به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از قلمکده، محرم و صفر، این دو ماه ماتم و عزای شیعیان همواره در طول تاریخ، ایام حزن و غم بوده و یاد سالار شهیدان را زنده نگه داشته است؛ و به تبع آن با معرفی خصلت های سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) به مردم، باعث تقویت روحیه ی صبر و استقامت مردم و زنده ماندن روح اسلام و ایمان در جامعه ی شیعی شده است؛ امری که تمام توطئه های شوم نبرد نرم و وحشتناک هرساله ی دشمن علیه نسل جوان و متدین این مرز و بوم را سرد و خاموش می کند و نقشه های دشمن را نقش بر آب.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, قلمکده,شنیدن نام محرم موجب زنده شدن فطرت ظلم ستیزی و حق طلبی آدمی و رخت سیاه بر تن کردن می شود تا شور و شعور آدمی به هم گره بخورد و نهال ایمان را در جان او رشد دهد و تقویت کند. محرم ماهی است که در آن تمام ائمه (ع) بر مصائب بی حد و اندازه حسین بن علی(ع) گریستند و حتی فریاد مظلومیت او را به سرتاسر طول و عرض تاریخ و جغرافیای جهان اسلام رساندند تا همگان عظمت شور حسینی را دریابند و لحظه ای از زنده نگهداشتن نام و یاد او غافل نگردند. همچنان که حسین بن علی(ع) نامی است که نه تمام ائمه (ع) بلکه تمام انبیا از حضرت آدم تا حضرت خاتم (ص) بر او گریستند و در رثایش ضجه های جانسوز سر دادند؛ چراکه هیچ روزی مثل روز حسین (ع) نیست و نخواهد بود.
,ائمه (ع)، نام حسین و ماه حسین (ع) را نماد ظلم ستیزی و عدالت خواهی قرار دادند و اقامه ی عزا بر او را بیش از هر امام دیگری اهمیت دادند؛ بر همین اساس امامان معصوم ما هیچگاه برای هیچ یک از دیگر معصومین (ع)، ماه یا دهه ی عزاداری، آن هم به شکل سنت هر ساله تعیین نکردند؛ ولی برای امام حسین (ع) کل محرم را عزادار می شدند. ریشه ی اربعین چند میلیونی امروز نیز در این قداست بخشی ائمه (ع) است؛ آن کسی که زیارتش نشانه ی ایمان است؛ زیارت اربعین اباعبدالله (ع) است.
,براستی اگر قرار بود برای هر امامی یک ماه یا یک دهه عزاداری برقرار شود؛ غم حسین (ع) برای مردم، امری عادی نمی شد؟ مردمی که کل سال عزادار هستند طبیعتا برایشان عزاداری امام حسین(ع) با دیگر ائمه فرقی نمی کرد. اینجاست که اگر چیزی کم و نایاب باشد، قدر گوهرش شناخته خواهد شد وگرنه مردم عظمت آن را درک نخواهند کرد.
,در سال های اخیر بحث دهه سازی های مختلف از سوی افرادی مصرانه دنبال می شود و می خواهند آن را تبدیل به جریانی کنند متصل به محرم و صفر؛ مثل دهه محسنیه! کجای تاریخ شیعی و حجم انبوه روایات گفته یا شنیده شده که ائمه (ع) برای حضرت محسن(ع) یک روز عزاداری کنند؟ چه رسد به یک دهه؟ آیا این مصداق پیشی گرفتن از معصومین (ع) نیست؟
,به نظر می رسد این افراد اگر اینگونه بخواهند پیش بروند بعد از جریان سازی دهه محسنیه، نوبت به دهه های بیماری بی بی دو عالم حضرت زهرا (س) می رسد و کم کم محرم و صفر کاملا به فاطمیه متصل خواهد شد. واقعا این امر مورد تایید ائمه (ع) می باشد؟ جامعه تاب این همه عزاداری دارد؟ دور از انتظار نیست عده ای از سر عدم تحمل عنان از دست بدهند و دچار لجاجت شوند؛ اینجاست که افراط باعث تفریط خواهد شد و برخی را به مقابله و انکار تمام ایام عزاداری حتی محرم و صفر وا می دارد؛ چراکه دین را فقط در عزا دیده اند و انسان متدین را پژمرده ای افسرده.
,باید مراقب حرکت های خاموش دشمن باشیم مبادا با چنین دهه سازی های بی ریشه ای قداست و عظمت محرم و صفر در قلب جوانان کم رنگ و عادی شود تا دیگر آن خنثی سازی توطئه دشمن را نداشته باشد؟! همچنین یادمان باشد در هیئات مذهبی نباید انسان شیعه و مخلص فردی افسرده و پژمرده شناسانده شود؛ وگرنه هیهات از چنین شیعیانی. عزای بر ائمه(ع) وقتی عزای داقعی است که پس از آن خصلت های صاحب عزا را به آدمی منتقل کند و روح خاموش او را بیدار تا در عرصه های فردی و اجتماعی حیات خود، مثل ائمه ظلم ستیز و حق مدار باشد؛ لذا هیاتی که فقط بر غم تکیه کند و ماحصلش سکولار شدن و بی قید شدن افراد نسبت به دخدادهای پیرامونش باشد، از آنِ هرکسی باشد از آنِ امام حسین(ع) نیست؛ چراکه حسین را به شهامت، شجاعت و رشادتش در میدان عمل می شناسم؛ همچنان که پیروان او را.
,_______________________
,حجت الاسلام والمسلمین جمال نصیری
, حجت الاسلام والمسلمین جمال نصیری,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه