانیون مبارز گروهی از علمای متمایل به طیف چپ را دور خود جمع می کند .

در همین سالها عده ای از همین افراد دور منتظری را می گیرند و با مخفی شدن پشت نام وی به برخی اقدامات تحریک آمیز علیه نیروهای مذهبی دست می زنند .

روی کار آمدن سید محمد خاتمی در سال 76

اما در سال 76 و با پیروزی سیدمحمد خاتمی عضو مجمع روحانیون مبارز در انتخابات ریاست جمهوری ، تحولات شگرفی در کشور روی داد و با شعارهایی چون آزادی بیان ، دمکراسی و جامعه مدنی جامعه با مفاهیم جدید آشنا شد .

در این دوره با اعتقاد راسخ افراطیون مدعی اصلاح طلبی به رسانه ها ، روزنامه های زنجیره ای زیادی بوجود آمدند که هر کدام سخنگوی گروه و فرقه ای خاص بودند و به حدی نظرات و قرائت ها از دین و اسلام زیاد شد و اهانت های گوناگونی به هر دو صورت گرفت که مردم نفهمیدند بالاخره راه رسیدن به خدا از منظر این مدعیان کجاست .

در همین فضا ، وزارت اطلاعات وقت در اقدامی محرمانه قانونی را به تصویب می رساند که مطبوعات از نوشتن هر چیزی که به ضرر اسلام و کشور است دوری کنند اما روزنامه سلام متعلق به سید محمد موسوی خویینی ها وابسته به جریان چپ و لیبرال تیتری با عنوان " سعید اسلامی قانون اصلاح مطبوعات را داده است " را منتشر می کند .

این موضوع بهانه ای می شود که با تحریک همین افراد در بدنه دانشگاه ها و جنبش های دانشجویی ؛ گروهی از دانشجویان به این امر اعتراض کنند که متاسفانه این حادثه به درگیری و اغتشاش خیابانی و نهایتا حضور ضد انقلاب و تخریب گسترده اموال عمومی در قالب غائله کوی دانشگاه ( سال 78 ) پایان یافت .

اما در 23 تیر مردم تهران مانند موج خروشانی به خیابانها آمدند و بار دیگر حمایت خود را از مقام معظم رهبری و حکومت جمهوری اسلامی اعلام کردند ، همه نا آرامی های ساختگی برطرف گردید .

سوم تیر ، روی کار آمدن گفتمان اصیل انقلاب اسلامی

عملکرد هشت ساله محمد خاتمی و تندروی های بی شمار طرفداران وی باعث شد تا مردم کشور مجددا در سوم تیر به گفتمان اصیل انقلاب اسلامی رای دهند و محمود احمدی نژاد نامزد ناشناخته این طیف با رای بالایی رئیس جمهور شود .

دوره اول ریاست جمهوری احمدی نژاد یکی از طلایی ترین دوران های کشور و انقلاب اسلامی بود ، اما متاسفانه با نفوذ برخی افراد در کنار رئیس جمهور و ماجرا جویی های افراد مختلف در عرصه های گوناگون کشور این دولت را در دوره دهم با مسائل بحرانی مختلفی روبرو کرد .

اما سال 88 ، سالی پر فراز و نشیب برای انقلاب اسلامی ایران بود . انتخابات ریاست جمهوری قرار بود 22 خرداد 88 برگزار شود . سید محمد خاتمی تا اسفندماه گزینه اصلی اصلاح طلبان بود اما به ناگاه میرحسین موسوی سکوت 20 ساله خود را شکست و وارد میدان شد و ناچار خاتمی کنار رفت تا شاید زمان دیگری بدرد بخورد .

میرحسین موسوی با به توافق رسیدن با افراطیون حزب مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و سفرهای انتخاباتی به شهرهای مختلف و استفاده از نماد سبز در تجمعات و شانتاژ رسانه ای خیلی زود توانست فضای رسانه ای و تبلیغاتی را به نفع خود سوق دهد اما او غافل از دل مردم بود ؛ مردمی که نه رنگ انتخابی موسوی برای شان ارزش داشت و نه رسانه های وابسته به او را می خواندند .

روزهای آخر تبلیغاتی و شور و اشتیاق فراوان جوانان در خیابانها و تحرکاتی چون بمب گذاری در هواپیمای خاتمی در سفر به اهواز نشان می داد دوران پر مخاطره ای در انتظار انقلاب اسلامی است .

مهدی کروبی هم با شعار ( CHENGE ) به معنای تغییر با تقلید از یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری آمریکا ، وارد صحنه انتخابات شد و مدام به ساختارها و عملکرد دولت ایراد می گرفت .

با شروع انتخابات در روز جمعه ( 22 خرداد 88 ) و در حالی که هنوز زمان رای گیری تمام نشده بود میرحسین موسوی اعلام کرد که برنده انتخابات است و از هوادارانش خواست فردا به جلوی وزارت کشور بیایند .عده ای هم به صورت از قبل هماهنگ شده این پیروزی را به وی تبریک گفتند .

