به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه اطلاع رسانی خبرلنده،در سال 1376 از سوی شورای فرهنگ عمومی کشور، 26 آذر به عنوان روز حمل و نقل نامگذاری شد که نشان از اهمیت مسئله حمل و نقل دارد.مسئله حمل و نقل با توجه به ضرورت و کاربرد اساسی آن در زمینه های مختلف باعث شده است تا رویکرد جوامع نسبت به آن دو چندان شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه اطلاع رسانی خبرلنده،, پایگاه اطلاع رسانی خبرلنده،, پایگاه اطلاع رسانی خبرلنده،,حمل و نقل و ناوگان عمومی شهرستان لنده تقریباً از سال 1340 تا کنون در حال خدمت رسانی زیر نظر یک سازمان واحد می باشد که کار حمل و جابجایی بار و مسافران این شهرستان را تا سایر شهرستان های استان برعهده دارد.
سالهای زیادی است که خودور های عمومی و شخصی در مسیر لنده به دهدشت با هزاران سربالایی و سرازیری و پیچ های پی در پی و 100درصد حادثه خیز در حال تردد اند که متاسفانه در طی سالهای اخیر کوچکترین توجهی از مسوولان راه و شهرسازی برای بازگشایی و حذف و اصلاح نقاط 100حادثه خیز صورت نگرفته است و اگر هم صورت گرفته باشد از تعداد انگشتان یک دست نیز عبور نکرده است.
حکایت جاده لنده به دهدشت حکایت پارچه چهل وصله ای است که هزاران بار آن دوخته باشند و دوباره وصله های آن باز می شود، آسفالت این جاده عمر خویش را به واسطه تردد بی شما خودرو های سنگین کرده است و چندین سال است که روکش آن نیز به فراموشی سپرده شده است.
متاسفانه این جاده تا کنون قربانیان زیادی گرفته است و چه فرزندانی که چشم انتظار بازگشت پدرانشان نا امید در منزل نشسته اند و به این جاده به چشم جاده مرگ نگاه می کنند.
نکته جالب اینجاست که مسوولان پروازی شهرستان لنده نیز هر روز در مسیر سراسر خطرناک لنده به دهدشت در حال تردد هستند و انگار دغدغه ای برای حل معضل تاریخی این جاده ندارند و اگر هم دارند آن قدری نیست که مشکل حل کن باشد.
تردد روزانه 40خودروی ناوگان عمومی( ویژه) وبیش از50 خودروی شخصی برای حمل و جابجایی روزانه حدود یک هزارنفر در این جاده علاوه بر خودروهای شخصی ساکنین این شهرستان نشان حجم قابل توجه جابجایی مسافر در این مسیر می باشد.
رانندگان شاغل در جاده لنده به دهدشت به طور مرتب از دست انداز ها و خرابی جاده گلایه دارند به طوری که هر 4 ماه یکبار اقدام به تعمیر جلوبندی و تعویض لنت ترمز و استهلاک زیاد در این جاده می نالند و این ناله به هیچ جایی هرگز نخواهد رسید.
نکته جالب اینکه برخی از مسوولان شهرستان لنده وعده بزک نمیر بهار می آید را سر می دهند و می گویند جاده لنده، تراب به دهدشت که درست شود مشکل تردد مردم شهرستان لنده نیز حل خواهدشد. ظاهراً مسوولان خوب آگاهند تا زمانی یک پروژه با کمبود اعتبارات کم شهرستانی بخواهد تکمیل شود حداقل 3 الی 5سال طول خواهد کشید که در این مدت تکلیف مردم این شهرستان چه خواهد بود.
حال لازم است مسوولان شهرستان لنده نسبت به روکش، حذف و اصلاح نقاط حادثه خیز محور لنده به دهدشت همت ورزند و تا زمان تکمیل پروژه لنده تراب به دهدشت نظر لطفی به این محور داشته باشند تا شاهد کشته شدن افراد بی گناه کمتری در این محور باشیم.
انتهای پیام
حمل و نقل و ناوگان عمومی شهرستان لنده تقریباً از سال 1340 تا کنون در حال خدمت رسانی زیر نظر یک سازمان واحد می باشد که کار حمل و جابجایی بار و مسافران این شهرستان را تا سایر شهرستان های استان برعهده دارد.
