اوریگامی را بیشتر بشناسید+ تصاویر و داستان افسانه هزار پرنده دریایی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محمد سریزدی«مستر اوریگامی» نماینده انجمن اوریگامی تهران در یزد در گفتگو با خبرنگار یزدهنر، به معرفی اوریگامی و گفتن داستان افسانه ی هزار پرنده دریایی پرداخت که خواندن آن خالی از لطف نیست.

معرفی اوریگامی:

حتما برایتان پیش آمده که کاغذ یا روزنامه ای را بردارید و با آن قایقی کوچک یا کلاهی مثل کلاه ملوان زبل و یا موشک و نمکدان بسازید، آری شما به سادگی وارد دنیای اوریگامی شده اید.

اوریگامی این قدرت را به شما می دهد که از یک کاغذ معمولی گوهری گران بها خلق کنید به دیگران هدیه بدهید و به زندگی شادی و نشاط ببخشید، لذت اوریگامی در حقیقت نهفته در نیاز فطری انسان به بازی با کاغذ است، شما یک بلیط اتوبوس هم که می خرید، نا خودآگاه شروع به بازی با آن می کنید، از وسط تا می زنید لوله می کنید، چین می دهید و انگار بازی نکردن با آن کاری محال است.

اصل موضوع به این اشاره دارد که بحث اوریگامی فراتر از تا زدن کاغذ است، زیبایی هنر اوریگامی در سادگی آن می باشد که به هر یک از ما اجازه می دهد جهان هستی را از دید خودمان با استفاده از کاغذ به تصویر بکشیم، اوریگامی بیان ارزش های بنیادی انسان از جمله خلاقیت، کنجکاوی، احساس، ارتباط و از همه مهمتر تفریح و سرگرمی است، هدف از اجرای این هنر آفریدن مجسمه ها و اشکال حجمی جالب از یک تکه کاغذ بی جان با کمک تاهای هندسی است.

افسانه ی هزار پرنده ی دریایی:

سمبل اوریگامی پرنده دریایی درنا  می باشد، که سمبل بین المللی صلح نیز است، در ژاپن هر بچه ای عاقبت ساختن پرنده دریایی را می آموزد،«الینور کوئر» کسی است که با نوشتن کتاب«ساداکو و هزار پرنده دریایی» به این سمبل عمومیت داد.

این کتاب که بصورت گسترده ای منتشر گردید، داستان دختر جوانی بنام ساداکو را بازگو می کند که در اثر تشعشعات رادیو اکتیو بمب باران اتمی ژاپن توسط آمریکا در جنگ جهانی دوم، صدمه دیده بود، در پایان جنگ، او در بیمارستانی تحت درمان قرار می گیرد، چند سال بعد سرطان خون او عود می کند، دوست او با در دست داشتن یک پرنده دریایی کاغذی به ملاقاتش می رود، او به ساداکو می گوید که پرنده دریایی سمبل سلامتی است و اگر او بتواند هزار پرنده دریایی بسازد، حالش خوب می شود.

دوست او ساخت پرنده دریایی را به او می آموزد، کار ساده ای نبود، اما وقتی که ساداکو در ساخت اولین پرنده دریایی مهارت می یابد، شروع می کند به ساختن 999 تای دیگر، او دلیرانه مصمم می شود که آنها را بسازد، ساختن پرنده دریایی چنان فکر او را به خود مشغول می کند که از بیماریش یادش می رفت. مصمم بودن او و کارش توجه پرسنل بیمارستان و بازدیدکنندگان را به خود جلب نمود و آنها نیز مجلات ، پاکتهای عکس های رادیوگرافی و دیگر کاغذهایی که بدستشان می رسید را برای او می آوردند تا او بتواند کارش را کامل کند.

وقتی دید که بیماران دیگر نیز به این کارعلاقه مند شده اند او کارش را متوقف کرد و شروع به آموزش ساختن پرنده دریایی به دیگر بیماران کرد تا آنها هم بتوانند این کار را انجام دهند، جنگ موجب بیماری او شده بود، ساداکو همانطور که پرنده دریایی را می ساخت، پیام صلحش را به همه جا گسترش می داد.
خیلی سریع او صد پرنده دریایی را ساخت، حالش بهتر شده بود و توانست از بیمارستان مرخص شود و به خانه برگردد، اما بیماری او مجدداً عود کرد، توانش به حدی کاهش یافته بود که متاسفانه دیگر قادر نبود کار ساختن بقیه پرنده های دریایی را تمام کند، با کمتر از 700 پرنده دریایی کامل شده، ساداکو به حالت کما افتاد و سپس در گذشت.

وقتی همکلاسی هایش فهمیدند که او قادر نبوده رویای خودش را کامل کند، همه تصمیم گرفتند تا درست کردن پرنده دریایی را بیاموزند، خیلی زود آنها توانستند کار ساختن هزار پرنده دریایی ساداکو را تمام کنند و به رویای او تحقق بخشند.

بچه ها تصمیم گرفتند به تمام کودکان دیگر ژاپنی نامه نوشته و داستان ساداکو را به آنها گفته و از آنها خواستند با جمع آوری پول هایشان بنای یاد بودی برای ساداکو و گسترش پیام صلح او بسازند، وقتی دولت ژاپن از این طرح مطلع شد تصمیم گرفت یک پارک در هیروشیما را بنام پارک صلح تغییر نام دهد، آنها در این پارک بنای عظیمی ساختند و شبیه پرنده دریایی ساداکو یک پرنده دریایی بزرگ ساخته و روی این بنا قرار دادند، همکلاسی های او تصمیم گرفتند بخاطر احترام گذاشتن به ساداکو نوشته ای بر روی پایه این بنای یاد بود، نصب کنند.

این متنی است که آنها انتخاب کردند:
«این فریاد ماست. این خواسته ی ماست. صلح در دنیا»

 

 

انتهای پیام/م