این اقدام وی باعث شد تا در میان برخی از مردم این گونه جا بیفتد که موسوی برنده انتخابات است لذا وقتی تلویزیون آمارهای دقیق و نهایی را اعلام کرد و احمدی نژاد با 24 میلیون رای نفر اول شد ، بخشی از مردم خصوصا تهران باور نمی کردند و لذا سران فتنه نیز با القا کلمه تقلب به مردم آنها را به اعتراض خیابانی فراخواندند .

در هفته اول اعتراضات خیابانی جمعیت زیادی به خیابانها آمده بود اما سخنرانی مقام معظم رهبری در همان جمعه اول بعد از انتخابات باعث شد تا خیلی از دلسوزان نظام و افراد متدین از ادامه حضور در خیابان منصرف شوند و اعتراض خود را از مجرای قانونی پیگیر باشند .

ورود ضد انقلاب به صفوف معترضین

با گذشت زمان و رسیدن به سالروز 13 آبان گروهی از معترضان از فرصت سوء استفاده کردند و بجای شعار مرگ بر امریکا شعارهای انحرافی مرگ بر چین و مرگ بر روسیه را سر دادند . در روز قدس نیز معترضان که کم کم به آشوبگران و نیرویهای ضد انقلاب تقلیل یافتند علیه شعار و آرمان دیرینه امام راحل (ره) ایستادند و شعارهای انحرافی چون " نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران" و "نه شرقی نه غربی جمهوری ایرانی" را سر دادند .

در رزو 16 آذر نیز تصویر مبارک امام خمینی(ره) در دانشگاه تهران پاره شد و موجی از اندوه ملت ایران را فرا گرفت .

کم کم ملت ایران فهمیدند که ماجراهای بعد از انتخابات دعوای دو کاندیدا نبود بلکه طراحی دستگاههای اطلاعاتی جاسوسی آمریکا و اسراییل بود که خیلی حساب شده اجرا شد .

آشوب های فتنه گران و بیانیه های پی در پی سران فتنه باعث شد تا کم کم این افراد خود را برای آشوب در روز عاشورای سال 88 آماده کنند .

در این روز فتنه گران خیمه های عزاداری را سوزاندند و به بانک ها و اموال عمومی خساراتهای زیادی وارد کردند و با اقداماتی که انجام دادند و بی حرمتی به ساحت مقدس امام حسین (ع) دل مردم را بدرد آوردند .

9 دی ، خط بطلانی کشید بر همه ادعاهای سران فتنه

در نتیجه این عمل فتنه گران مردم ایران در 8 و 9 دی به خیابانها ریختند و خواستار مجازات اعدام برای فتنه گران و بخصوص سران فتنه شدند چون مشخص بود که تمای این قضایا در عناد با جمهوری اسلامی و دین اسلام است و این بی حرمتی چیزی نبود که به این سادگی ها قابل بخشش باشد .

حماسه 9 دی نشان داد که مردم با نظام و انقلاب و رهبری هستند و اسلام را به عنوان مبنا و پایه قبول دارند و اگر بر حسب مقتضیات زمان به کسی رای می دهند مبنی بر تایید تمام کارهای وی نیست و اگر این فرد به هر بهانه ای جایی پایش را فراتر از گلیم دراز کند قلم پایش را خرد می کنند .

این رویکرد انقلاب اسلامی و مردم آن ، باعث پویایی انقلاب شده و انقلاب نشان داد وامدار جریان خاص و اشخاص نیست . از طرفی گذشته افراد نباید ملاک حال باشد چه اینکه امام خمینی نیز فرمودند که ملاک حال فعلی افراد است .

سابقه مرور تاریخ اسلام نشان می دهد که شمر بن ذی الجوشن فرمانده سپاه امیرالمومنین در صفین بود و طوری دعا می خواند که اگر کسی نمی دانست اینها را شمر می خواند تا صبح گریه می کرد و همین شمر 18 بار پیاده به مکه رفت ولی در سال 61 هجری گردن امام حسین(ع)  نوه پیامبر را از قفا برید .

یا زبیر بن عوام ، صحابه کبار پیامبر(ص) نیز بعد از رحلت پیامبر در دام مادیات و خودخواهی های پسر ارشد خود عبدالله افتاد و نتوانست علی (ع) را در ادامه مسیر یاری کند و از این دست در تاریخ اسلام و ایران زیاد داریم .

تداوم تقابل جریان لیبرال با اسلام

جریان لیبرال تا زمانی که در کشور ایران طرفدار دارد در تقابلی همیشگی با جریان مذهبی و اسلالمی خواهد بود و در هر زمان و برهه ای ، بهانه اش برای این تقابل متفاوت خواهد بود .