سالهای زیادی است که خودور های عمومی و شخصی در مسیر لنده به دهدشت با هزاران سربالایی و سرازیری و پیچ های پی در پی و 100درصد حادثه خیز در حال تردد اند که متاسفانه در طی سالهای اخیر کوچکترین توجهی از مسوولان راه و شهرسازی برای بازگشایی و حذف و اصلاح نقاط 100حادثه خیز صورت نگرفته است و اگر هم صورت گرفته باشد از تعداد انگشتان یک دست نیز عبور نکرده است.
حکایت جاده لنده به دهدشت حکایت پارچه چهل وصله ای است که هزاران بار آن دوخته باشند و دوباره وصله های آن باز می شود، آسفالت این جاده عمر خویش را به واسطه تردد بی شما خودرو های سنگین کرده است و چندین سال است که روکش آن نیز به فراموشی سپرده شده است.
متاسفانه این جاده تا کنون قربانیان زیادی گرفته است و چه فرزندانی که چشم انتظار بازگشت پدرانشان نا امید در منزل نشسته اند و به این جاده به چشم جاده مرگ نگاه می کنند.
نکته جالب اینجاست که مسوولان پروازی شهرستان لنده نیز هر روز در مسیر سراسر خطرناک لنده به دهدشت در حال تردد هستند و انگار دغدغه ای برای حل معضل تاریخی این جاده ندارند و اگر هم دارند آن قدری نیست که مشکل حل کن باشد.
تردد روزانه 40خودروی ناوگان عمومی( ویژه) وبیش از50 خودروی شخصی برای حمل و جابجایی روزانه حدود یک هزارنفر در این جاده علاوه بر خودروهای شخصی ساکنین این شهرستان نشان حجم قابل توجه جابجایی مسافر در این مسیر می باشد.
رانندگان شاغل در جاده لنده به دهدشت به طور مرتب از دست انداز ها و خرابی جاده گلایه دارند به طوری که هر 4 ماه یکبار اقدام به تعمیر جلوبندی و تعویض لنت ترمز و استهلاک زیاد در این جاده می نالند و این ناله به هیچ جایی هرگز نخواهد رسید.
نکته جالب اینکه برخی از مسوولان شهرستان لنده وعده بزک نمیر بهار می آید را سر می دهند و می گویند جاده لنده، تراب به دهدشت که درست شود مشکل تردد مردم شهرستان لنده نیز حل خواهدشد. ظاهراً مسوولان خوب آگاهند تا زمانی یک پروژه با کمبود اعتبارات کم شهرستانی بخواهد تکمیل شود حداقل 3 الی 5سال طول خواهد کشید که در این مدت تکلیف مردم این شهرستان چه خواهد بود.
حال لازم است مسوولان شهرستان لنده نسبت به روکش، حذف و اصلاح نقاط حادثه خیز محور لنده به دهدشت همت ورزند و تا زمان تکمیل پروژه لنده تراب به دهدشت نظر لطفی به این محور داشته باشند تا شاهد کشته شدن افراد بی گناه کمتری در این محور باشیم.
انتهای پیام
حمل و نقل و ناوگان عمومی شهرستان لنده تقریباً از سال 1340 تا کنون در حال خدمت رسانی زیر نظر یک سازمان واحد می باشد که کار حمل و جابجایی بار و مسافران این شهرستان را تا سایر شهرستان های استان برعهده دارد.
سالهای زیادی است که خودور های عمومی و شخصی در مسیر لنده به دهدشت با هزاران سربالایی و سرازیری و پیچ های پی در پی و 100درصد حادثه خیز در حال تردد اند که متاسفانه در طی سالهای اخیر کوچکترین توجهی از مسوولان راه و شهرسازی برای بازگشایی و حذف و اصلاح نقاط 100حادثه خیز صورت نگرفته است و اگر هم صورت گرفته باشد از تعداد انگشتان یک دست نیز عبور نکرده است.
حکایت جاده لنده به دهدشت حکایت پارچه چهل وصله ای است که هزاران بار آن دوخته باشند و دوباره وصله های آن باز می شود، آسفالت این جاده عمر خویش را به واسطه تردد بی شما خودرو های سنگین کرده است و چندین سال است که روکش آن نیز به فراموشی سپرده شده است.
متاسفانه این جاده تا کنون قربانیان زیادی گرفته است و چه فرزندانی که چشم انتظار بازگشت پدرانشان نا امید در منزل نشسته اند و به این جاده به چشم جاده مرگ نگاه می کنند.
