به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از میامی جوان ،در زمان حضرت محمد(ص) شخصی که دشمن این خانواده بود هر وقت که میدید مسلمانان پیشرفت میکنند و کفار به پیغمبر ایمان میآورند خیلی رنج میکشید. عاقبت نقشه کشید که پیغمبر را به خانهاش دعوت کند و به آن حضرت آسیب برساند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, میامی جوان,به این منظور چاهی در خانهاش کند و آن را پر از خنجر و نیزه کرد آن وقت رفت نزد پیغمبر و گفت: "یا رسولالله اگر ممکن میشه یک شب به خانه من تشریف فرما بشید". حضرت قبول کرد، فرمود: "برو تدارک ببین ما زیاد هستیم". شب میهمانی که شد پیغمبر(ص) با حضرت علی(ع) و یاران دیگرش رفتند خانه آن شخص. آن شخص که روی چاه بالش و تشک انداخته بود بسیار تعارف کرد که پیغمبر روی آن بنشیند. پیغمبر بسم الله گفت و نشست. آن شخص دید حضرت در چاه فرو نرفت خیلی ناراحت شد و تعجب کرد. بعد گفت حالا که حضرت در چاه فرو نرفت در خانه زهری دارم آن را در غذا میریزم که پیغمبر و یارانش با هم بمیرند. زهر را در غذا ریخت آورد جلو میهمانان، اما پیغمبر فرمود: "صبر کنید" و دعایی خواند و فرمود: "بسمالله بگویید و مشغول شوید" همه از آن غذا خوردند. موقعی که پذیرایی تمام شد پیغمبر و یارانش به راه افتادند که از خانه بیرون بروند. زن و شوهر با هم شمع برداشتند که پیغمبر را مشایعت کنند. بچههای آن شخص که منتظر بودند میهمانان بروند بعد غذا بخورند، وقتی دیدند پدر و مادرشان با پیغمبر از خانه بیرون رفتند پریدند توی اتاق و شروع کردند به خوردن ته بشقابها. پیغمبر که برای آنها دعا نخوانده بود همهشان مردند. وقتی که زن و شوهر از مشایعت پیغمبر و یارانش برگشتند دیدند بچههاشان مردهاند. آن شخص ناراحت شد دوید سر چاه و به تشکی که بر سر چاه انداخته بود لگدی زد و گفت: "آن زهرها که پیغمبر را نکشتند، تو چرا فرو نرفتی؟" ناگهان در چاه فرو رفت و تکهتکه شد.
,,
شاید این سوال در ذهن شما بوجود آید که هدف از آوردن این داستان در ابتدای این یادداشت چه بود؟
,برای فهمیدن جواب این سوال نیاز به تلاش زیادی ندارید اگر کمی به اتفاقات چند روزه گذشته در رسانه ها دقت کنید متوجه می شوید که این داستان زیبا و آموزنده به چه مساله ای ارتباط دارد. مساله ای که بارها و بارها از سوی مقام معظم رهبری به سران ظلم در دنیا گوشزد شد ولی با بی توجهی آنها همراه بود.
,از قدیم به ما گفته اند که چاقو دسته خودش را نمی برد اما در بعضی از مسائل این گونه نیست و اتفاقا این چاقو بسیار هم برنده و تیز است،یکی از این موارد اتفاقی بود که بامداد شنبه در پاریس افتاد و افراد بی گناه بسیاری طعمه ظلم سران کشورشان شدند، دولت فرانسه که همواره در اعزام تروریست به سوریه جزو پیشتازان این عرصه بوده حال گرفتار کسانی شده که خودش برای برندازی دولت بشار اسد با پیشرفته ترین سلاح های تروریستی تربیت کرده استو شاید هم اکنون این جمله بشار اسد که پس از این حمله تروریستی در خطاب به دولت فرانسه گفت:"فرانسه چیزی را تجربه کرد که ما از پنج سال پیش با آن زندگی می کنیم و آن "تروریسم" است " را بهتر درک کنیم در حالی که در این پنج سال به جز مردم آزاده و ظلم ستیز کسی از مردم مظلوم سوریه حمایت نکرد و حتی با حمایت های مادی بسیاری از دولت های دست نشانده آمریکا و غرب مواجه بودیم و از عجایب روزگار این که تنها پس از گذشتن چند ساعت از این واقعه بنیانگذاران این گروه ها این جنایت ها را محکوم می کنند؛ در حالی که این ها در واقع خودشان را محکوم می کنند.
,البته اگر از نگاه یک انسان آزاده به این موضوع کنیم این مساله چندان عجیب نیست،چرا که اقتضای سنت الهی این است که کید ونیرنگ ظالمان به خودشان برگرددحال می بینیم که اینها مصداق این آیه شریفه می باشند:
,وَمَکَرُواْ وَمَکَرَ اللّهُ وَاللّهُ خَیْرُ الْمَاکِرِین (1)
,دشمنانمکر ورزیدند و خدا [در پاسخشان] مکر در میان آورد و خداوند بهترین مکرانگیزان است
,البته این روایت از امام محمد باقر علیه السلام موید این مطلب می باشد که می فرمایند:
,
مَا انْتَصَرَ اللَّهُ مِنْ ظَالِمٍ إِلَّا بِظَالِمٍ وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ کَذلِکَ نُوَلِّی بَعْضَ الظَّالِمِینَ بَعْضاً (2)
خداوند هیچگاه از ظالم انتقام نگرفت مگر به وسیله ظالمى دیگر و این سخن خداى عز ّو جلّ است که: «و بدین سان ظالمان را به سزاى اعمالى که مى کنند بر یکدیگر مسلّط مى کنیم».
,
و در دنیای امروز ما آمریکا و کشورهای غربی مصداق واقعی ظلم و استکبار می باشند که هم اکنون می بینیم که تروریست های ساخته و پرداخته خودشان بر آنها مسلط شده اند و البته این موج به کشورهای دیگری که خودشان تروریست پرور هستند نیز خواهد رسید.
,..............................................................................................................................................................
,(1): آل عمران آیه 54
,(2):کافی(ط-الاسلامیه) ج 2 ، ص 334 ، ح 19 - بحارالأنوار(ط-بیروت) ج 72 ، ص 313، ح 28
,انتهای پیام/ ر
]
ارسال دیدگاه