چراغ‌های آنلاینی که برای همیشه آفلاین شدند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری دانش آموزان؛ امیر نجفی- عمر درواقع فرصتی است که از ناحیه خداوند به بندگان داده‌شده تا با بندگی و تلاش برای رسیدن به کمال، هرچه بهتر به آن غایت نهایی خلقت خود نزدیک شده و درنهایت به‌سوی پروردگار بازگردانده شوند.

چگونگی گذراندن این فرصت محدود به‌قدری اهمیت دارد که امام زین‌العابدین در فرازی از دعای بیستم صحیفه سجادیه خطاب به خداوند می‌فرماید: “وَ عَمِّرنِی ماکانَ عُمری بِذلَهً فی طاعَتِکَ، فَاِذا کانَ عُمری مَرتَعاً لِلشیَّطانِ فاقبِضنِی اِلَیکَ” “عمر طولانی تا هنگامی‌که عمرم درراه تو صرف شود به من عطا کن، و هرگاه عمرم چراگاه شیطان گردد، جانم را قبل از پیشی گرفتن عذابت بگیر.”

اما با پیشرفت علم و تکنولوژی، هرروز روزنه‌ای برای ورود به دنیایی جدید در مقابل انسان نمایان می‌شود و دریچه تازه‌ای از سرزمینی رازآلود به روی بشر گشوده می‌شود که تاکنون با آن آشنایی نداشته است.

اینترنت و شبکه‌های اجتماعی موبایلی، یکی از همین دریچه‌های گشوده شده به روی انسان‌ها هستند؛ که بسیاری از ما ساعات زیادی از وقت خود را صرف ارسال پیام در این شبکه‌ها و استفاده از اینترنت می‌کنیم.

حضور در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی مختلف، رفته‌رفته دارد به بخشی جدانشدنی از زندگی روزمره ما تبدیل می‌شود.

یکی از خواص علم و تکنولوژی به‌خصوص اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، ایجاد غفلت در بین انسان‌ها است؛ غافل کردن انسان از یاد خدا و مرگ، و افراد هرچه بیشتر وقت خود را با آن‌ها می‌گذرانند بیشتر غافل می‌شوند.

آیات و نشانه‌های بسیاری از عظمت و بزرگی خداوند در اطراف ما قرار دارد که سرگرم شدن ما به فضای مجازی باعث می‌شود حتی از این نشانه‌های الهی هم غافل بشویم و به‌مرور زمان مصداق آیه ۱۷۹ سوره اعراف قرار گیرم که خداوند در آن غافلان را گمراه‌تر از چهارپایان معرفی می‌کند و می‌فرماید: غافلان برای دوزخ آفریده‌شده‌اند چراکه دل‌هایی دارند که با آن فهم نمی‌کنند، چشم‌هایی دارند که با آن‌ها نمی‌بینند و گوش‌هایی دارند که با آن‌ها نمی‌شنوند.

گاهی افراد چنان درگیر ارسال پیام و گفت‌و‌گو در این فضا می‌شوند که زمان ادای فریضه نماز را نیز فراموش می‌کنند، و این موضوع به‌قدری برای کاربران شبکه‌های موبایلی قابل‌لمس شده که از آن به‌عنوان یک موضوع طنز استفاده می‌کنند.

گویی برخی از کاربران شبکه‌های اجتماعی از ارزش وقت و عمر خود بی‌خبرند و نمی‌دانند که فرصتی محدود برای بندگی و رسیدن به کمال در اختیار آن‌ها قرار داده‌شده است.

این روزها خیابان‌های شهر پرشده از اعلامیه‌های ترحیم جوانانی که شاید آن‌ها نیز ساعات بسیاری از عمر خود را در فضای مجازی می‌گذراندند و مشغول گفت‌و‌گو با دوستان، آشنایان و غریبه‌های ناآشنایی می‌شدند که صرفا به جهت حضور در یک گپ بایکدیگر آشنا بودند.

این جوان‌ها همان چراغ‌های آنلاینی بودند که برای همیشه آفلاین شدند و ما نیز همان چراغ‌های آنلاینی خواهیم بود که روزی برای همیشه آفلاین خواهیم شد.

انتهای پیام/ج