نکته جالب اینجاست که مسوولان پروازی شهرستان لنده نیز هر روز در مسیر سراسر خطرناک لنده به دهدشت در حال تردد هستند و انگار دغدغه ای برای حل معضل تاریخی این جاده ندارند و اگر هم دارند آن قدری نیست که مشکل حل کن باشد.
تردد روزانه 40خودروی ناوگان عمومی( ویژه) وبیش از50 خودروی شخصی برای حمل و جابجایی روزانه حدود یک هزارنفر در این جاده علاوه بر خودروهای شخصی ساکنین این شهرستان نشان حجم قابل توجه جابجایی مسافر در این مسیر می باشد.
رانندگان شاغل در جاده لنده به دهدشت به طور مرتب از دست انداز ها و خرابی جاده گلایه دارند به طوری که هر 4 ماه یکبار اقدام به تعمیر جلوبندی و تعویض لنت ترمز و استهلاک زیاد در این جاده می نالند و این ناله به هیچ جایی هرگز نخواهد رسید.
نکته جالب اینکه برخی از مسوولان شهرستان لنده وعده بزک نمیر بهار می آید را سر می دهند و می گویند جاده لنده، تراب به دهدشت که درست شود مشکل تردد مردم شهرستان لنده نیز حل خواهدشد. ظاهراً مسوولان خوب آگاهند تا زمانی یک پروژه با کمبود اعتبارات کم شهرستانی بخواهد تکمیل شود حداقل 3 الی 5سال طول خواهد کشید که در این مدت تکلیف مردم این شهرستان چه خواهد بود.
حال لازم است مسوولان شهرستان لنده نسبت به روکش، حذف و اصلاح نقاط حادثه خیز محور لنده به دهدشت همت ورزند و تا زمان تکمیل پروژه لنده تراب به دهدشت نظر لطفی به این محور داشته باشند تا شاهد کشته شدن افراد بی گناه کمتری در این محور باشیم.
انتهای پیام
حمل و نقل و ناوگان عمومی شهرستان لنده تقریباً از سال 1340 تا کنون در حال خدمت رسانی زیر نظر یک سازمان واحد می باشد که کار حمل و جابجایی بار و مسافران این شهرستان را تا سایر شهرستان های استان برعهده دارد.
سالهای زیادی است که خودور های عمومی و شخصی در مسیر لنده به دهدشت با هزاران سربالایی و سرازیری و پیچ های پی در پی و 100درصد حادثه خیز در حال تردد اند که متاسفانه در طی سالهای اخیر کوچکترین توجهی از مسوولان راه و شهرسازی برای بازگشایی و حذف و اصلاح نقاط 100حادثه خیز صورت نگرفته است و اگر هم صورت گرفته باشد از تعداد انگشتان یک دست نیز عبور نکرده است.
حکایت جاده لنده به دهدشت حکایت پارچه چهل وصله ای است که هزاران بار آن دوخته باشند و دوباره وصله های آن باز می شود، آسفالت این جاده عمر خویش را به واسطه تردد بی شما خودرو های سنگین کرده است و چندین سال است که روکش آن نیز به فراموشی سپرده شده است.
متاسفانه این جاده تا کنون قربانیان زیادی گرفته است و چه فرزندانی که چشم انتظار بازگشت پدرانشان نا امید در منزل نشسته اند و به این جاده به چشم جاده مرگ نگاه می کنند.
نکته جالب اینجاست که مسوولان پروازی شهرستان لنده نیز هر روز در مسیر سراسر خطرناک لنده به دهدشت در حال تردد هستند و انگار دغدغه ای برای حل معضل تاریخی این جاده ندارند و اگر هم دارند آن قدری نیست که مشکل حل کن باشد.
تردد روزانه 40خودروی ناوگان عمومی( ویژه) وبیش از50 خودروی شخصی برای حمل و جابجایی روزانه حدود یک هزارنفر در این جاده علاوه بر خودروهای شخصی ساکنین این شهرستان نشان حجم قابل توجه جابجایی مسافر در این مسیر می باشد.
رانندگان شاغل در جاده لنده به دهدشت به طور مرتب از دست انداز ها و خرابی جاده گلایه دارند به طوری که هر 4 ماه یکبار اقدام به تعمیر جلوبندی و تعویض لنت ترمز و استهلاک زیاد در این جاده می نالند و این ناله به هیچ جایی هرگز نخواهد رسید.
نکته جالب اینکه برخی از مسوولان شهرستان لنده وعده بزک نمیر بهار می آید را سر می دهند و می گویند جاده لنده، تراب به دهدشت که درست شود مشکل تردد مردم شهرستان لنده نیز حل خواهدشد. ظاهراً مسوولان خوب آگاهند تا زمانی یک پروژه با کمبود اعتبارات کم شهرستانی بخواهد تکمیل شود حداقل 3 الی 5سال طول خواهد کشید که در این مدت تکلیف مردم این شهرستان چه خواهد بود.
حال لازم است مسوولان شهرستان لنده نسبت به روکش، حذف و اصلاح نقاط حادثه خیز محور لنده به دهدشت همت ورزند و تا زمان تکمیل پروژه لنده تراب به دهدشت نظر لطفی به این محور داشته باشند تا شاهد کشته شدن افراد بی گناه کمتری در این محور باشیم.
انتهای پیام
حمل و نقل و ناوگان عمومی شهرستان لنده تقریباً از سال 1340 تا کنون در حال خدمت رسانی زیر نظر یک سازمان واحد می باشد که کار حمل و جابجایی بار و مسافران این شهرستان را تا سایر شهرستان های استان برعهده دارد.
,,
, ,
سالهای زیادی است که خودور های عمومی و شخصی در مسیر لنده به دهدشت با هزاران سربالایی و سرازیری و پیچ های پی در پی و 100درصد حادثه خیز در حال تردد اند که متاسفانه در طی سالهای اخیر کوچکترین توجهی از مسوولان راه و شهرسازی برای بازگشایی و حذف و اصلاح نقاط 100حادثه خیز صورت نگرفته است و اگر هم صورت گرفته باشد از تعداد انگشتان یک دست نیز عبور نکرده است.
,,
, ,
حکایت جاده لنده به دهدشت حکایت پارچه چهل وصله ای است که هزاران بار آن دوخته باشند و دوباره وصله های آن باز می شود، آسفالت این جاده عمر خویش را به واسطه تردد بی شما خودرو های سنگین کرده است و چندین سال است که روکش آن نیز به فراموشی سپرده شده است.
,متاسفانه این جاده تا کنون قربانیان زیادی گرفته است و چه فرزندانی که چشم انتظار بازگشت پدرانشان نا امید در منزل نشسته اند و به این جاده به چشم جاده مرگ نگاه می کنند.
,نکته جالب اینجاست که مسوولان پروازی شهرستان لنده نیز هر روز در مسیر سراسر خطرناک لنده به دهدشت در حال تردد هستند و انگار دغدغه ای برای حل معضل تاریخی این جاده ندارند و اگر هم دارند آن قدری نیست که مشکل حل کن باشد.
,تردد روزانه 40خودروی ناوگان عمومی( ویژه) وبیش از50 خودروی شخصی برای حمل و جابجایی روزانه حدود یک هزارنفر در این جاده علاوه بر خودروهای شخصی ساکنین این شهرستان نشان حجم قابل توجه جابجایی مسافر در این مسیر می باشد.
,,
, ,
رانندگان شاغل در جاده لنده به دهدشت به طور مرتب از دست انداز ها و خرابی جاده گلایه دارند به طوری که هر 4 ماه یکبار اقدام به تعمیر جلوبندی و تعویض لنت ترمز و استهلاک زیاد در این جاده می نالند و این ناله به هیچ جایی هرگز نخواهد رسید.
,نکته جالب اینکه برخی از مسوولان شهرستان لنده وعده بزک نمیر بهار می آید را سر می دهند و می گویند جاده لنده، تراب به دهدشت که درست شود مشکل تردد مردم شهرستان لنده نیز حل خواهدشد. ظاهراً مسوولان خوب آگاهند تا زمانی یک پروژه با کمبود اعتبارات کم شهرستانی بخواهد تکمیل شود حداقل 3 الی 5سال طول خواهد کشید که در این مدت تکلیف مردم این شهرستان چه خواهد بود.
,,
, ,
حال لازم است مسوولان شهرستان لنده نسبت به روکش، حذف و اصلاح نقاط حادثه خیز محور لنده به دهدشت همت ورزند و تا زمان تکمیل پروژه لنده تراب به دهدشت نظر لطفی به این محور داشته باشند تا شاهد کشته شدن افراد بی گناه کمتری در این محور باشیم.
,انتهای پیام
,]
ارسال دیدگاه